süreç odaklı olmak

bu başlık için daha önce (bkz: elzem (yazar)) tarafından ukde bırakıldı.

bazen varacağın yerin bir önemi yoktur.. gideceğin yol gittiğin yol güzeldir.. sonunu bombok bir yere çıksa da dinlenir orada biraz kalır ilk soldan dönersin.

acaba dersin burada beni hangi maceralar bekliyor?

macerada olmak güzel.

“hiç yaşamamış gibi olacak sonunda” nasıl olsa..

sonuç odaklı bir ben için uyum sağlayamadığım özellik.

biri bir şey anlatırken sürece dair ayrıntı anlatmayı seviyorsa mesela,
o bitirene kadar kafamda onlarca farklı senaryoyla sonlandırıp o sırada da sürekli ee, yani, sonuç, bu mudur diye darlarım.

sonuç motive edici ya da mutluluk verici değilse kimse süreçte ne olup bittiğine bakmıyor,
ben anında siliveririm her şeyi hele.

benimdir, süreç bana sonuçtan daha çok keyif veriyor. en azından projelerimi geliştirirken hissettiğim bu, sorunlarla karşılaşmak, o sorunları çözmek, farklı yollar denemek, optimizasyon yapmak, test etmek, kullanıcılara test ettirmek (şimdilik sadece arkadaşlarım), geri dönüşler almak falan mükemmel bir tatmin duygusu veriyor bana.
yapay zeka sayesinde yalnızda hissetmiyorum. 2 kişilik şirket gibiyiz ama daha para kazanmıyoruz. şöyle söyleyeyim zengin olsa bile yapmaya devam ederim bunu, hatta zengin olacağım için insanlara para verip deneterim. anketler yaparım.

ben daha çok sonuç odaklıyım. çünkü bazen süreç, benim için ızdıraba dönüşüyor. bitmeyecekmiş gibi uzayan saatler, günler… içinde kalmak zorunda olduğun ama bir türlü akmayan zamanlar.
yine de yaşamak zorundayım o süreci biliyorum. ben de böyle anlarda en hızlı ilerleyebileceğim yola odaklanırım, bitişe biraz daha yaklaşabilmek için…

yola varmak için çıkılır.
odak süreçte ise varışın ne oldugu önemsizdir.
zamanı kısıtlı yaratıklar için fazla lüks bir şey.

sürece güvenirim aslında ama ben daha çok anı yaşama taraftarıyım yani o an ne kadar çabaladığın önemli bence