tanrının affettiği kötü kulları affetmemek

tanrıdan daha da gaddar olunabileceğinin göstergesi.

sen affetsen ben affetmem.

tanrım ya beni yaratmayacaktın ya da arapları.
*hülagü han

önce kendimi affetmem gerekiyor sanırım. benimse ne o kötü kullarla yaşadıklarımı hatırlamaya ne de yüzleşmeye cesaretim var. denedim zamanında, başarılı olduğumu da düşündüm fakat çok yanıltıcı bir duygu olduğuna karar verdim. hiçbir bakış açısı bana bazı yaşadıklarımı affettiremiyor. bunu söz konusu kişileri tekrar gözlemlediğimde anlayabiliyorum.
tek yapabildiğim, o kısımları düşünmemeyi başarabilmek. düşündüğümde yaşadığım duygular bir yerleri ateşe vermeme sebep olabilecek kadar güçlü hâlâ.

beni kim affedecek yada ben kendimi.

ya yolu kaybettim ya ben kayboldum.

yok ki.

hiç kimse isa değil ki tokat yediğinde öbür yanağını çevirsin.