tanrının dünyayı günahlar üzerine yarattığı gerçeği

ölümün varlığından bile anlayacağımız gerçek. dünyada günah diye bir şey olmasaydı ölmenin veya yaşamanın bir anlamı da olmazdı.

bunun yanında günah olan şeylerin daha ilgi çekici olması da sanki tanrı'nın insanları bilinçli şekilde günaha yönlensinler diye yarattığı gerçeği olabilir. buna adem ve havva'nın yediği elmanın pis, çürük olması yerine son derece lezzetli, ilgi çekici görünmesi örnek verilebilir.

tanrı dünyayı günah üzerine yarattıysa ve kullarını da günaha kolay düşebilecek komutta yarattıysa ne hakla kullarından hesap sorabilir? günaha giren kul mu suçludur yoksa kulun günaha girmesindeki sebep olan tanrı'nın yanlış dünya tasarımı mı hatalıdır?

üstteki yazara ithafen, benim düşüncem şu şekilde.

diyor ki “sana akıl verdim, yaşatmayı öğütledim, iyilik yapmayı emrettim. *sana bir de nefis verdim. o seni çok çok sınayacaktır. ona karşı gelip boyun eğmemen lazım.”*

şeytan dediğimiz varlığı ben nefsime benzetiyorum. bana yanlış kararlar aldıran o.

uzun lafın kısası karar verme yetimizle ayrıldığımız diğer varlıklardan ayrıyız. ve yine karar verme yetkimizle sorumluyuz.