taziye evinde yapılmaması gerekenler

babamın cenazesine okul arkadaşlarım da gelmişti, bir erkek arkadaşım beni teselli etmek için bana sıkıca sarılmıştı, o öyle sıkı sıkı sarılınca o ana kadar tuttuğum gözyaşlarım akmaya başladı, hüngür hüngür ağladım o an. akşamına evde okuma varken bir akrabam gelip "cenazede sana sarılan çocuk kimdi sevgilin miydi?" dedi... yani o durumda bile kendilerine dedikodu yapacak enerjiyi buluyorlar,ne bir saygı ne bir anlayış yok asla. demiyorlar ki bunu düşünmek bile büyük hata nasıl biz bunu düşünüyoruz, benim orada canımdan can gitmiş, arkadaşım beni zor anımda teselli etmiş, akrabam olacak insanların fesat akıllarından geçenlere bak.. öf be, yıllar geçti üstünden ama yazarken bir sinirim depreşti yine. yapmayın arkadaşlar, insanlar birbirini teselli edebilir, bu aralarında bir şey olduğu anlamına gelmez. böyle şeyler kafada kurulup taziye evinde cenaze sahibine sorulmaz.

siyaset konuşmak

acımızı mı düşünelim yoksa yok o şunu yaptı bu şunu yapmadı diye muhabbetleri mi çekelim. zor tutmuştum kendimi.

halay çekmek.

gülmemek.
mesela herkes üzgünken, ağlarken falan ben de bir samimiyetsizlik radarı açılıyor. bu seferde ters tepki içimde bir gülme dalgalanıyor. gülmek istiyorum ama bastırıyorum ve hiç hoş görünmüyor muhtemelen. yapmayın bence.

gülme davranışı.