türkiye'de intihar destek hattı olmaması

ciddi bir sorun ve mevcut konjonktürde olmayan bir durum.

türkiye'de intihar destek hattı çok eskiden vardı net hatırlıyorum reklamları bile yapılıyordu "zor zamanlarda mutlaka bizi arayın." temalı. bundan 15 sene önce bu hat kapatıldı neden kapatıldığı konusunda asla bir açıklama yapılmadı, hiçbir şey denmeden bu hat kapatıldı.

daha sonraları ekonomik yönden sıkıntılar olduğunu bu yüzden bu hattın artık destek veremeyeceğini söylediler, bir başkaları da sık sık hattı gereksiz yere meşgul eden, gevşek gevşek konuşup geyik yapan trollerin olduğunu bu çağrılardan dolayı gerçekten intihar düşüncesi olan insanlara ulaşılamadığını söyledi.

bugün yaşadığımız ülkeye baktığımızda bu kararın ne kadar asıl "hastalıklı" zihniyetler tarafından alındığını görüyoruz. insanların yaşama sevincini elinden alan, aldığı gibi geriye destek sağlamayan sözde "sosyal bir devlet" çatısı altında yaşıyoruz.

"kimsenin maddiyat açısından sıkıntısı yok!" "kendi psikolojik sorunlarından ölmüşler devletin yaptığı bir şey yok!" gibi sözler sarfeden, suçu asla kendinde görmeyen, devlet olmanın ne demek olduğunu anlamamış zihinler tarafından yönetilen türkiye'de ekonomik yönden, gelecek kaygıları yüzünden intihar etme oranları son dönemlerde yoğun derecede artmış durumda. özellikle 15-40 yaş aralığında artan bunalım ve bu bunalımın getirdiği intihar oranları çok fazla.

insanların bu kadar gelecekten umudunun kalmadığı, bu kadar yaşamaktan nefret eder hale geldiği bir ülkede intihar destek hattının olmaması ayıptan başka bir şey değildir.

olsa bizzat bünyelerinde barındıracakları çağrı merkezi çalışanlarının azımsanamayacak bir kısmının verilecek ücretten dolayı intihari dusunecegi hattın henüz olmaması durumu.

olsaydı bile çözüm olacağını sanmıyorum diye yanıtlayabileceğim durum. zira intiharı kafasına koyan adam sanmıyorum ki telefonla bir yeri arayıp aman dilesin. çünkü son raddeye gelmiştir artık. ayrıca düşünsenize adam tabiri caizse kafayı yemiş telefonu çeviriyor karşısına “lütfen bekleyiniz” diyip fonda müzik sesiyle birlikte danışmana bağlanmak için bekletiliyor? biz bankaların çağrı merkezlerini aradığımızda kafayı yiyoruz, bu ülke onu hiç kaldıramaz. ayrıca telefonun ucundaki kişinin niteliği de önemli olmalı ki intihar gibi psikolojik bir vakaya giden süreci başarıyla yönetebilsin. psikolog istihdam etsen o da olmaz çünkü telefonla iletişim çok başka bir şeydir. psikologlar çoğu anlattığını karşıdakine görsel olarak daha sağlıklı iletebiliyor.

bunun yerine her mahalleye aile hekimi gibi psikologlar şart. aynı zamanda “etiket olmasın, mahallede kimse çekinmesin” diye de belirli bir düzen çerçevesinde (mesela ayda 1) herkesin o psikologlara uğraması -ciddi sorunu olmasa bile- yasalar çerçevesinde zorunlu olmalı. tabi bu durum belli bir kesimin istihdamını sağlarken özel kliniği olan psikologların işine balta vurabilir, o ayrı. onu nasıl halledecez onu da ben mi düşüneyim?