türkiye'de kimsenin sevdiği işi yapmaması

bence parası iyi olsa alışır gibi.*

sevdiği işi yapmak isteyenler bile yapamıyor
yapıyor bakıyor işi sevmiyormuş.
ya parayı seçiyor ya huzuru ya yan gelip yatmayı.
sürekli ilerde rahat edeyim derken ömür bitmiş.
bana deseler doktor olmak ister misin. hayır derim. ben uğraşamam insanlarla kanla falan.
asker olamam. sürekli hep üstünde bir amir var.
mesai saatleri çok olan işler var. tatili az olan işler.
ya dükkan açsan sürekli işin başında duruyon.
en iyisi az çalışmak evde durmak gezmek falan.
kim çıkarmış bu işleri. otur evinde.
az buğday ek. çiftçilik zor . az ekmek al ye. yeter.

sevdiği işi yapmaya çalışanlara da herkes sevdiği işi yapmıyor ki belki diğerini seveceksin derler.

gerçekten sinir bozucu insanlardır bunlar. ulan tek hayatım var, o hayatta da mesleğimi yapmayacaksam yaşamamın anlamı ne? diğerleri beni mutlu edecek olsaydı zaten mesleğimde ısrar etmezdim. bir de akıl vermeye kalkmıyorlar mı? hayır bari önce bir sor ya da entryleri oku da yorum yap. neyse sonuç olarak sevdiği şeyi yapmaya çalışan insanlara akıl vereceğinize kendi mutsuzluğunuzda boğulun. bize bulaşmayın kafi.

kimse demeyelim de çoğunluk diyelim. hatta türkiye demeyelim de dünya diyelim.

zira bazılarının gözünde çok büyüttüğü avrupa'nın gelişmiş devletlerine, abd'ye yada kanada'ya da gitseniz pek çok insanın sevdiği işi yapmaktan ziyade yaptığı işi sevmeye çalıştığını görebilirsiniz. insan her yerde insan, motivasyonlarımız çoğunlukla benzer. rahat çalışma ortamı, becerebildiğimiz bir iş, güzel bir gelir ve yan haklar vs. zaten pek çok insan belli bir yaşa gelene kadar hangi işi sevdiğini bilecek imkanı bulamıyor yada yıllar içinde beğenileri istekleri tercihleri değişiyor. yani ülkemize has bir durum değil.