üniversite birinci sınıfın yetişkinliğe geçiş eşiği olması

yaşamın dönemlerini düşünürken kavranan durum saptanması dır.

bir başınalık, ebeveynsiz ayakta kalma, kişisel bütçe yönetimi, dış yönetsel güçlerle kişisel mücadele* ve benzeri yüzleşmelerin yaşandığı bu yıl önemli bir eşiktir. herkes atlar sonra unutur bir ben unutmam ve unutturmam. pehhh

bu yılı halledemeyip evine dönen insanlar olmuştur. bu yılı halledince edindiği özgüvenle okulu bırakıp iş hayatına atılanlar da olmuştur. eşik işte...

kime göre neye göre? aileden maddi sıkıntısı olmayan için tam tersine aileden uzak ve özgür bir hayat oluyor. benim için önemli bir eşik miydi? evet çünkü ben 24 saati 3-4 saatlik uyku ile tamamlarken gece boyu dışarıda göt atıp sabah derse keyfi gelmeyen arkadaşlarım vardı mesela.

birinci sınıfı yeni bitirmiş birisi olarak onayladığım düşüncedir. liseden daha ciddi bir ortama gelmişsindir. kimse senin arkanı toplamayacaktır artık. aile evinde de olsan yurtta da olsan bu böyledir. derslere girmeme özgürlüğün, yedi yirmi dört içip gezme özgürlüğün, kendini geliştirme özgürlüğün vardır. bunları yapabilmek için çok daha fazla imkânın vardır liseye kıyasla.

sınavların aslında iş hayatının provası olduğunu fark etmek gerekir. son güne bırakılan çoğu şey düzgün olmayacaktır çünkü hayatta. eğer ki bir düzenin olursa son gün eşek gibi sabahlamaya da gerek kalmaz, gezmek için de yeterli vakit olur. önemli olan ders/iş ve sosyal hayat arasındaki dengeyi kurmaktadır marifet.

ekonomi konusunda da eğitir adamı. ailenden zırt pırt harçlık istemek dokunur, bazen isteyemezsin. işe girmişsen ay sonuna kadar idare etmen gerekir. kimse paranı neye harcadığını sormaz, sen sorumlusundur artık. birikim yapıp yapmamak senin elindedir.

kendini geliştirmen de gerekir. kötü bir üniversite de olsa üniversitedir orası. imkânları günlük hayattan belki biraz daha fazladır. zamanın kısıtlıdır. etinden sütünden faydalanmak gerekir.

işte tüm bu durumlar göz önünde bulundurulduğunda hayata atılmadan önceki elektir üniversite. ya zampara olur ne bir baltaya sap olanilirsin ne de balta olabilirsin ya da olabildiğince kendine katma değer ekleyip kendini marka haline getirirsin.