1.
sait, nazım ve orhan masada otururlar.
sait - nazım lan sen bilirsin. niye böyle akşam olunca bir hüzün çöküyor insana?
nazım - çünkü gün bitiyor abi. bir de zaman geçiyor. o ürkütüyor insanı. bitiyor yani. bir gün daha bitiyor. sonuçta, bir son var. içten içe biliyorsun bunu. her akşam bu sona doğru biraz daha yaklaşıyorsun yani. biraz daha biraz daha.
sait - offff
nazım - nazım hikmet ne diyor biliyor musun abi?
sait - ne diyor lan.
nazım - insan diyor, öleceğini bile bile nasıl yaşar. ya çıldırır ya da öleceğini unutur.
orhan - offff
nazım - rahmetli annem hep derdi ya. yaşadığım kadar daha mı yaşayacağım.
sait - yani.
nazım - geldik gidiyoruz elde var sıfır.
orhan - hem de bir sürü sıfır.
nazım - alt alta koy bir sürü sıfır.
orhan - sıfıra sıfır elde var sıfır.
nazım - ama sıfırın da bir günahı yok. o da yalnız başına güzel. mesela her şey sıfırla başlar. ama bizim elimizde hiç oluyorlar. biz de onunla beraber yavaş yavaş hiçe dönüyoruz.
(turgut kapıyı açarak içeri girer)
turgut - allaaah
sait - hoş geldin turgut.
turgut - abi, allah iyiliğinizi versin. ödümü kopartınız. ne yapıyorsunuz böyle karanlığın içinde?
sait - hiç olduk biz turgut.
mitosfer - ölüm bizi, yaşarken yarı ölü yapan bir kavramdır. yaşadığımız korkuların temelinde ölüm korkusu yatar. ölümden korkmazsak geriye korku namına pek bir şey kalmaz.
aslında ölüm olduğundan tam anlamıyla yaşıyor olduğumuz söylenemez. o yüzden ölüme alışkın olmamız gerekir diye düşünüyorum. şimdi bana ölüm olduğu için yaşadığımız anın daha da değerini bilerek yaşayabiliriz diyebilirsiniz.
o zaman ben de size en mutlu anımızda bile içimizi kavuran bu hüzün nedir diye sorarım.
sait - nazım lan sen bilirsin. niye böyle akşam olunca bir hüzün çöküyor insana?
nazım - çünkü gün bitiyor abi. bir de zaman geçiyor. o ürkütüyor insanı. bitiyor yani. bir gün daha bitiyor. sonuçta, bir son var. içten içe biliyorsun bunu. her akşam bu sona doğru biraz daha yaklaşıyorsun yani. biraz daha biraz daha.
sait - offff
nazım - nazım hikmet ne diyor biliyor musun abi?
sait - ne diyor lan.
nazım - insan diyor, öleceğini bile bile nasıl yaşar. ya çıldırır ya da öleceğini unutur.
orhan - offff
nazım - rahmetli annem hep derdi ya. yaşadığım kadar daha mı yaşayacağım.
sait - yani.
nazım - geldik gidiyoruz elde var sıfır.
orhan - hem de bir sürü sıfır.
nazım - alt alta koy bir sürü sıfır.
orhan - sıfıra sıfır elde var sıfır.
nazım - ama sıfırın da bir günahı yok. o da yalnız başına güzel. mesela her şey sıfırla başlar. ama bizim elimizde hiç oluyorlar. biz de onunla beraber yavaş yavaş hiçe dönüyoruz.
(turgut kapıyı açarak içeri girer)
turgut - allaaah
sait - hoş geldin turgut.
turgut - abi, allah iyiliğinizi versin. ödümü kopartınız. ne yapıyorsunuz böyle karanlığın içinde?
sait - hiç olduk biz turgut.
mitosfer - ölüm bizi, yaşarken yarı ölü yapan bir kavramdır. yaşadığımız korkuların temelinde ölüm korkusu yatar. ölümden korkmazsak geriye korku namına pek bir şey kalmaz.
aslında ölüm olduğundan tam anlamıyla yaşıyor olduğumuz söylenemez. o yüzden ölüme alışkın olmamız gerekir diye düşünüyorum. şimdi bana ölüm olduğu için yaşadığımız anın daha da değerini bilerek yaşayabiliriz diyebilirsiniz.
o zaman ben de size en mutlu anımızda bile içimizi kavuran bu hüzün nedir diye sorarım.
devamını gör...
2.
youtube mecrasında dünya veletlerinin dillerine pelesenk olmuş badi fingır badi fingır wer ar yuuu şarkısı ve hatta tekerlemesinden mütevellit; her bir parmağın altı üstü bir tabak yemek için kıyasıya bir mücadeleye girmesini anlatan piyesin başrol replikleridir.
devamını gör...
3.
-çıkın gidin bahçemden. defolun gidin!
evdekileri zor tutuyorum.
+evdekileri zor tutuyorum derken tamamınımı bir kısmını mı? yani bir yüzde verir misiniz?
orhannn ve şarkısı..
hakkı abi, ben niye böyleyim ya? niye beni kimse ciddiye almıyor? biliyorum, herkes aptalın teki olduğumu düşünüyor ama aptal falan değilim ben abi. beni ciddiye almıyorlar çünkü ben insanlarda merhamet uyandırıyorum. insanlar birine acıdıkları zaman, onu ciddiye almıyorlar. saygı duyduklarını ciddiye alıyorlar. korktuklarını ciddiye alıyorlar. hatta sevdiklerini. ama kimse, acıdığı birini ciddiye almıyor. dilenciye para verirsin, ama nasılsın diye sormazsın onun gibi bişey. ama hani bizim birbirimize karşı merhametli olmamız gerekiyordu abi? kim uydurdu bunu? kimin yalanı bu abi?
evdekileri zor tutuyorum.
+evdekileri zor tutuyorum derken tamamınımı bir kısmını mı? yani bir yüzde verir misiniz?
orhannn ve şarkısı..
hakkı abi, ben niye böyleyim ya? niye beni kimse ciddiye almıyor? biliyorum, herkes aptalın teki olduğumu düşünüyor ama aptal falan değilim ben abi. beni ciddiye almıyorlar çünkü ben insanlarda merhamet uyandırıyorum. insanlar birine acıdıkları zaman, onu ciddiye almıyorlar. saygı duyduklarını ciddiye alıyorlar. korktuklarını ciddiye alıyorlar. hatta sevdiklerini. ama kimse, acıdığı birini ciddiye almıyor. dilenciye para verirsin, ama nasılsın diye sormazsın onun gibi bişey. ama hani bizim birbirimize karşı merhametli olmamız gerekiyordu abi? kim uydurdu bunu? kimin yalanı bu abi?
devamını gör...
4.
sait kamyon sürerken dramatik bi konuşma yapar. kendini anlatmaya çalışır biraz da kendini acindirarak tabi.. sen söyle orhan sen benim yerimde olsan ne yapardın? orhan in cevabı tam ona gore: saç ektirirdim abi böyle kel kel gezilir mi?
devamını gör...