yazar: azer güden
yayım yılı: 2024
şair azer güden tarafından yazılmış bu şiir kitabında aşka dair şiirler bulunmaktadır.
yayım yılı: 2024
şair azer güden tarafından yazılmış bu şiir kitabında aşka dair şiirler bulunmaktadır.
öne çıkanlar | diğer yorumlar
başlık "son singapur vapuru" tarafından 18.05.2025 14:05 tarihinde açılmıştır.
1.
" sevincimin yerini artık hüzün aldı,
uzak dursun aşk bana,
inanmam daha. "
1998 doğumlu genç şair azer güden tarafından yazılmış 50 sayfalık şiir kitabı; geçen sene yayınlandığı bilinmektedir.
şiirleri bence fena değildi, özellikle de şairin yaşı göz önünde bulundurulursa yaşının ilerisinde bir üslubunun olduğu bile söylenebilir.
aşk ve acı temalarının merkezde olduğu şiirlerdi, vuslat kavuşma anlamına gelir iken kavuşmanın imkânsızlığını hissettiren şiirler oldu benim için.
köşe bucak aşık olduğunu aramak, her yerde onun yokluğunun karşısına çıkması, ölürken dahi onun gelmeyeceğini biliyor olmasının verdiği acı, ayrı kalınana bir türlü ulaşamamak, aşk sonucu bambaşka biri olmak, sevilen birinin artık sadece anılarda ve fotoğraflarda kalmasının yarattığı yıkım, her şeye rağmen hâlâ onu seviyor olması, şiirleri özetleyebileceğim bazı durumlar arasındaydı.
şairin duygularını yansıtma biçimini kendime yakın buldum, belki o yüzden de sevdiğim bir kitap olmuştur.
en can alıcı dizesi ise bence;
bil ki bu dünyada sensin tek gerçek dizesiydi.
seçmiş olduğum birkaç dize ile tanımıma burada bir son veriyorum.

gözlerimin imzasını arıyorum sokak sokak.
yoluna taş olduğum
söyle bana neredesin?
yine sensizlik çıkıyor karşıma
yüzüme haykırırmışçasına.
sana varamamak gönlümü dağlar
öldürecek özlemin beni yakında
kimsesiz mezarıma bırakılan
bir çelenksin.
harap oluyorum,
görünce başka gözlerde yansımanı
bulduğumuzu sandık gerçek aşkı
bir ben değilmişim
uğruna öldürdüğü.
bu denli değişeceğimi
hiç bilmezdim.
ey tanrı! üfleme bedenime ruh,
böyle bir dünyaya
ancak çekerim yuh.
istemem yaşamayı, yalan dünyayı,
unut beni açayım seninle arayı.
sevincimin yerini artık hüzün aldı,
uzak dursun aşk bana,
inanmam daha.
anılarda kaldığın fotoğraflarına,
bakmıyorum,
göz göze geliriz diye.
ölen birinin son görünen hâliyim,
ölümden farkı olmaz yaşamın,
sen olmasan.
beni sevmese bile,
onsuz hayatım çile,
bu nasıl vedadır ki?
ölümüm gelir dile.
parçalanmış benliğime örnektir,
yağmurdan sonraki toprak kokusu.
bil ki bu dünyada sensin tek gerçek.
kalbim kabul etmez
böyle bir ayrılığı,
yaşanacak onca güzellikler nerede?
uzak dursun aşk bana,
inanmam daha. "
1998 doğumlu genç şair azer güden tarafından yazılmış 50 sayfalık şiir kitabı; geçen sene yayınlandığı bilinmektedir.
şiirleri bence fena değildi, özellikle de şairin yaşı göz önünde bulundurulursa yaşının ilerisinde bir üslubunun olduğu bile söylenebilir.
aşk ve acı temalarının merkezde olduğu şiirlerdi, vuslat kavuşma anlamına gelir iken kavuşmanın imkânsızlığını hissettiren şiirler oldu benim için.
köşe bucak aşık olduğunu aramak, her yerde onun yokluğunun karşısına çıkması, ölürken dahi onun gelmeyeceğini biliyor olmasının verdiği acı, ayrı kalınana bir türlü ulaşamamak, aşk sonucu bambaşka biri olmak, sevilen birinin artık sadece anılarda ve fotoğraflarda kalmasının yarattığı yıkım, her şeye rağmen hâlâ onu seviyor olması, şiirleri özetleyebileceğim bazı durumlar arasındaydı.
şairin duygularını yansıtma biçimini kendime yakın buldum, belki o yüzden de sevdiğim bir kitap olmuştur.
en can alıcı dizesi ise bence;
bil ki bu dünyada sensin tek gerçek dizesiydi.
seçmiş olduğum birkaç dize ile tanımıma burada bir son veriyorum.

gözlerimin imzasını arıyorum sokak sokak.
yoluna taş olduğum
söyle bana neredesin?
yine sensizlik çıkıyor karşıma
yüzüme haykırırmışçasına.
sana varamamak gönlümü dağlar
öldürecek özlemin beni yakında
kimsesiz mezarıma bırakılan
bir çelenksin.
harap oluyorum,
görünce başka gözlerde yansımanı
bulduğumuzu sandık gerçek aşkı
bir ben değilmişim
uğruna öldürdüğü.
bu denli değişeceğimi
hiç bilmezdim.
ey tanrı! üfleme bedenime ruh,
böyle bir dünyaya
ancak çekerim yuh.
istemem yaşamayı, yalan dünyayı,
unut beni açayım seninle arayı.
sevincimin yerini artık hüzün aldı,
uzak dursun aşk bana,
inanmam daha.
anılarda kaldığın fotoğraflarına,
bakmıyorum,
göz göze geliriz diye.
ölen birinin son görünen hâliyim,
ölümden farkı olmaz yaşamın,
sen olmasan.
beni sevmese bile,
onsuz hayatım çile,
bu nasıl vedadır ki?
ölümüm gelir dile.
parçalanmış benliğime örnektir,
yağmurdan sonraki toprak kokusu.
bil ki bu dünyada sensin tek gerçek.
kalbim kabul etmez
böyle bir ayrılığı,
yaşanacak onca güzellikler nerede?
devamını gör...
