yaşamak istenen aşk

sürekli onaylanmaya ihtiyaç duymayan aşk, kimi zaman gelir gün içinde belki bir saat konuşursun ama onun ömürlük muhabbetine talip olduğunu, onun da seninkine olduğunu bilirsin. “acaba beni bugün daha mı az seviyor?” diye bir telaşın olmaz. çünkü kimi zaman kendine bile tahammülsüzleşebiliyorken her gün aynı tek düzelikle yaşayamayacağını bilecek kadar insansındır. evet, kimi zaman gerçekten de daha az bir sevgi duyar sana ama yağmur, ne çiselediği ne de sağanak yağdığı için bulut, bulutluğundan bir şey kaybetmez.

eğer izin verirsek kendiliğinden olanı hoş olurdu. kendisini anlatmamıza gerek yok. o kendisini fark ettirir.

yaşıyoruz zaten, güncelleme verelim de

diziler ve sosyal medyadan gelen bir ozentilikle yüksek beklentilerin olmadığı, trip atmak yerine insanca sorunların konuşularak çözüldüğü, hayatın belli donemler getirdiği yoklukta köstek olmak yerine manevi destek olunduğu, vefanın olduğu, samimiyete dayalı laubaliliğin yerine saygı sınırlarının korunduğu, sürekli mesajlaşma, görüntülü arama ihtiyaçlarının olmadığı, onaylanma beklentisinin hiç ihtiyaç duyulmadığı, sadakat konusunda şüpheye yer bırakmayacak inceliğin gösterildiği ve en önemlisi de iki kişinin cinsiyete dayalı rollerinin feminizm cart curt adı altında bozulmadığı, kavga ve kriz anlarında özgüven yıkan tavırların sergilenmediği ve cinsel alanda sınır taninmayan tutkulu, mesajlara yoğunluktan dolayı geç cevap verildiğinde altında sebep aranmayan bir aşktır.

bu yüzden 5 yıldır sevgilim yok. buna göre biri olmadığı sürece olsun diye çabam da yok. gerçi hayatıma zaten normalde de birini almam çok zor. seçiciyim sözlük fazlasıyla evet.
ama ozlendi. artık sanki biri olmalı.

ben aşık olmam, sadece alışırım. birinin bakışları, sesi, sözleri... o biri gidince de yokluğuna alışırım. şu hayatta neye alışmadım diye düşünüyorum bazen. işin içinden çıkamıyorum. galiba alışmayı, alışarak yaşamayı bırakmalıyım.

kendim olabileceğim, korkularımı, sırlarımla beni vurmayacak, nasıl görünüyorum diye endişelenmeyeceğim, her koşulda ve şartta destek olabileceğimiz, hayatın geçici telaşına ortak olmayacağımız anı birlikte yaşayabileceğimiz bir aşk çok sey var daha aslında

yaşadık biz o aşkı.

sabaha karşı beşlerde sokaklara ve kırk kilolara düştük.

tartışmaların kavgaya dönüşmediği, öpüşünce arayı düzelttiğin, koynuna sokulup uyumalık bir aşk..

aşk sadece stres ve sıkıntıdan ibaret. keyifli zaman geçirmek, anlaşılmak, saygı görmek, önemsenmek hepsinden değerli ve özel.