yassı şeftali

aman tanrım, aman tanrım. bu başlık nasıl olmaz ellerim titriyor. aahhh, o kiiii meyvelerin şahı, o kiiii meyvelerin padişahı.

normal şeftaliden çok farklı bir şey. o lezzet, o aroma, ayy koşun koşun yemeyen kalmasın.

geçen bir kere aldım ve bu ne be dedim. sonra bir daha gelmedi. dün ise ona tekrar kavuştum. tadı damağımda kalmıştı. ve fark ettiyseniz bu sene meyvelerde bir yavanlık var. çilek alıyorum tadı yok, erik alıyorum tadı yok, hiçbir şeyde tat tuz yok. bunu bir aldım eve geldim amanın o da ne. -farklı gördüğüm her şeyi denemeye bayılırım-

şimdiii herkes pazara gidince bu şeftaliyi arıyor. *daha çok gelsin, talep artsın. her yer yassı şeftali dolsun.

salı günü pazardan eve boş dönmemek için sıradan şeftali almıştım. kusura bakmasın artık, bu şeftaliyse o ne. saman. pü.

arkadaşım deve şeftalisi diyerek ikram etmişti ama tuhaf gözüktüğü için denememiştim.

(bkz: tövbe estağfurullah)

kıtır kıtır severim, tadı ice tea soğuk çaya benziyor baya aromatik. normal şeftali ile kıyaslanması hatalı çünkü ikisi farklı deneyimler farklı boşlukları dolduruyor. bana şeftali olsunda yeter, çok premium bir meyve.

down sendromlu değil mi bu şeftaliler?