yazarların istedikleri şeyler

dünya çapında anarşist komünist devrim.

ilk olarak işten çıkmaya bir hafta kaldı. zaman geçmiyor, her saat işkence gibi geliyor. bu haftanın su gibi geçmesini istiyorum.
bir diğeri de bu tercih sonuçlarının açıklanması. bekle bekle şiştim cidden. heyecan meycan da kalmadı ortada. umarım artık yarın açıklanır. daha fazla beklmek istemiyorum.

tanrım.... tanrıııııııı-ıııım. tannnn-rığıııı-ğığığııııımmmmm.

bana kuvvet ver. bu aşka, bu sevgiye, gücüm kalmadı....

*

sevdigi erkege cicek alan kadin basligini okudum ve kimsenin bana cicek almadigini fark ettim. sonra cicek alinsa naparim diye dusundum. aklima cicekci videosu geldi. elemanin biri ozel gunun birini unutmus cicekciye durumu izah ediyor o da pembe gulleri katlediyor. yapraklarini yoluyor. o gul buketi benim gozumde katliama ugrayan bir aileye donuyor. empati kuruyorum. oradaki gul oluyorum. gunesin altinda ruzgar eserken yagmur yagarken yani yasarken insan irkinin istegi uzerine hayattan kopariliyorum. daha kotusu, dunyaya insan irkini mutlu etmek icin gonderilmisim. biraz sonra karanlikta unutulacagim yapraklarim solacak susuz kalacagim ve kuruyup gidecegim.

evimin onunde bir gece vakti yururken stop tabelasinin altinda yapistirilmis "eating animals" stickeri benim icin bir donum noktasi oldu. adim adim o noktaya geliyordum fakat bir hayvanin dile gelmesi gibi bir andi benim icin. kafamda bir diyalog yankilandi sanki

- bizi oldurmeyin
yasamak icin seni oldurup yemek zorundayim
- degilsin

yasayan hicbir canlinin oldurulmemesi gerektigini dusunuyorum diyemem. sinekleri olduruyorum. tavuk yiyorum. daha cok balik yiyorum. onlarin sudan cikinca hizlica bayildiklarini ve aci cekmediklerini dusunuyorum. bocekleri eger cok hareketli degillerse balkondan atiyorum diger turlu onlari da olduruyorum. sebebi basit: hayatta kalma icgudusu.

ama bir koyunun, kuzunun, dananin kime ne zarari var? o kadar saf varliklar ki dogada kamufle olmalarina imkan yok. kacsa kacamaz. gizlense gizlenemez. rengi belli cussesi belli. tuyleri de bembeyaz. dogada hicbir varliga zarari olmayan bu hayvanlari sanki iyilik yapiyor gibi besliyoruz. cogaltiyoruz. bahar aylarinda otlaklara saliyoruz. yeri geliyor trasliyoruz. sonra bir gun geliyor siraya girin diyoruz. metal kapilardan kesimhanelere goturuyoruz. o hayvanin gozundeki ,, beni oldurmek icin mi beslediniz,, hayalkirikligini ve ,,beni kurtarin,, diye yalvaran bakislarini unutamiyorum. ben hatirladikca insan oldugumdan utaniyorum. cunku suna inaniyorum. "yalan soylemek, kandirmak, aldatmak" nereden gelirse gelsin seytanidir. rahmani degildir.

(bkz: stop eating animals)