1.
zamanın izafi olması hasebiyle değişkendir diyebiliriz. bir öğrencinin en sevdiği derse girdiğinde, ders süresinin çok çabuk geçtiğini düşünmesi ile nefret ettiği dersin içinde teneffüs zilinin bir tülü çalmadığını düşünmesi örneğindeki gibi. iki dersin süresinin de 40 dakika olmasına karşı biri sanki 10 dakikada bitmiş diğeri sanki 2 saat sürmüş gibidir. muhabbeti bal olan dostlarla yapılan sohbetlerde de zamanın nasıl geçtiği anlaşılmaz.
hülasa zamanın nasıl hissedildiği, tamamen bireysel bir deneyimdir diyebiliriz. birçok faktöre bağlı olarak da değişkendir.
sevsiğimiz şeylerde aktif olarak ilgileniriz, dikkatli ve motive bir şekilde konuya dahil oluruz. bu durum, "akış" (flow) olarak adlandırılan bir deneyime benzer; yani kişi tamamen yaptığı işe odaklandığında, zamanın nasıl geçtiğini anlamaz. bunun sonucunda o işin süresi ona çok kısa gelir.
diğer taraftan insan, sıkıldığı bir aktivitede zamanın çok daha yavaş geçtiğini hissedilebilir. bu, "zamanın durması" gibi bir duygu yaratabilir çünkü kişi o anın içinde olmadığı, sıkıldığı ve katılım göstermediği için zaman daha çok uzamış gibi hissedilir.
zamanın hissedilmesi, bir nevi duygusal ve bilişsel bir süreçtir; ne kadar ilgilenir ve aktif olursak, zaman daha hızlı geçer gibi hissederiz. eğer bir şey zorlayıcı ve sıkıcıysa, bu durum tam tersine işler ve zaman daha yavaş akar gibi hissedilir.
kısacası, zamanın izafiliği, kişinin duygusal ve zihinsel durumuna göre değişir. tam da bu aebeple insanın sevdiği işler ile iştigal etmesi tavsiye edilir.
hülasa zamanın nasıl hissedildiği, tamamen bireysel bir deneyimdir diyebiliriz. birçok faktöre bağlı olarak da değişkendir.
sevsiğimiz şeylerde aktif olarak ilgileniriz, dikkatli ve motive bir şekilde konuya dahil oluruz. bu durum, "akış" (flow) olarak adlandırılan bir deneyime benzer; yani kişi tamamen yaptığı işe odaklandığında, zamanın nasıl geçtiğini anlamaz. bunun sonucunda o işin süresi ona çok kısa gelir.
diğer taraftan insan, sıkıldığı bir aktivitede zamanın çok daha yavaş geçtiğini hissedilebilir. bu, "zamanın durması" gibi bir duygu yaratabilir çünkü kişi o anın içinde olmadığı, sıkıldığı ve katılım göstermediği için zaman daha çok uzamış gibi hissedilir.
zamanın hissedilmesi, bir nevi duygusal ve bilişsel bir süreçtir; ne kadar ilgilenir ve aktif olursak, zaman daha hızlı geçer gibi hissederiz. eğer bir şey zorlayıcı ve sıkıcıysa, bu durum tam tersine işler ve zaman daha yavaş akar gibi hissedilir.
kısacası, zamanın izafiliği, kişinin duygusal ve zihinsel durumuna göre değişir. tam da bu aebeple insanın sevdiği işler ile iştigal etmesi tavsiye edilir.
devamını gör...
2.
zaman değişmiyor, zaman akıp gitmiyor. zaman biz doğarken de aynıydı, şimdi de aynı, biz ölünce de aynı olacak. bizden önce de aynıydı, bizden sonra da aynı olacak. yani varken de yokken de zaman hep aynı. sadece değişen ve geçip giden bizleriz.
devamını gör...
3.
yani zaman sabit ve bizler geçiyoruz.
o zaman ben kaç geçiyorum. bilemedin değil mi.
zaman sabitse saatleri neden kullanıyoruz. zaman sabit olsaydı isviçre batardı bir kere. ama bak sapasağlam ayakta isviçre ve hala saatte kalite swiss made.
meja beynim yandı. bi el at şu olaya.
o zaman ben kaç geçiyorum. bilemedin değil mi.
zaman sabitse saatleri neden kullanıyoruz. zaman sabit olsaydı isviçre batardı bir kere. ama bak sapasağlam ayakta isviçre ve hala saatte kalite swiss made.
meja beynim yandı. bi el at şu olaya.
devamını gör...
4.
zaman mevhumu bana göre saatten, takvimden ibaret değil… algıladığın, hissettiğin, yaşadığın kadar var.
aynı dakika; beklerken uzar, severken göz açıp kapayana kadar geçer. değişen zaman değil, zamanın içindeki biziz.
aynı dakika; beklerken uzar, severken göz açıp kapayana kadar geçer. değişen zaman değil, zamanın içindeki biziz.
devamını gör...
5.
zaman insanın içinde bulunduğu mekanı anlamlandırmak üzere big bang’i nirengi noktası belirleyerek ölçtüğü kavramdır
devamını gör...