orijinal adı: children of time
yazar: adrian tchaikovsky
yayım yılı: 2015
zamanını doldurmak üzere olan dünyayı terk etmek amacıyla yola çıkan son insanlar yeni bir gezegen keşfeder. insan türünün yaşaması için uygun gözüken bu gezegende onları akıl almaz şeyler beklemektedir.
yazar: adrian tchaikovsky
yayım yılı: 2015
zamanını doldurmak üzere olan dünyayı terk etmek amacıyla yola çıkan son insanlar yeni bir gezegen keşfeder. insan türünün yaşaması için uygun gözüken bu gezegende onları akıl almaz şeyler beklemektedir.
- yılın en iyi bilim kurgu dalında arthur c. clarke ödülü (2016).
öne çıkanlar | diğer yorumlar
başlık "mavi kuş" tarafından 30.01.2023 05:05 tarihinde açılmıştır.
1.
adrian tchaikovsky'nin * zamanın çocukları diye çevrilmiş bilimkurgu romanı.
meğer "dünya kurma bilimkurgusu" diye bir alt tür varmış, her sene kitapları yazılırmış, hususi listesi varmış falan. bu romanda da egemenler - bizim eski moda dünya ölüp bitme yolundayken- son kurşunlarını galaksinin dört yanına terraforming projeleri göndermek için harcıyorlar.
bu projelerden biri, indiği gezegeni yaşanabilir kılıp oradaki evrimi kontrollü biçimde zıplatacakken işler beklendiğinden biraz farklı gidiyor. başındaki insan düşmanı delimanyak kadın kontrolden çıkıyor.
yüzyıllar sonra, bu unutulmuş gezegenin makul mesafesinden tesadüfen geçen, yaşanacak toprak arayan bir koloni gemisi "ulan yeşil bitkiler var" diye kadının asırlık projesine çökmeye kalkıyor ve olaylar gelişiyor.
- kurgu fena değil. gezegen- gemi arasında gidip gelen pasajlarla öyküyü takip ediyoruz.
- olay örgüsü önce ilginç, sonra sıradan, finalde özgün. özellikle final: olmuş.
- romanın önemli bir kısmı bilinç- zeka üzerine. yazar burada nal toplamış. spoiler vermeden anlatması zor ama, kim varsa, ne varsa 21. yy. insanı gibi düşünüyor ve -ilginç detaylarla bezenmiş de olsa- bu tip topluluklar kuruyor.
meğer "dünya kurma bilimkurgusu" diye bir alt tür varmış, her sene kitapları yazılırmış, hususi listesi varmış falan. bu romanda da egemenler - bizim eski moda dünya ölüp bitme yolundayken- son kurşunlarını galaksinin dört yanına terraforming projeleri göndermek için harcıyorlar.
bu projelerden biri, indiği gezegeni yaşanabilir kılıp oradaki evrimi kontrollü biçimde zıplatacakken işler beklendiğinden biraz farklı gidiyor. başındaki insan düşmanı delimanyak kadın kontrolden çıkıyor.
yüzyıllar sonra, bu unutulmuş gezegenin makul mesafesinden tesadüfen geçen, yaşanacak toprak arayan bir koloni gemisi "ulan yeşil bitkiler var" diye kadının asırlık projesine çökmeye kalkıyor ve olaylar gelişiyor.
- kurgu fena değil. gezegen- gemi arasında gidip gelen pasajlarla öyküyü takip ediyoruz.
- olay örgüsü önce ilginç, sonra sıradan, finalde özgün. özellikle final: olmuş.
- romanın önemli bir kısmı bilinç- zeka üzerine. yazar burada nal toplamış. spoiler vermeden anlatması zor ama, kim varsa, ne varsa 21. yy. insanı gibi düşünüyor ve -ilginç detaylarla bezenmiş de olsa- bu tip topluluklar kuruyor.
devamını gör...
