zaman tüneli

sesli güldüm balkon

hayata ve kendine küskün insanlar gibi bu saatte uyanığım ve yatakta kendi kendime gülüyorum. durumum hiç iyi değil. saykolojim çok kötü bu aralar. işallak size benzemem.

sıkılmış bunlar alın pavyona karıya götürün

#2779526 çok geçmiş olsun. ballı zencefil iyi gelir. güzel yarınlara.

çok yakın olduğum biri değilse başkasına gülmem ama kendim düştüğümde basarım kahkahayı. * bir de insanlar "iyi misiniz hanımefendi bir şeyiniz var mı?" diye sorarken gülmekten cevap verememek:)) bak gece gece güldüm yine.

sana ne yaptığını sormaz da sen başkasına anlatırken yandan kulakkabartıp öğrenmeye çalışır. be adam merak ettiğin şeyi sorsana. bi şeyin mi eksilir? sor gitsin

"el ecelül mahlukat el ente kunteyül işarat."
yani diyor ki,
"eceli gelen fare kedinin g*tüne parmak atarmış."

düşene çoğunlukla gülmem de düşmemek için verilen ekstrem bir mücadele var o daha acayip bir vaka.

çarpılmış gibi ayakları birbirine dolanır, eğilir bükülür hah şimdi düşecek dersin tekrar toplar, neyse kurtardı derken bir bakarsın ki aslında kurtaramamış ve çarpık çarpık düşmeye devam ediyor. içten içe artık düşmesini istersin bir türlü düşmez...

bu süreç belki max 20 saniye falan sürer ama izleyene de yaşayana da çok uzun gelir. ulan düşsen daha az rezil olurdun direnmeyi bırak ve onurunla düş artık pes et. inişli çıkışlı bir gerilim filmi.

ve buna rağmen iyi insanları ezmeye çalışması. iyi insandan da şikayet ediliyor kötü insandan da bu yüzden herkesi dikkate almayın.

birisinin 100. takipçisi olmam

birincisinde affedilme olasılığınız var. ikincisinde bu ihtimal çok azalır. üçüncüsünde asla affedilmezsiniz. şeytan görsün yüzünüzü.

yapmayı sevdiğim eylemdir. kendini keşfetmenin güzel bir yoludur. kendinle baş başa kalmak, biriyle sohbet ediyormuş gibi.

aileniz,sevdikleriniz,dunya cok guzel lan kafayimi yediniz.

aynı üstü 30 defa görmüştür üzerimde ama 31.sinde görüp bunu giyme bu çok açık demiştir

insanlar ve hayat gelip geçicidir. düşünmem gereken bir kendim ve yapmak istediklerim var. diğerlerine göre değil kendime göre yaşamalıyım. zaten bir gün öleceğim neden intihar etmek isteyeyim ki ?

ilki diyorum. çıktığı zamanlardan beri hastasıyım. nothing else matters'tan daha fazla sevmişimdir her zaman. 2 ve 3 de fena değil hatta 2 oldukça güzel ama ilki, yani orijinali benim için çok özeldir.

belki bundan uc bes sene once olsa “bu bir tur ihtiyac, donem donem yapilmali” derdim sozluk de; simdiki insan iliskilerine bakacak olursak zaten birbirimizden cok soyutlanmis nitelikte yasadigimizi gozlemleyebiliriz gibi sanki, bilemedim. ayni dunyanin/‘ayni evlerin icerisinde birbimizden ayri hatta habersiz bir sekilde yasamiyor muyuz su an? daha ne kadar soyutlanacagiz, ne kadar birbirimizle bagimiz kesilecek bilmiyorum lakin bu soyutlanislar bize yaramiyor, bakin bunu biliyorum…

gökdelende oturuyordur ve camları renkli/içeriyi göstermeyen türdendir.

kendilerine olan naçizane tavsiyem: lütfen karınızı sevmeye çalışın ve burada macera aramayın.

eşiniz yoksa, evli değilseniz de lütfen karıya gidiniz.

teşekkürler.

yazarların metallica'nın unforgiven serisini kıyasladığı başlıktır.

benim oyum the unforgiven ıı çünkü bence öyle.