zaman tüneli

favorinin kazandığı maçtır.

gayet güzeldir.

onemsemeyen insanlara saygı duymakla beraber, bana cok pozitif enerji veren, cok onemsedigim bi seydir.

birbirimizi once anlıcaz, sonra oldugu gibi kabul edicez.

aslında gozle gorunen, buyuk bir problemim yok. ama son bes on senedir giyinmiyorum. hafif dozda daimi bi depresyondayım sanırım.

alıntıyla başlayıp sonrasında kendi hikayemle devam edelim bu satırlara…



özetle; geçtiğim 21 sene nasıl geçti bazen şaşırıyorum
geçmez, bitmez dediğim ne varsa son buldu
geriye hissettirdiği anılar kaldı. hafızamda hatırlayamadığım her buğulanmış ânı, gölgesiyle dans etti gölgemde ve gölgelerde.
22 aralık doğum günümdü aile fertlerimle güzel bir akşam yemeğine çıktık, güzel hediyeler açtım, sarıp sarmalandım.. bugün okuldan sevdiğim arkadaşlarım pasta aldı üfledim sarıp sarmalandım. arkadaşımla spora gittik, sarıldık çevremde o kadar sarıp sarmalayan değer verdiğini hissettiren pırlanta insanlar var ki.. peki ben neden bazı insanları hala merak ediyorum, sanki yolu gözlüyor gibi neden gidenin arkasından bi bakma ihtiyacı hissediyorum
zaman zaman neden dikiz aynasına bakıyorum?
ne kadar yol kattettiğimi görebilmek için mi?/ nerden geldiğimi unutmamak için mi?
yaşamda bazı fiziksel anlamda ölümün kenarından döndüğüm anlar yaşadım.. ailemle gün sonu hep şey dedik daha yaşanacak güzel günlerim varmış..
şöyle örnek vereyim bu fiziki durumları;
bi deprem oldu şans eseri âniden 1 gün önce şehir dışına gittim, bi savaş oldu o ândan 2 hafta önce kendi ülkeme döndüm şans eseri orda değildim
sporcu arkadaşlarımla turnuva için otelde kaldım
3 sene sonra o otelde sporcu turnuva için gelen kızlar depremde enkaz altında öldü, bi bıçaklı saldırı oldu şans eseri 2 saat önce oradan ayrıldım

belkide böyle daha çok vardır da ben farkında değilimdir..

yaşamda al canımı diyeceğim hisler yaşadığım her hissin altından bi noktada kalkabildim. her yapayı, her yapmayı, her gerçekliği ezebildim.. yürüdüm, devam ettim. devam etmekten başka seçeneğim olmayan çok gün oldu. her sahte gerçeklikle yüzleştiğimde manevi olan her geçmişi daha çok özledim. bana saf hissettiren her tüneli daha çok seçmek, daha çok dönmek istedim. döndüğümde ben o tünellerin radarlaştığını ve kendi hayatlarında kazalar yaptığını gördüm.. o radarlaşmış noktalarda kaza yapmış insanların hayatlarına dalıp o kazada yan yana olmayı seçmek bir nevi gerçekleşmemiş bir intihardır. bu yüzden de belirsizlikte bir seçenektir ölmemek adına.
2026’ya bu ağırlıklarımı götürmek istemiyorum
22 o kadar taze bir rakam ki.. benim gibi 2 rakamını bu kadar uğurlu bulan 22.12 doğumlu bi kızın 22. yaşında bazı noktaları ex edebilmesi esas olacaktır. 2025 çok zorlayıcı, ağrılı sancılı, dönüştürücü bir seneydi ama kesinlikle çok kötü bir seneydi demem bana iyi davrandığı yerler oldu. bi’ kere sınıfta kaldığım bir senede kulüp başkanlığı yaptım güzel etkinliklerin yanında güzel insanlar tanıdım, bi’ daha sınıfta kalabilme riskim varken çok kıymetli hocalarım ve arkadaşlarımın desteğiyle devam edebildim, 4 ülke gezdim, sayısız tiyatroya gittim, operaya, konserlere, kampa gittim. biten her yaşananın ardından yaşanan her buhranım, her sevincim, her kızgınlığım, öfkem, hayal kırıklığım beni yıktı yıktı yıktı, yonttu, vurdu, kırdı, biçti, yapılandırdı. nasıl bir bina inşaa ediliyorsa, bir insan inşaa etmekte kolay değil. insanın kendini inşaa edebilmesi hiç bitmeyen bir süreç. bir binayı tamamlarsınız peki ya bi insanı?
oldum diyen insan var mıdır? olmak nedir veya ne değildir? biliyorum bir dönem inandığım çok hayal, gerçekleşmiş çok duam var. bugün beni burada olduğum noktada olmamı sağlayan kelimelerimdi, eylemlerimdi.. gerçekleşmemiş dualarımında mutlaka bi’ sebebi vardı.

siz ask yoktur, cinsellik vardır kafalarında olunca benim butun hevesim içime kacıyor.
bu kafadaki bir erkek icin kılımı kıpırdatmam.

ama aşk icin yapabileceklerimin ucu bucagı, sınırı yoktur.

gece gece aklımı mesgul eden;)

elim ve trajik uçak kazası sonucu ölen,mavi vatanın akdenizdeki en önemli stratejik partneri olan libyalı askerler için en az üç günlük ulusal yas ilan edilmelidir.

bir çuval patates olsa sözlük; çürükler olurdu galiba.

atasözü gibi:
tavukların gagası gel bize bazı bazı

#3830200
ilahi cordarone arkadaş.. demek "kafasının arkasında olsaydı" zorluk çekerdi ha.. :)
yüce reppim beyle de kolaylıklar sağlar yarattıklarına işte, niye şaşıralım ki.

peki gece bu konuda sizinle aynı fikirde mi..?

karar sevgiliye ait olmadığı sürece, karar veren açısından anlam ifade edermi ki.?

okan buruk hakkındaki asılsız iddiası yüzünden kovuldu. üstelik yalanlama gs'dan da değil, soruşturma yürüttüğü söylenilen savcılıktan geldi..
hükümetin gündem saptırma/yaratma avadanlığında, yağdanlıklar güya yaranma gayreti ile öyle pervasız ve ölçüsüzler ki, kendi yarattıkları yalancı fırtınada boğuluyorlar.

bir kere doğarsınız ama her yıl kutlarsınız.
çünkü takvimler tekerrür ederler.
işinize gelirse.

ölüm, o büyük değişim bir doğa yasası, zorunluk.. kabullenmesen kaç yazar.. ölüm üstüne konuşmak bile yersiz.. o kendi yasalarını sürecek.. siz yaşama odaklanmalı ve yaşam hakkında konuşmalısınız.. söz, etki ve çabalarınızın, ancak yaşama dair anlamı var.

bu hafta türkiye'de vizyona girmesi beklenen, james cameron'un macera, aksiyon ve bilim kurgu türündeki filmi. serinin üçüncüsü.

kaynak: cumhuriyet.com

yüksel ışık'ın yazdığı 2025 basımlı kitap.

dün kaliforniya'da trafik kazası sonucu vuku bulmuş olay.
(bkz: vince zampella)
(bkz: call of duty)

kaynak: cumhuriyet

ülkesinin yarısı hafter isimli bir savaş lordunun egemenliginde olan,bir genelkurmay başkanının bindigi bir iş jetinin,en fazla askeri destegi aldıgı ülkenin topragında düşmesi,ilginç ve bir o kadar da düşündürücü.sanırım libyadaki türk askeri varlıgını uzatan fezkerenin onaylanmasından sonra,türkiyeye çağrılarak sırtı sıvazlanılıp,garantiler ve lojistik destek sözleri verilmiş olabilir.

dün kaliforniya'da geçirdiği trafik kazası sonucu ölen, (bkz: call of duty) oyununun yaratıcısı ve milyonlarca dolarlık oyun imparatorluğunun kurucusu.

kaynak: cumhuriyet.com