zaman tüneli

herhangi bir şeyin, herhangi bir aşamasında, ne kadar ilerlemiş olduğumdan bağımsız, ondan vazgeçebilmek.
bir buluşmadan tut da kariyere kadar.

eski dilde çeyrek. çeyrek altından söz ederken bu kullanılırdı.

ruh sağlığım. başkaları da demeyelim de sevgili doktorum... öyle tatlı ve kibar bir insan ki onu kırmaktan ve teşhisinin yanlışlığını yüzüne vurmaktan kaçınıyorum. gönlü olsun diye verdiği ilaçları kullanıyorum. ve herkese normal bir hasta imişim gibi rol kesiyorum. oysa tanıdığım en mantıklı ve tutarlı insan benim. hasta edenler utansın! umarım bir gün inanması güç hikayemin orjinal halini de ona anlatabilirim. kısmet...

bursa'nın gemlik ilçesinde bulunan bir mahalle.

"hizmetkar olmaya geldik"
uzun adam educatedear remix haliyle.

“göklerdeeen gelen bir karar vardır”

çankırı'nın kaplıcaları ile meşhur ilçesi.

istediğiniz kadar linçleyin ama 1. kıvırcık saçlılar 2.esmer tenliler kokar böyle maalesef

25 yıl dişimi sıktım memur oldum gene rahat değilim

türkiye’de 25 yıl boyunca aralıksız çalışmış, primlerini ödemiş ve emekli olmuş bir bireyin bugün çok düşük bir maaşla geçinmeye mahkûm edilmesi, sosyal devlet anlayışıyla açıkça çelişmektedir. emeklilik, yıllarca verilen emeğin karşılığı olarak insan onuruna yakışır bir yaşam sunmalıydı; ancak mevcut tablo, emekliliğin bir dinlenme dönemi değil, yeni bir geçim mücadelesi haline geldiğini göstermektedir. bundan sonraki dönemlerde tüm dünyada emeklilik opsiyonunun kalkacağını, insanların ölene kadar çalışmaya mahkum olacağını (çok büyük bir insan kitlesinin) tahmin ediyorum. gelecek planlamasını o nedenle çok önemsemeli ve gençlikte ihtiyarlığın refahı için neler yapılabilecekse onun çabası içinde olmalıyız.

gerçekten var böyle bir şey .

geçtiğimiz gün bir öğretmen bugün de bir gazi sanal kumar batağı yüzünden hayatlarına son verdiler. bir kereden bir şey olmaz diyerek başlayan sürecin intihar ile son bulması sanırım artık devlet müdahalesi gerektirmekte. tamamen kişisel tercihler ile başlayan süreç oldukça kötü sonuçlar ile sonlanıyor. elbette insanları sanal kumara yönlendiren ekonomik durumları falan tartışabiliriz fakat bu işin artık ciddi bir şekilde kurulacak meclis komisyonları ile ele alınmasında fayda var.

kosova'da bir bölge. adı daha çok eşkiyalık vadisi olarak geçerdi.

genç juliette binoche

ismet özel - münacaat (kendi sesinden)

bu yaşa erdirdin beni, gençtim almadın canımı
ölmedim genç olarak ,ölmedim beni leylak
büklümlerinin içten ve dışardan
sarmaladığı günlerde
bir zamandı
heves ettim gölgemi enginde yatan
o berrak sayfada gezindirsem diye
ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende.
vakti vardıysa aşkın, onu beklemeliydi
genç olmak yetmiyordu fayrap sevişmek için
halbuki aşk, başka ne olsundu hayatın mazereti
demedim dilimin ucuna gelen her ne ise
vay ki gençtim
ölümle paslanmış buldum sesimi.

hata yapmak
fırsatını adem ve veren sendin
bilmedim onun talihinden ne kadar düştü bana
gençtim ve ben neden hata payı yok diyordum hayatımda
gergin bedenim toprağa binlerce fışkını saplar idi
haykırınca çeviklik katardım gökyüzüne
bir düşü düşlere dalmaksızın kavrayarak
bulutu kapsayarak açmadan buluta içtekini
tanıdım ademoğlu kimin nesiymiş
ter döküp soru sormak nereye sürüklermiş kişiyi.

çeşme var, kurnası murdar
yazgım
kendi avcumda seyretmek kırgın aksimi.

gençtim ya, ne fark eder deyip geçerdim
nehrin uğultusu da olur, dalların hışırtısı da
gözyaşı, çiğ tanesi, gizli dert veya verem
ne fark eder demişim
bilmeden farkı istemişim.
vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine
arastadan ırmaklara çark ettiren dargınlık!
yola madem
çöllerdeki satrabı yalvartmak için çıkmıştım
hava bozar, yüzüm eğik giderdim yine
yaza doğru en kuduzuyla sürüngenlerin sabahlar
yola devam ederdim.

gençtim işte şehrin o yatık raksından incinen yine bendim
gelip bana çatardı o ruh tutuşturucu yalgın
onunla ben
hep sevişecek gibi baktık birbirimize.
bir kez öpüşebilseydik dünyayı solduracaktık.

oysa bu sürgün yeri, bu pıtraklı diyar
ne kadar korkulu yankı bulagelmiş gizlerimizde
hani yok burda yanlışı yoklayacak hiç aralık
bütün vadilere indik bir kez öpüşmek için
kalmadı hiç bir tepe çıkılmadık
eriyeydik nesteren köklerine sindiğimizce
alıcı kuş pençesiyle uçarak arınaydık
ah, bir olaydı diyorduk vakar da yoksanaydı
doğruydu böyle kan telef olmasın diye çabalamamız
ama kendi çeperlerimizi böyle kana buladık
gönendi dünya bundan istifade
dünya bayındırladı:
bir yakış, bir yanış tasarımı beride
öte yakada bir benî adem
her gün küsülü kaldık.

bunca yıl bu gücenik macera beni tutuklu kılan
artık bu yaşa erdirdin beni, anladım
gençken almadın canımı, bilmedim
demek gökten ağsa bile tohum yürekten düşecekmiş
çünkü hataya bağışık büyük hatadan beri nezaret yer
çiğ tanesi sanmak ne cüret, gözyaşıymış
insanın insana raptolduğu cevher.

şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster, kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?

ocak 1887'de, hizipler birbirini hükümete şikayet edip danıştaylık olmuştu.

şikayet edilen kişi kayseri metropolidi yoannis efendiydi.

anne hathaway harici yok.

kıyafetlerimin çoğu siyah, lacivert, yeşil gibi koyu renkler onun için çokça giyiyorum. sadece tişörtte siyah rengi beğenmiyorum, bana gitmiyor.

cipsi yoğurtlu sosa banmak* yerine, cipsi sosun içine kırıp tatlı veya çay kaşığı ile yemek. sürekli kaseden cips almak gereksiz bir eylem gibi geliyor. ilk kez gören ya "napıyon?" diye sorar ya da "ıyy" der. ıyy diyenle bir daha görüşmem.* ve fonda beni böyle sev seveceksen çalmaya başlar.

yarın cuma ve karne günü...