zaman tüneli

troy sekansını avatar filmine gittiğimde sinemada film arasında izledim. aşırı iyiydi. bu zamana kadar izlediğim en iyi nolan sekanslarından biriydi hatta. umarım filmin genelinde de aynı tadı alırım.

kişinin kendine ettiğini kimseler edemez.

efsane olurdu.. benim alanım çok geniş. varyasyonların hepsi çok çekici kabul etmem gerekiyor.

varyasyon 1 :ares, poseidon, artemis..

varyasyon 2: lorca, mark, andy, maya

şakası bile nahoş.

birine yardım edip etmemeyi dış görünüşüne ya da sevgilisinin tipine göre belirlemek doğru değil. yanılıyor olabiliriz dışarıdan gördüğümüz her şey gerçeği yansıtmayabilir. üstelik aynı durum yarın bizim yakınımızın başına gelse, bu kez tercihi değil, yardıma ihtiyacı olan bir insan görürüz. insanlık seçici olmamalı. yardım, onaylamak değil, zor durumda olana el uzatmaktır.

kavga etmek, mücadele etmek...
bende kavga edip mücadele edeceğim balım...

tanım: bir insanın kendisine yaptığı kötülüğü o insana kimse yapamaz.

neden biliyor musunuz? birçok durumda insanları kendimiz gibi düşünürüz. insan denen canlı bu yanılgıyı bir türlü aşamıyor. birisine değer verirsiniz, aynı değeri göreceğinizi zannedersiniz. birisini önceliğiniz yaparsınız, öncelik olacağınızı zannedersiniz.
hayatın denklemleri böyle değil dostlar. hayat bundan çok farklı.
yanılgılarımız yüzünden kendimizi cehenneme atıyoruz.
ve en kötüsü, yaşadığınız duyguları anlattığınız zaman bir duvara çarpıyor oluşu.
cehennem 2.0 hadi buyur bakalım.

yine mi nick almış. ben sıkıldım gelmem daha bu nickaltına.

seviyorum seni.

bu cümle doğrusu bana biraz tuhaf geldi. çünkü ahmet kaya’yı dinlemek bir güvenlik meselesi değil, bir kulak ve kalp meselesidir. insan sevdiğini dinler, sevmediğini dinlemez, bu kadar basit.

ahmet kaya, geniş halk kesimi tarafından tanınıp kabul edilmeden çok önce dinlenen bir isimdi zaten. başım belada klibinin kral fm’de dönmesiyle görünür oldu, evet, ama ondan önce kasetçilerin arka raflarında, arkadaş evlerinde, düşük sesle açılan teyplerde vardı. onu sonradan keşfetmek biraz da şartların sonucu oldu.

kürt olmak, doğulu olmak gibi kimlikler üzerinden müzik sevmek ya da sevmemek başlı başına anlamsız. ben de değilim ama müziğini seviyorum. çünkü derdi gerçekti, sesi samimiydi. ahmet kaya’yı dinleyenler 90’larda gerçekten de “başını belaya sokardı” çoğu zaman. ama mesele tam da buydu zaten. dinlediğin şey yüzünden sorgulanıyorsan, sorun müzikte değil ortamda olur.

bugün dinlemem, başıma iş gelmesin demek biraz tersine bir ironi gibi. çünkü dinlenmediğinde sorun olmaması, o müziğin artık zararsız hale gelmesi değil, toplumun biraz olsun normalleşmiş olmasıyla ilgili.. müzik zevki bir suç unsuru değildir, olmamalıdır da. tartışılacak bir konu hiç değildir.

ahmet kaya’yı dinlemek bir duruş göstergesi olmak zorunda değil. bazen sadece bir şarkıyı seversin. bazen bir cümlesi sana denk gelir. hepsi bu. gerisini büyüten biziz.

yanına cin biber ayran lütfen.

çocuğum olursa adını mihengir koyacağım. cihangir var da mihengir niye olmuyor?

az önce oyundan yenildiğim biri.

aynen paypal gibi tehditle,türkiye pazarından zorla çıkarıldıgını düşünüyorum.bu kadar agresif bir ihracat politikası izleyen bir çin,üstelik son birkaç yıldır çok ciddi üretim stoguna ulaşmış iken çinin en büyük tüketici e-ticaret platformlarından biri türkiye gibi genç bir pazarı öyle kolay kolay bırakmazdı.

bırakın sürünsün, rezil rüsva olsun heheh.. hele hele.

sanki ponulu korno çekiyoruz.

yardım etmeye değmeyecek durumdan kaynaklı eylem.

herbokolog gibi geziyor orada burada. bilim insanı böyle olmamalı. sözlerin hükmü kalmaz.

biraz egoist. ciddiye alasım gelmiyor.