zaman tüneli

tamam da kefali neden avlarlar ki. böle saman gibi yağsız bir şey.

mesajına telefonumda sorun olduğu için yanıt yazamıyorum. hojjj gelmiş sefalar getirmiş. güzel zamanlar geçirmesi dileğiyle ile.

içkim, kumarım ve klimam var. ayaklarım leş gibi karbon. bu yüzden karda yürümüyorum. fbi peşimde. yıldız tilbe, mabel matiz ve ajdar dinleyemiyorum daha doğrusu sevmiyorum. yakalanırsam sözlükteki kimseyi tanımıyorum. parayı bulursam zaten tanımam. ilerde maldivlerde gecekondu bir ev yapıp kömürle ısınmayı düşünüyorum. maksat karbon olsun. artık dioksit, monoksit ne çıkarsa. yeşili sadece salatada seviyorum.

birlikte bar masasında çerez niyetine yemek.

bence hiç gerek yok. bir tanesini zor idare ediyorken üstelik.

insan ne zaman ölmesi gerektiğini bilmeli bence. hani bazı futbolcular ne zaman bırakacağını bilmez de kariyerini silkip atmış olur, tıpkı onun gibi ele güne rezil olmadan ne zaman ölmen gerektiğini de bilmek lazım. yaşlanınca ele güne muhtaç olmaktan korkarız da, altıma yapıp rezil olayım böyle rezil olacağıma.

herkesin özenle belirtmesi gereken hususlardır.
yaz kardeşim, otuz bin klon nasıl yaptım.
1-
2-
3-
4-
5-

şimdilik bu kadar. içerik üreticisi sevgililerime selam olsun.

#3875092

arttırıyorum, benim klimam da yok.

klimayı yalayıp ısınmayı soğutuyorum. dilimde buzlar.

gücümün yettiği her gün.

içkim, sigaram yok, kumarım yok. bir klimam var, ona da bir şey denmesin lütfen, üzülürüm.

bir barracuda avlamak değildir.

arabam yok toplu taşimla gideceğim yere gidiyorum olmazsa yürüyorum
çocuk doğurmadım
diş fırçalarken musluğu kapatıyorum
tema ya arada destek atıyorum
özel jetim yok
chat gpt yi bile az kullanıyorum
karbon ayak izim sıfıra yakın yani

bi klimam var. onu da hoj görün.

günler birer birer geçerken sen ikişer üçer sayarsın. geçen hafta dün olur, yarın ise gelmek bilmez bir türlü.

yok gibi.

geçen gün doksanlar özlemi duyarken odamın çekmecelerini düzeltiyorum, çekmecenin birinde çıkan takvim. üzerinde tuhaf grafikler ve rakamlar ve tarihler olup, bazı günlerin üzerinde de işaretler var.
telefonum bozuk o yüzden atamıyorum resmini.
ben de telefonuma bozuğum gerçi.

önemli olay yaşanan gün

(bkz: ritmik günler takvimi)nde grafikerin fazla uğraştığı gün.
bugün mesela, bugünü öne çıkarmak için takvimde iki yuvarlak arasına bir çubuk yerleştirmiş affedersiniz tam bir çüke benziyor yaptığı çalışma.
yarın derhal arayıp bu ne biçim iş, photoshop bilmiyor musun sen diye soracağım.

michael rosen tarafından yazılan, quentin blake tarafından çizilen oldukça kısa ve hüzünlü bir kitaptır.
konusu büyük olaylar içermiyor. michael rosen'ın oğlu eddie'nin ölümünden sonra hayata uymaya çalışanı, üzüntüsünü ve yas sürecini anlatıyor. fakat kitabın etkili ve hüzünlü oluşuyla bile herkesin kendinden bir şeyler bulduğu bir eser.

kitabın ilk sayfasında babanın 'üzgün görünürsem insanların beni sevmeyeceğini düşünüyorum' demesi dokunaklıydı. toplumda sadece neşeli ve güçlü insanlara olan rağbet daha fazla. bu yüzden de rol yapmak, maske takmak ihtiyacı içerisine giriyoruz. üzüntümüz, duygularımızı hep bir şekilde arka planda kalıyor. fakat o maskeleri takmak yerine hüznümüzü rahatça paylaşsak, birbirimizi anlayabilsek, üzgünüm diyebilecek kadar cesur olabilsek her şey çok daha kolay olacak gibi..

babanın üzgünken bir şeyler karalıyor oluşu, film izleyişi hatta duşta şarkı söylemesi bile tanıdıktı benim için. açıkçası kendimden birçok parça buldum diyebilirim.
çizimleri de aynı şekilde konuyla gayet başarılı bir şekilde bağdaştırılmış. aşırı keyif alarak, üzerinden fazlasıyla düşünerek, üzülerek okuduğum bir kitap oldu. gerçek oluşu da cabası.

kitabın 4 dakikalık bir filmi de varmış. şöyle bırakıyorum hemen.