zaman tüneli

şaşırdığım bir durum. adebayo iyi basketbolcu ama bu kadar keskin bir skorer hiç olmadı. maçı ya da özeti izlemedim ama tahminimce savunmaların yetersiz kaldığı bir maç olmuştur.

dün patates oldu.

bir insanın cv’sine yalnızlıkla mutlu olabilme yeteneğini yazması kolay değildir. çünkü toplum hala başarıyı tuhaf şeylerle ölçer: kariyer, evlilik, ev kredisi, köpeğe ınstagram hesabı açmak falan… oysa ben hayatımın en büyük başarısını daha doğrusu en iyi yaptığım işi çok net biliyorum: yalnız kalıp bundan memnun olabilmek.

singo barışı yer.

hayatının en mutlu zamanları ruhsarla geçmiş yazar.

hiç sevilmeyen yazarlar da vardır kendimden biliyorum.

(bkz: kırmızı recep)

miami heat'in yıldız oyuncusu bam adebayo, washington wizards karşısında tam 83 sayı atarak wilt chamberlain'in ardından nba tarihinde bir maçta en çok sayı üreten ikinci oyuncu unvanını ele geçirdi.

amerikan basketbol ligi'nde (nba) miami heat'in sahasında washington wizards'ı 150-129 mağlup ettiği karşılaşma, basketbol tarihine altın harflerle yazıldı. gecenin ve tarihin kahramanı ise sınırları zorlayan insanüstü performansıyla bam adebayo oldu.

karşılaşmaya çok hızlı başlayan yıldız oyuncu, ilk çeyrekte 10/16 şut isabeti bularak sadece bu bölümde 31 sayı üretti.

hız kesmeden devam eden adebayo, soyunma odasına gidildiğinde 43 sayıya ulaşmıştı. üçüncü çeyreğin sonunda tabelada 62 sayıyı gören yıldız isim, son çeyrekte de durmayarak maçı 83 sayıyla noktaladı ve dünya çapında basketbol gündeminin zirvesine oturdu.

www.mynet.com/nba-de-tarihi...

ben aynaya bakınca kendimi görmüyorum. bu cümle ilk bakışta dramatik bir şiirin giriş satırı gibi durabilir ama değil. gayet teknik bir tespittir. çünkü aynaya baktığımda gördüğüm şey bir insan yüzü falan değil;

resmen sıfatsızlık ama zamirsizlik değil galiba ben olarak zamir var gibi.

yani bazı insanların aynaya bakınca gördüğü şeyler var: karizma, yakışıklılık, gizem, hafif melankolik ama derin bakışlar… hatta bazıları kendine bakınca lan bu adamdan roman çıkar diyor. ben bakıyorum, roman değil, en fazla bir cümle çıkar.

sıfat yok. zamir var

ne yakışıklı, ne çirkin.
ne karizmatik, ne itici.
ne cool, ne itici derecede heyecanlı.

adam bildiğin düz cümle.

türkçe öğretmeni olsam kendime bakıp şöyle derdim:
bu cümlede sıfat yok çocuklar. sadece zamir var.

ama işin güzel tarafı şu: ben bundan çok memnunum.

çünkü sıfat sahibi olmak büyük sorumluluk. mesela yakışıklı olsan insanlar senden sürekli yakışıklı davranışlar bekler. karizmatik olsan sessiz durman gerekir, yanlış bir espri yaparsın bütün karizma çöker. gizemli olsan bir gün yanlışlıkla büsküviyi çaya batırırken yakalanırsın üstelik o bisküvi çaya düşer, bütün gizem gider.

benim öyle bir derdim yok.

benim yüzüm tam bir bürokratik belge. üzerinde süsleme yok, sadece varlığıyla görevini yapıyor.

aynaya bakıp şöyle diyorum bazen:

helal sana oğlum. bu kadar sıfatsız olup bu kadar huzurlu yaşayan çok az insan var.

çünkü sıfatlar beklenti doğurur. beklentiler hayal kırıklığı doğurur. hayal kırıklığı dram doğurur. dram da genelde insanların gece üçte balkonda sigara içmesine yol açar.

ben ise gece üçte balkona çıkarsam tek sebep vardır:
aşağıda korna çalıp son ses müzikle gezen hıyarlara küfür etmek..

yani aynaya baktığımda gördüğüm şey bir insan değil; beklentisiz bir varlık. bu yüzden içim çok rahat.

bazıları kendini keşfetmek için himalayalara gidiyor, meditasyon yapıyor, ruhsal yolculuğa çıkıyor.

ben aynaya baktım ve keşfettim:
benim ruhum değil ama zamirim kesinlikle nirvanaya ulaşmış.

çalışırken sohbet edin ama molalara yalnız çıkın.
herkesle samimi olmayın hatta iş yeri bu kimseyle samimi olmayın.
insanlarla aranızda net sınırlar olsun.
kimseye yardım etmeyin. bugün iyilik dediğiniz yarın sorumluluğunuz olabilir.
sadece işinizi yapın ne eksik ne fazla. eksik olabilir ama fazlası kesinlikle olmasın.
amirlerle samimi olun. iş dışı konularda da makara yapabilin ama asla yalaka olmayın, ispiyonculuk yapmayın.
işten çıkınca wp iş grubuna bakmayin, çağrıları açmayın, çalışma arkadaşlarınızla dışarıda görüşmeyin.

orası bir kurtlar sofrası. gamsız olmayı yeri geldiğinde düşene tekme atmayı da iyi bilin.

tüm bunların sonucunda kimse size bulaşmaz herkes arkanızdan kendi halinde işini yapıp mesaisini bitiriyor der böylece saçma sapan dedikodu ve entrikaların malzemesi olmazsınız.

kaz ayağı.

bazı tweetler okuyorum, hakemler tarafından avrupa'da da kollanıyormuş galatasaray. istanbul takımlarından haz etmem ama bu fenerlilerin zeka seviyesizliğini anlamıyorum. adamlar liverpool'u iki defa yendi lan, sevmesen de saygı duy.

herkese evet demeniz şart. tabi ki yapmak zorunda değilsiniz. ayrıca insanlara kötü davranın böyle it gibi davranınca onlar da zamanla kedi oluyor. sonra kullanıldığınızı hissederseniz açık açık rahatsız olduğunuz şeyi sert dille iletin. bir iki zaman sonra rahatlarsınız. biraz diktatör olmak gerekiyor huzurlu olmak için.
edit. bir yerde yeni işe başlamıştım. dört beş ay olmuştu çaycı ablamız herklese çay dağıtıyor bana çay kaşığı kalmıyor. bu bir oldu iki oldu ben de kalemle karıştırıyorum. üçüncüde sabah kahvaltı yapmamışım açım. geldi yine bu sefer çay yok. gelip alırsın dedi. benimle dalga mı geçiyosun sen dedim. hık dedi bık dedi. bişey demeden gitti. sonra çay geldi. o günden sonra masamı vs de her gün siler. o kadın kendi aklında küçük şeylerin hesabını yapıyor aklınca yeni gelmişim diye hinlikler peşinde ama asla taviz vermeyin patron değilse özel sektörde herkesin kelle koltukta artık.

bir de bu tip insanlar yaptığı boş işleri angaryaları yapıp bu gün de bunu ben yaptım diye büyütürler. aman evlerden ırak.

ortak payda yazarlarıdır. ortak payda da buluşan her yazar sever birbirini. payda arttıkça sevgi de artar.

önce kazandığım paraya bakarım. çünkü para huzuru da birlikte getirir. yani iyi para kazanıyorsan huzurlu olursun zaten. diğer şeyler teferruat.

her gün her gün olmayacak olandır.

iş zamanı iş prensibiyle hareket etmek.

avrupayı salladı dün akşam.

şampiyonlar ligi denilince akla ilk gelen birkaç takımdan biri olan son premier lig şampiyonu liverpoolu 6 ay içerisinde 2.kez yeniyoruz. tesadüf diyenler mi ararsın, eski liverpool değil diyenler mi ? alayının dengesini bozdu cimbomum.

turu geçersek ben bu seneye fitim avrupada. çeyrek finalden ötesi zaten insanda akıl mantık bırakmaz.

gururumuzsun be galatasarayım. yüzümüzü güldürdün.

edit: osimhene 75 verilirmiş demek ki hahaha.

başkalarının bizi nasıl gördüğüdür.

her şey olması gerektiği gibi.