zaman tüneli

binarye göre bazı ikililerden 1 çıkınca 0 kalıyor, matematikten daha doğru olması ne kadar acımasız!

yeğen sayısı çoğaldıkça masrafları artar. ben ayırt edip birine doğum gününde hediye alırken diğerlerine almamazlik yapamıyorum. iflas ettim ama olsun bitaneler onlar.

formula 1'i çoooooooook eskiden takip ederdim ve bir takım/pilot sempatizanı olup izlenince gayet zevkli bir şey bence formula takip etmek. spor değil argümanına asla katılmıyorum. pilotluğunun yetenek gerektirmediği iddiası zaten tümden absürt. hiç, bir formula 1 pilotunun araç içi kamerasından gösterilmesi vasıtasıyla nasıl zorlu bir şey yaptığını seyrettiniz mi? ayrıca inanılmaz efor sarf ediyorlar ve enerji harcıyorlar. yani 3 gün falan ceset gibi oluyorlar yarıştan sonra, akılalmaz bir efor sarf ettikleri için. gelişen teknolojiyle birlikte sarf edilen efor azalmış mıdır bilmesem de eskiden durum buydu.

yani artık takip etmesem de bunları söylemek istediğim başlıktır. ismail bıradırım ve oytun umarım alınmazlar ama işte tablo da bu bence. haha.

ben de beyzbolu aşırı saçma bir spor olarak görüyorum da işte seven de seviyor demek ki izlemeyi...

bir zamanlar makinelerde saf güç vardı. şimdi bu sene elektrik motoru çıkmış. millet pistte şarjı bitecek diye basamıyor. olay yakında bilgisayar başında simülasyon olayına döner.

çok eğlenceli bir şey gibi geliyor bana hep. sorumluluk sıfır ama goygoy full. hayırsız olman sorun değil. çünkü, dayıların toplum tarafından kabul görmüş, kanıksanmış bir hayırsızlığı var. benim dayım on numara bi insandı. kardeşim çocuk yapmaya karar verirse ben de fena bi dayı olmam bence.

mattadan bir ayet, 1861’den beri prusya’nın mottosu, ii. dünya savaşından sonra nazi almanya’sı sloganı

-tanrı bizimle!

+tanrı bizimleyse rusların yanındaki kim?

duygular programlanabilir, aksini iddia eden varsa duyguların hormonlarla ilişkisini ve hormonların anahtar kilit uyumunu araştırsın.
merak ederse psikolojik hastalıkların biyolojik farklılıklara dayandığınıda araştırabilir. üzgünüm ama öyle özel bir şey değil duygular.

küçük dağları ben yarattım meymenetsizliğidir. ben altında eziklik psikolojisi olduğunu düşünüyorum. evet.

eskiden böyle değildi, nası desem bi adrenalin vardı, sıkma canını gott mit uns güzel abem!

bir sistem üzgün olduğumuzu anlayabilir, uygun cümleyi kurabilir, hatta teselli edebilir. ama hissetmeyen bir yapının empati göstermesi, gerçek bir merhamet midir yoksa yalnızca iyi tasarlanmış bir simülasyon mudur? bu soru, bence gelecekteki etik ile teknoloji arasındaki en sert düğümlerden birisi olacak gibi duruyor ama elbette ki şimdilik sadece bir simülasyondan ve aldatmacadan ibaret.

fatma turgut adına kötü olacak durumdur. sonuçta tek başına baya isim yaptı iyi de işler çıkardı. evet.

aynen ben de öyle düşünüyorum oytun abi. televizyondan izlemesi çok keyifli. fakat bu bence bir spor değil. ayrıca bir seyirci olarak gitmek de mantıksız. ha belki oraya gidip bedavadan bir iki şapka kendine yürütebilirsin, en fazla o sana hatıra olarak kalır.

sosyal medyada: “kendin ol” çağrısı bile çoğu zaman sahneye konmuş bir kimlik gösterisinden başka bir şey değil. insanoğlu artık olduğu kişi olmaktan çok, öyleymiş görünmeyi yönetmeye çalışıyor. bu da özgünlüğü bir karakter özelliğinden çıkarıp; bir vitrin ve kendini pazarlama stratejisine çevirmiş durumda.

grubun adını yeni model yapsınlar *

hasta boğazıma çok iyi geliyor.

ortada hiçbir yetenek yokken sadece hızlı giden arabaları izlemenin saçmalığıdır. hele gidip tribünde izliyorlar. önünden saniyede geçen araba için o kadar para vermek ayrı saçma. evet.

ayağım kırık olduğu dönemde mecburen evde televizyonda ne varsa takip ederdim. bu program da onlardan biriydi ve aklımda yer eden bir yarışmacıydı ayşegül. işte kısa yoldan meşhur olmaya çalışan genç kızlarımızdan birinin hazin sonu.

mekanı cennet olsun.

insan bazen anlaşılmak ister, bazen sadece cevap almak. dijital sistemler ikinciyi verebilir ama birinciyi ne kadar verebildiği tartışmalıdır. bu yüzden mesele teknoloji değil, temasın sahiciliğidir. bir bağ, sadece sürekli erişilebilir olduğu için gerçek bağ sayılmaz.

bir ara olmuştum, dediğimdir. ama çakma dayılık tabii. haha.

bana ufakken iki yeğenim "dayı" diyordu. bunların da biri benden 3-4 yaş, diğeri 5-6 yaş küçük. yani mesela ben 13 yaşındayım ve 9 yaşındaki yeğenim bana "dayı" diyordu. "x (ismim) dayı" diyorlardı yani. anneannem zorluyordu yeğenlerimi, öyle diyeceksiniz diye. aklım ermeye başladıktan sonra ben engelledim artık öyle demelerini çünkü çok absürttü lan. aasdashdkjahkdjhakjshd.

şu anda da sözlük dayısıyım gerçi. yani öyle diyenler var. *

bir milyon karma nedir muhterem*
biz de iki binlerin başlarında pwp serverda adminken kendi çarımızı soteye götürüp bos atıyorduk.