zaman tüneli

ev böcükü olmak isteyen bir böceği dışarı salmamın ahını yaşıyorum. bir çorabın peşine düştüm, doluya tutuldum. sıçana dönmüş bir halde evime çıkıyorum. merhamet gerçekten maraz doğuruyormuş...

gerilim filmlerinin başarılı yıldızı.. clarice starling'i oynayan en başarılı aktris bence o.

sözlük rusçayı da öğretecek bize.

bulunduğum yer kilikya ermeni krallığının köklü ailelerinden bir hanedanın yaşadığı yerlerden birisi ve şu an ormana geziyorum, farkettim ki her yer çukur, hazinelerimizi çalıyorlar, bizim topraklarımızdan atalarımızın hazineleri yağmalayıp satıyorlar, hainsiniz ve hırsızsınız, karamolla aşiretine mensubum bir yanım da ermenidir doğal olarak size hakkım helal değildir he o sattığınız ermeni eserleri de ermeni akrabalarıma aitler, köstebek gibi her tarafı oyuyorsunuz, o çaldığınız eserleri elbet bu ülkeye getirteceğiz o zaman görürsünüz, müzecilik ve tefecilik nedir… yazmayayım diyorum ama ülkenin her tarafı leş gibi…

kutlamamakla ayıp yapmışlardır.

düşünmek istemiyorum. geçmişe dönüp tek tek kararları kurcalamak, bugünümüze pek bir şey katmıyor sadece ruh halini biraz daha aşağı çekiyor.
bence insanın kendine yapabileceği en büyük iyilik, bazı hataları öğrenilmiş deneyim olarak bırakabilmek.. evet, hatalar oldu, yanlış seçimler de yapıldı ama hepsinin bugünkü halimize bir şekilde katkısı var. o yüzden en kötü kararı analiz etmek yerine, buraya nasıl geldiğimize ve bundan sonra neyi daha iyi yapabileceğimize odaklanmak daha sağlıklı geliyor.

ev sahibi ve kiracı arasında hiyerarşi yoktur. ast üst, büyük küçük vb. olmadığı gibi kimse kimseye lütuf da etmiyor zaten evini verirken. bu ticari bir ilişki. parasını ödersin, evinde oturursun. bu durumda kimseyle bayramlaşmak gibi bir zorunluluk yoktur doğal olarak.

zaten kaybedecek bir şeyin olmayınca, kaybetmeyince bile kendini kazançlı hissediyorsun gibi bişey mi?
cüzdanım boşken mesela yere düşürecek bir şeyim yok, bu da bir güven duygusu veriyordur insana..! ya da indirim görünce almasam da olur diyebiliyorum, çünkü zaten alamıyorum… ne büyük özgürlük..!
bir de hani derler ya parayla saadet olmaz diye.. doğru olabilir bu çünkü parasızken de insanın hayal gücü bayağı gelişiyor, orası kesin..
(bkz: oksimoron)

en sevdiğim filmlerden biridir. bizim evde televizyonda her denk gelindiğinde birbirimize haber verdiğimiz bir filmdir. o kadar seviyorum ama bir kez internetten açıp izlemişliğim yoktur. televizyonda denk gelmek istiyorum, öyle çok tatlı oluyor. hem film çok tatlı hem de ilk izlediğim zamanki yıllara götürüyor sanki beni, çocukluğuma... daha bi beraberdik o zaman, daha sakindi sanki hayatımız. o yüzden çok seviyorum belki de.

aramda muhabbet yoksa özellikle kutlama yapmayabilirim, evinde oturuyor diye onun amiri olmuyorsun kardeşim. alırsın kiranı herkes yoluna.

rusçada bir kelimenin dört hali vardır. ve bu dört hal kendi aralarında da kombine olabilir.
eril, dişil,çoğul ve nötr haller.
örneğin fabrika, okul vs kelimenin çoğul haliyken erkek söyleyince de kadın söyleyince de farklı okunur ve yazılır.

ve telaffuz ederken de özel isim cins isim fark etmiyor tüm kelimeler mutasyona uğrayabilir.

hadi yine kültürlendiniz iyisiniz ehehe.

babaannem ve halalarıma bakarsak bizim kızlarda biraz entrika, siyaset var.

ev sahibi kiracısına bir kiralık bayram harçlığı verecekse neden olmasın..?

lezbiyen oldugunu yeni ogrendigim oyuncu. taxi driver'da 13 yaslarindayken oynayip 12.5 yasindaki karakteri yasinin ustunde bi sekilde canlandirmistir. ayrica inside man filmindeki performansi sebebiyle gulusunde bi sinsilik seziyorum. bence kotu bi insan, lezbiyen olusu da bu hislerimi percinledi. evet.

edit: ama guzel hatun, ama yasli, ama her turlu bana bakmaz. cunku lezbiyen. yani bana bakmamasindaki tek sebep lezbiyen olusu mu acaba. hayir. evet.

ailemizin sapığıdır. net.

çözümü basit bir hadise aslında, siz de oltaya gelmeyin. her elini sıkanla dost her canını sıkanla düşman olma.

toplu taşımada telefonla konuşurken sesimin fazla çıktığını fark edince hemen kısıyorum, içimden herkes dinledi şimdi diye geçirip mahçup oluyorum.
sonra bir de olur olmadık yerde yüksek sesle güldüğümde, özellikle sessiz bir ortamdaysam, sonradan hafif bir mahcubiyet çöküyor. misafirlikte fark etmeden iki kez tatlı aldığımda da utanırım mesela kimse bir şey demese bile ayıp oldu mu diye düşünürüm.
bir de bazen de isimleri karıştırıyorum, karşımdakine yanlış isimle hitap edince yüzüm kızarıyor. en çok da birine mesaj atıp sonra yanlış kişiye göndermişim dediğim an var ya… işte o an insan yerin dibine girmek istiyor..

karıncalar da ruslar gibi sıcak denizleri seviyor sanırım. soğuk iklim koşulları yerleşmelerine engel oluyordur.

bu tarz tık haberciliği gibi başlıkları sevmiyorum. madem bilmemizi istediğiniz durumlar var, olayın aslını bilale anlatır gibi anlatın rica ederim. zaten kafamızın içi az doluymuş gibi bir de sözlüğü merak etmeyelim. söyleyin 5 n bir k nedir bilelim..