zaman tüneli

validene acil şifalar diliyorum ismail. tez vakitte sağlığına kavuşur inşallah. iyi haberlerini bekliyoruz.

çok geçmiş olsun.

birden bire yapıp suçlu görüneceğine, yavaş yavaş doğal yapabilirsin.
misal iş arkadaşını methedersin: çok yetenekli, iş verirsen iyi bir şekilde yapiyor, biraz anlaşması zor, çabuk kavga edilebiliyor, kendiliğinden iş takip etmiyor, pek geri bildirim yapmıyor, ama çok bilgili çok çalışkan
al işte sıçtın ağzına. iftira atmadın ki, methettin.

derin anlamını bilmiyorum ama iğrençmiş.

derin anlamlar içeren bir çin atasözüdür.
kıç yalayıcılarına ithafen.
yalamak iğrençtir tabi.

çok geçmiş olsun, umarım en kısa sürede iyileşir ve sağlığına kavuşur.

ahlaksızlığını geçtim, çok, çok tehlikeli bir davranıştır.

karşı tarafı katil edebilir. ölmek isteyen deneyebilir o yüzden, tavsiye etmem.

çok geçmiş olsun. inşallah güzel haberlerle dönersiniz. acil şifalar dilerim.

annem ve babam, ikisi de kanseri atlattığı için bu konuda destek olabileceğim bir şey olursa ve görürseniz yazmanız yeterli. bu süreçler aynı yoldan geçenlerin yaşadıkları özellikle olumlu neticelerle insanı motive ediyor. allah yardımcınız olsun.

mıy mıy mıy biriymişim. ha o iltifat değil miydi?

tanım: karaktersizliği, haysiyetsizliği ve kansızlığı kanıtlayan insanımsı davranışı.

iftira, bir insanın dille işleyebileceği en aşağılık cinayettir; çünkü katil can alır, iftiracı ise ruhu ve haysiyeti yaylım ateşine tutar. herkesin günahı kendine ama kimse bir başkasının hayatını ateşe atacak kadar alçalamaz. iftira atan yaratık; mertçe yüzleşecek yüreği olmayan, doğruların karşısında dizleri titreyen, karakteri omurgasına ağır gelmiş bir döküntüdür. kendi içindeki lağımı temizlemeye gücü yetmediği için o irini başkasının tertemiz ömrüne sıçratır, sonra da ortalık bulanınca o bulanıklıktan kendine sahte bir iktidar devşirir.
oysa yaptığı şey güç değil; düpedüz korkaklık, düpedüz namertlik, düpedüz bir ahlak çürümesidir. iftira sadece bir yalan değildir; bir insanın emeğine, huzuruna ve onuruna kurulan en sinsi pusudur. elini kana bulamadan can yakmaya çalışan, kendi pisliğinde boğulurken tutunacak dal bulamayıp başkasını da o çukura çekmeye uğraşan bu şeref fukaralarının, aslında yüzüne tükürülmeye bile gerek yoktur.
bilerek, kurgulayarak, planlayarak birine iftira atan kişi; vicdanını pazara çıkarmış, haysiyetini kendi diliyle boğmuş ve insanlık vasfını çoktan kaybetmiş bir sefilden ibarettir. attığı o çamur karşıdakini belki kirletir ama iftiracının kendisini o çamurun içinde sonsuza kadar boğar.

vermiyoruz vajinasına koyım.

vermiyoruz kardeşim. değil 300-400 bin şehit, 3-4 vatan evladını bile vermiyoruz. bizim olmayan savaşlar ile alakamız yok.

yurtta sulh cihanda sulh!

like dışında bir iltifat almadım..

hangi bölümünde bak bu çok önemli.. uyuduğumuz bir kısım var ve uyumadığımız..

neyse uyuduğumuz kısımıdan bahsedelim..

başlığının açılmasının bana nasip olduğu 1986 yapımı roland joffe filmi. başrollerde robert de niro, jeremy irons ve genç bir liam neeson var. inanç, adalet ve devlet mekanizmasının işleyişindeki soğukkanlı kötülüğe dair düşünen herkesin izlemesi gerektiğini düşünüyorum. esasen the mission, deve dişi gibi oyuncu kadrosuna rağmen çok başarılı bir film değil. bununla beraber, öylesine derin bir meseleyi ele alıyor ki, sorduğu sorular ve gösterdiği gerçekler hala günümüzde geçerli. konusu özetle şöyle:



filmin önemi esasen dinin üç farklı yorumunu içermesi. rahip gabriel'in şahsında içsel, tasavvufi, sezar'ın hakkını sezar'a veren, tanrı'nın sözünü yere düşürmeyen ama kaderine razı bir din anlayışı. sonradan sofu olan mendoza'nın şahsında adalet için savaşan ebu zerr gifari tarzı bir din. ve ispanyol kilisesinin manevi şahsında nizam-ı alem'i savunan, kurumsal ve devlete eklemlenmiş bir din. film gabriel'in kararlı sofuluğunu takdir etmekle beraber tavrını adalet için savaşan ve devlete bağlı olmayan dinden yana koyuyor. tabi ki filmin esas yıldızı ise muhteşem ennnio morricone'nin filmi de aşan soundtrack'i. yani the mission

şarkıdan ziyade teknoloji demosu gibi olan şey. "bakın bunu yapabiliyoruz" şeklinde.

sonraki başkanın kim olacağı konusunda adı geçen isimlerden biri olmaya devam etmek için yapılan açıklamalardan biri olduğunu düşünüyorum. sonuçta ortalama türk vatandaşı için ne ülkelerin askeri açıdan karşılaştırılması önemli ne de askeri siyasi politik ekonomik ve sosyal konjonktur önemli.

bu kadim düşmanımız yunanistan icin de böyle amerika dahil diğer ülkeler içinde. yani kimse gerçek bir çatışma durumunda ne yaşanır ile ilgilenmiyor ama yakarız yıkarız yok ederiz gibi söylemleri ülke olarak seviyoruz.

savaşlar eskisi gibi değil. senin önce ekonomini çökertiyor. sonra ülkende etnik sosyal siyasal farklılıkları kaşıyor seni zayıflatıyor. mümkünse iç savaş çıkarıyor işgal etmeden önce.

bugün esas mesele biz a ülkesi ile savaşa girersek kazanır mıyız meselesi değil.

esas mesele ülkenin ekonomisi herkesin malumuyken toplum olarak bu kadar yozlaşmış ve para için ülkesini satmak dahil her şeyi yapabilir hale gelmişken, insanlar en ufak tartışmadan bile kamplara bölünüyorken bir savaş durumunda ülke olarak kenetlenip kenetlenemeyecegimiz bence.

kankacılara ayı mı denmek isteniyor da inlerine giriliyor, ben de bunu anlamadım.

patates ve bamya da farklı coğrafyaların en eskisidir.

amaç nedir öncelikle onu bir söyleseniz.. evet kankacılık var her daim olacak da bu belli ama rahatsız eden kısmı nedir?

bence o gruba giremedim diye kafaya takmaktansa o grup beni kendi arasına almalı ile ilerlemelisiniz..

memlekete veda anı.