zaman tüneli

bülbülün içine yoldaş kaçmışsa demek.

evrenin sırrını çözdüm!

biber aromalı domates salçası da diyebiliriz.
bazı yörelerde domates ve biber birlikte salça yapılıyor. adına biber salçası diyorlar. ablacım sen %80 domat %20 biberle adını nasıl sadece biber koydun o salçanın. hadi acı biber atsan acılı domates salçası dersin de tatlı biber atıp domat tadı gelirken biber salçası demek nereden aklına gelsin senin diyor sormazlar mı sana.

eyluling

coşmak.

pro önce, acting hareket etmek.

profilaksi gibi, bir şey olmadan önce öngörüp önlem almak, korumak.

eyyorlamam end.

gayet normal nabıcak ki zaten

yahu bu yazar size ne etti

çok sıkıldım artık.

bankamatikten para çekerken acele etmeyeceğim, yürüyen merdivenin solunda öylece dikileceğim, sarı çizginin ötesinde berisinde anlamsızca dolanacağım, yiyip yedirmeyeceğim, içmeyip içirmeyeceğim.

çok sıkıldım demiş miydim…

tdk'nin online sözlüğünde yer almayan ama türkçede de kullanılabilen kelime.


www.etimolojiturkce.com/kel...

mesela ülkemizde önce bir felaket olur, twitter'da çok kınanırsa da sonra yaşanabilecek benzer felaketler için önlemler alınır. yani hiç de proaktif değiliz... o "önlemler" de genelde ya geçici ya da göstermeliktir zaten. yani değişik bişiler olsun da ona göre vaziyet alırız'dan ziyade, ben harekete geçeyim de istediğim/olumlu bir yönde değişiklik olsun derseniz proaktif davranmış olursunuz. ya da problemler çıkınca çözmeye uğraşırız diye beklemek yerine problemler çıkmasın diye önleyici aksiyonlar almak mesela...

ingilizcesi proactive. psikolojide ileriye ket vurmanın ingilizce karşılığı da proactive interference. burada pro = ileri/forward. yani daha önce öğrenilen bir şey yüzünden yeni bir görevi öğrenemiyorsanız burada proactive interference rol oynuyor. yani bildiğimiz bir şey, öğrenmekte olduğumuz şeyi öğrenebilmemize engel oluyor, eski hafıza içerikleri yeni oluşturulmakta olanları bozuyor. retroactive interference da bunun tam tersi, yani geriye ket vurma: yeni öğrendiğimiz şey eskiden öğrendiğimiz şeyi unutturuyor, yani o eski becerimizi engelliyor.

kötü de olsa insan olmaya karar vermektir. sonrasında iyi insan olabilir. olmazsa da nabalım be!

az önce karar verdim, kimseye yol vermeyerek başlıyorum. yaya olunca bile. artık onlar düşünsün.

bazen kendime fıkra anlatıyorum ve sonra başkası değerlendirir gibi değerlendiriyorum

sultanbeyli'ye gittiğimde başıma geliyor bu genelde.

sultanbeylililer arabaların yayalara yol vermemesini o kadar kanıksamış ki, adamlar yol verdiğinde yol verdiğini anlamıyor mal mal bakıyor. elimle kibarca "ulan geçsene yol veriyoz işte" diyorum yine inanamıyor geçmiyor.

yayaysanız ve karşıdan karşıya geçiyorsanız yol babanızın tapulu malı gibi sizindir bebekler.

edip cansever'in tragedyalar'da sorduğu soru.

sırf bu ikilemler yüzünden ya da yolu kabul etmeyen yaya yüzünden bazen kimseye yol vermek istemiyorum. vereceğim zaman da orkestra şefi edasıyla elimle gösterip dörtlülüleri yakıyorum ki anlaşılsın niyetim.