zaman tüneli

arap fanatiklerinin emlak zengini olma hayallerini süsler.

çoğu zaman üretkenlik değil dağılma halidir; insanı aynı anda her yerde olmaya zorlar ama sonunda hiçbir yerde tam olamamış gibi hissettirir.

kullanmayınız. bir anımı anlatayım:
kuşadası-izmir seferinde yolcuydum.
şoförün bir elinde telefon diğerinde sigara araç kullandığını gördüm en önde oturuyordum.
sonra yanda giden arabaya çarpmak üzereyken kırdı direksiyonu arkadan bir yolcu "kardeşim düzgün kullansana" dedi.
şoför "gel sen kullan işime karışma" dedi
muavin de "dua et yolcusun yoksa bilirdim yapacağımı" dedi bağırarak.
resmen teksasta hissettim.

ölüm isimli yazar kardeşe ne oldu bu arada, sanatsal yazmayayım, yazı dilimiz ve ilgi alanlarımız benzerdi, küstürdünüz muhtemelen yine adamı:) profiline bakayım tekrar. ölümün vakti saati gelince zaten sizi bulur, ben varsam ölüm yok, ölüm varsa ben yokum, ben zaten ölümsem o zaman bize karada ölüm yok, denize gireyim bari, ya da hep beraber uçarız efsane olur.

kesinlikle katılıyorum gdolu parlıcanı fırına veriyorsunuz, ne tat var ne de lezzet, ketcap bile işe yaramıyor, organik beslenmek lazım.

mevcudiyetiyle ruhuma kudret bahşeden yegâne hatundu. kerem eyle, tez vakitte avdet eyle. zât-ı âliniz misillü asil bir türk hatunuyla müşerref olduğumdan mütevellit gayet müftehirim

kanal istanbul projesi istanbul’un kanayan yarasına merhem oluyorsa destekliyorum da, istanbul’un bir tane yarası yok ki be kardeşim, önce siz şu trafiği çözün de sonra, anal, manal, kanal takılırsınız. ne demişti kemal sunal ben böyle paranın üstüne s….m. umumi tuvale daha büyük hizmet olur memlekete, dayım bile erketede muhtemelen ucuza arsa kapatıp olacak ya köşe neyse. klasik şarkı kurnazlığı mesele.

1995 yılında yayımlanan bir hınçal uluç eseri, kendisini eserlerinden değil, televizyondaki görüntülerinden biliyoruz sadece ama güzel kitap yazmış rahmetli, ilk basımlarından birisi geçti elime nadir kitap üzerinden, benim için özel ve kıymetli bir eser, okumak için sabırsızlanıyorum.

bugün işe botsuz geldim, üşümeye başladı ayaklarım, yalancı bahar dedikleri bu olsa gerek. hafız osman dedemin bir sözü var, erkek ayaktan, kadın baştan üşür diye. durduk yere aklıma geldi.

bence hepsine üç villa verilmeli, ben bir maaşımı da bağışlamak isterim şahsen, önemli olan işi futbol oynamak olan kardeşlerimize küçük bir motivasyonel katkı sunmak.

uğursuz öten baykuş, hikmeti özünden sanır, vodafone beni közümden tanır. bu bir deyiş arkadaşlar yeni uydurdum.
tanım: kişinin keşke yapmasaydım dediği ve geçmişte yaptığı yanlış şeylerden duyduğu yüzüne verilen at.

yıldız markasının üzüm sirkesinden tüketiyoruz bu sıra, epey de uzun sürüyor hemen bitmiyor, bitmez tükenmez bir güzellik. yurdumuzun üzerinde oynanan oyunlara da dökebilsek keşke, cambaz salih emmim de ahırında kullanırdı da kolay can veremedi rahmetlik, imamlı derlerdi kendisine de, dini imanı paraydı. ehhehheh:)

bir ömür vicdanında taşıyacağın en ağır yara. kimsenin bir şey demesine gerek yok, sen kendine en ağır lafları dedin zaten.

arkadaşım askerden geleceği için epey heyecanlıyım, ben ona şeytanın askeri diyorum, bakayım neye dönüşmüş, eskiden yerinden kıpırdayamıyordu şimdi de yerinde durmak istemiyormuş, yanaşık düzen insanı gerçekten geliştiriyor, esas vuruş ve hassas yürüyüş eğitimi alanlar iyi bilirler.

istediğim ve hayalini kurduğum yaşam stili, rehberlik edecek olan varsa önerilere açığım. bana ne kardeşim, memurluk epey sorun zaten.

otobüsçülükle uzaktan yakından alakası olmayan firma. boş otobüs gayrimeşru bir şey taşımıyorsa van’dan istanbul’a gidemez.

asıl ismi ali tufan kıraçtır, tufanbeylili olma ihtimali de var, adana epey sanat sepet tayfası çıkardı malum, menderes vese tekstil sektörü sonrası, pamuk sektöründe baş gösterdiğini de düşünüyorum ailesinin. bir de yürekten inandığım bir kıraç şarkısı var, kara hisar kalesi yıkılır gelir, kakülü boynuna dökülür gelir, yayladan gel allı gelin yayladan, kesme ümitini kadir mevladan diye de devam eder. özlem özdili de severim, kıraç toprakların anasıydı falan, bir de bizim lisede kıraç ve toraçlar vardı, kentimizde huzur koymuyorlardı, bozkurt’um deyip keramet bekliyorlardı, ballılardı ya, iblisleri altındı, tek farkla demirbaş çıktılar ve başardılar da, huzurum kalmadı fani dünyada, özel adamlardır bahşişle çalışırlar ve hapiste keşiş kılığında dolaşırlar. çamaşır kurutma makinesi ve ankara dolaylarında bir şahin tepesi ve fırın tepsisi de hepsine bedeldir. eee pek erim yoktu ama sağ kolumdan tutuldum, bir kahvehane köşesinde unutuldum. helenizm ya yunan kültü, seversin ya nişan almayı yan yan yürüyen yengeç burcu, soyun esmer olsa neye yarar, biran da yedin beyaz ekmeği ve bize kalan galiba hergün ve her saniye sürdürmek bu oyunu.

calısmayı bırakmak.


su an aglamamak icin kendimi zor tutuyorum.

mafya babalarını şirket sahibi yapıyorlar.
allah korusun bunlardan dediğimiz adamların elinde oyuncak olmuş bu millet..
yazık ya bize...

allaha emanet turizmi..

otobüs firmalarının karıştığı illegal işleri anlatan esenler otogarında geçen veliaht isimli bir dizi vardı. bu firma oradaki bir çok firmadan hangisiydi merak ediyorum.