zaman tüneli

suça bile isteye, güle oynaya, dört nala koşan küçük iblislerle dolu ortalık. bir şeylere sürüklenen birileri varsa o da bizleriz. adım adım deliliğe, çıkmaza, bataklığa doğru sürükleniyoruz. günahsız nice canın pırıl pırıl geleceğine kabus gibi çöken bu tehdit yığınını yerle bir etmeyen yasamanın, yürütmenin ve yargının da canı cehenneme...

ben 14 yasındayken 16 yasında bi cocuk pesime takılmıştı. ben de asık olmustum. cocuk cıkma teklif edince ona soyle demiştim:

-ben ilk cıktıgımla evlenmek istiyorum. senden hoslanıyorum ama kabul edemem. henuz olgun kararlar vermek icin cok kıcugum. ayrıca sen cok capkınsın. once bu sorununu coz. cozersrn ilerde belki bi gun kavusuruz. sana bir hikaue anlatıcam:

bir krallıkta yasayan kralla kraliçenin cocugu olmuyormus. buyuculere mi gitmemişler, diyar diyar dolasmoslar yardım için ve cozum bulamamıslar. bir gun bir ermiş demiş ki gece dolunayda su nehrin içinde sevişin ve hayırlı bir evlat dileyin. cift nehir de sevişmiş dolunayda ama demiş ki tanrım bize ne olursa olsun bi cocuk ver. kralice hamile kalmıs ve yılan prens dogurmus. prensin evlilik yası gelince krallıktan bir kızla evlendirmişler. zifaf gecesi kızı sokup oldurmus. kralı yeniden evlendirip duruyorlarmıs, ilk gunden gelinler vefat ediyormıs. bir gun bir yerzinin kızıyla evlendirmişler. durumu bilen kız 40 kat elbise giymiş. zifaf gecesinde demiş ki:
-sen bi lat derini cıkartacaksın ben bi kat kıyafet.

40 dersinden arınan yılan harika bir prensr donusmus. mıtlu mesut yasamıslar hayat boyu.
-+++
14 yasında 16 yasındaki capkın cocuha bu hikayeyi anlatmak nasıl aklıma geldi bilmiyorum;)

(bkz: ölüme sağ salim ulaşmak)

tüm yılgınlığa, bazen kendini gösteren umutsuzluk haline karşı bazı şeyleri görüp, yaşama ümidi.

hiçbir şey ebedi sürmüyor.

belki bir gün iyi birşeyler olur umudu.
olmasada, ya erken geldik ya geç kaldık der geçeriz.

gece karanlığı iyilerin gözyaşlarını ve kötülerin günahlarını gizledikçe, iki tarafın adalet terazisinin ağır geldiği duygu uykusuzluğun nöbetidir.

biri ödediği bedellerin ihanetine, diğeri ödenmemiş bedellerin intikamına yanar, en nihayetinde ikisininde gözyaşlarının rengi ve tadı aynıdır.

(bkz: malzeme-i şerif)

bir orta dünya hayranı ve büyük beşiktaşlı olarak bu nicki almam kaçınılmazdı.

gün içinde çalışmaktan kendisine vakit ayırmayan insanların buldukları ilk fırsatta deli gibi uykuları olmasına rağmen aktivite peşinde olup, uyumaması olayıdır.

bu kırık hali mi ?

sevdiğimiz bir dal.
lakin bu devirde icra etmek zor .
çaatt içerdesin.

sitem ediyorum, ne gelenim var ne gidenim
ruhum ayrıldı, et yığını bedenim
bir kızım bir oğlum olsun
işte budur benim yaşama nedenim ..

istediğimiz başlıktan başlayabiliyo muyuz ?

bu akşamdan.

borçlarım. ödemeden ölemem böyle de aptal bir insanım işte.

ümidimiz gençlikte ama şu eleştiriyi de yapalım.
maalesef kimse lafa söze gelemiyor, herkes masasında patron olmak istiyor.
yeni başlayn mühendis bir ustadan az kazanacak, ara elemanı parayla bile bulamıyosun.
usta-çırak ilişkisi bitik durumda, iş öğrenmek meslek öğrenmek isteyen çok az.

18 saatlik mesaiyle ütopyada çalışan var mı?

yeterli değeri görmediğini düşündüğüm yazar, tarihci .
bir çok güzel eserinin yanında youtubede de aktiftir. ayrıca yazma atölyeleri de vardır ki genelde korku edebiyatı üzerinedir.
severiz. takipteyiz.

bugün tam 13 saat çalıştım. yarın yine öyle olur yüksek ihtimalle. sorsan çalışanına değer veren hağrika bir işletme. komik.