zaman tüneli

“i've never been to france” meme’ini gözümün önüne, “hiç balenciagam olmadı” şarkısını kulağımın dibine getiren başlık.

(bkz: cem küçük)

alnına da sürer

haaaydii barıııııııııııııııııış.

yarın vizyondayım *


this is the way!

*

(bkz: bir anda hamileyim dedim)

trabzon'da bir umut ışığı görmüyorum, konya alırsa şaşırmam.

artık okumuyorum fikrimi belirtip gidiyorum. neyse e haziran da kafa iznine çıkarım muhtemelen.

gençler şu sözlüğü demlilere bırakıp beni geri getirmeyin söverim hepinize.

milenaya mektuplar, franz kafka’nın milena jesenská’ya yazdığı mektuplardan oluşan, edebiyat tarihinin en yoğun duygusal metinlerinden biridir. bir roman değil, gerçek bir ilişkinin, zihinsel kırılganlığın ve saplantılı sevginin yazıya dökülmüş hâlidir.

kitap aslında bir aşk metininden çok kafka'nın kendi zihniyle olan savaşını gözler önüne seriyor. mektuplarda korkularını, kıskançlıklarını, yalnızlığı filtresiz bir biçimde ortaya koyuyor.

mektuplar olağanüstü edebi bir yoğunluğa sahip. çünkü kafka günlük konuşma diliyle bile bir ağırlık yaratabiliyor.

olay örgüsü güçlü ve tempolu romanlar seven kitapseverler için ağır gelebilecek bir yapıt. ama insan zihninin içinde dolaşmayı sevenler için çok etkileyicidir.

(bkz: bez bebek nana)

ıssız bir adaya davet edilen on kişi, geçmişlerindeki gizli suçlarla yüzleşirken teker teker ölmeye başlar. bu fikir belki sıradan ve alışılagelmiş gelebilir. ama o dönem için oldukça yenilikçi ve çarpıcıydı. agatha'da bu orjinal temayı kusursuz bir biçimde işliyor kitap boyunca.

yazar olayları acele etmeden kuruyor. her ölümden sonra paranoya yükseliyor ve herkes potansiyel suçlu hâline geliyor. bu da artan gerilimle okuyucuyu sıkıcı kavrıyor.

agatha ipuçlarını oldukça güzel yerleştirmiş. kitap sonunda çözüm geldiğinde bunu daha iyi anlıyorsunuz.

doğu ekspresinde cinayet ve roger ackroyd cinayeti ile birlikte christie’nin en etkili eserlerinden sayılır.

canımız ciğerimiz konyasporumuzun galip gelerek ikinci kez bu kupayı kaldırdığını görmek istiyoruz.

başlık bence de baya muğlak.
sanki topluca fondü yiyip ilişki tavsiyesi veren kendileri gibi başka çiftlerle takılmaları gerekiyormuş gibi anlaşılıyor.

umarım kastedilen şey herkesin bireysel alanının olmasıdır. öyleyse olmalıdır tabii, neden sorunsal olsun.

alper canıgüz'ün kara mizah, polisiye ve absürd öğeleri bir araya getirdiği şahane romanı. yazarla tanışmama vesile olan bu kitabı yakınımdaki herkese öneriyorum. baştan sona sıkılmadan yüzünüzde tatlı bir tebessümle okuyacağınız başarılı bir yapıt. içinde birbirinden orjinal ve farklı birçok karakter mevcut. ve bunların hepsi başarıyla ince ince işlenmiş. alper canıgüz'ün en dikkat çekici özelliği zekice kurguladığı diyaloglar ve ironik anlatım tarzı. roman boyunca hem çok komik pasajlara denk geliyorsunuz aynı zamanda rahatsız-irrite edici bölümler de mevcut. bu ikisi arasında müthiş bir denge var. çizgi roman karakterlerini andıran kahramanlarımız mevcut. roman boyunca polisiye, kara komedi, psikolojik roman ve yer yer fantastik öğeler birbirine karışıyor.

genel olarak “tatlı rüyalar”, kusursuz bir olay örgüsünden çok güçlü sesi olan bir roman. okuru sürükleyen şey bu dünyanın içinde daha ne kadar tuhaflaşacağız hissi oluyor. bu yüzden kitabın etkisi olaylardan çok atmosfer ve anlatım biçiminden geliyor.

valla hayatımın ilk parfümünü bu sene aldım.

olmalıdır ne eksik ne fazla.

#3981746
harry potter başlığında da görünce bir an voldemort’la falan toksik ilişki yaşadı sandım.

o acılar ortaya atılan yemdi azizim... oyaladılar bu arada yol yaptılar... rakibi ekarte ettiler falan...
balık kadını zihniyeti bunlar hep..

balık hafızaları onlara ağladığınız günleri hatırlamaz kazığı basar hatta belki de basacağı günün hayalini kurar... ne de olsa hemcinsi siniz...
"hatırlamak" vs "amacına ulaşmak"... biz de ne safız ya...

mor komedyene bakalım mı biraz :


biz de ne safız demiştim de mi, barbaros kozana da bakalım:


20:23 ten sonrası önemli.