zaman tüneli

yakında yeni cıvırlar düşer. her cıvıra ortalama sekiz on dam biti ve yirmi kadar meriç dadanır. normal sözlük yazarlarının fotoğrafları kısmı hareketlenir. övgüler, dişiler arası kıskançlık ve laf sokmalar. dm kutularında evli ve dul kadınlarla seksting döner. her şey aslına irca eder. askerde siirtli bir porno salih vardı. bana '' topraam -izmirliyim- bu dünya seks üzerine dönüyor. '' derdi. sözlük de öyle.

hiç sevmediğim şey. tatil arkadaşlarla yapılan bir şey benim için. ha onlardan ayrılıp kafama göre sağa sola giderim . akşam yemekleri kahvaltı deniz bir yürüyüş daha iyi oluyor onlarla. zaten yalnız kalmak istesem kalırım bir şekilde.

hiç istemediğim bir şeydi mecburen bir süre sonra kabullendik. özel sektör sanki atom parçalıyor da. işin lojman vs oluyor güzel.
bana kalsa ben istediğim işleri yapmak isterdim.
sıradan olmak güzeldir ayrıca zordur .

bavul yok, sadece sırt çantası; özgürlüğün en ucuz versiyonu. tek başına çıkılan tatil, aslında kendinle yapılan en uzun sohbet.

armut dalda sallanır
sallandıkça ballanır
bir kaç atışma olsa
ölü sözlük canlanır.

elma şekeri
söz-müzik: melih(küçük)

bim kasiyeri; tek elle para üstü verir, öbür eliyle barkod okutur, gözleri de sizi süzer. üç el kullanıyor aslında. üniversitede öğretmediler bunu. bunu yapan kasiyer, evde de acayip hamarat bir eş olur.

la sanki iki üç kişi, sözlüğü döndürüyoruz gibi geliyor.

la bi de şey oluyor. b kasiyeri a'dan alışveriş yapıyor. "napayım ucuz" diyo swh.

yanlış tayt sendromu :
kahramana tayt giydirmişler. bedeni taytın içinde ama ruhu hâlâ pijamada.

bim kasiyerleri çok maharetli savaşçı ve maalesef alayı üniversite mezunu.

bence erkek bim den alır karıyı.

(bkz: kemal kılıçdaroğlu)

maaşı yattı, nefes aldı.
maaşı yattı, nefes aldı.
bir gün yine maaş yattı, ama bu nefes vermedi.

hayat= para değildir arkadaşlar. bu ayrımı anladığınızda gerçekten yaşamaya başlarsınız.

marabaydı milyoner oldu allahın vasıfsızı. hayat işte.

bim kasiyerini a101'de görürsün, yüzünde aynı yorgunluk, sırtında aynı önlük, sadece rengi değişmiş. ona bakarsın, o sana bakar, ikiniz de bir şey demezsiniz. hayat zaten anlaşılmış.

tatil dediğin kadınsız yapılır olm.

yaklaşık 9 aydır düşündüğüm, ''ulan harbiden 40 sene buraya mı gidip gelcez'' diye kendimi strese soktuğum gelecek planı. işin kötüsü bir kere içine girince hemen sarmalıyor namussuz geçen gün baktım iradem dışında uzman yardımcılığı sınavına başvuruyorum kurumun. 4-5 gün kendime mani olsam da sonunda gerçekleştirdim bugün tam başvuruların bittiği gün. ben 40 sene bu ankara'da napcam ya.

bu dünyadaki tek gerçek. çıkar sunarsan etrafın çok olur. yalandan da olsa insanlar olur. ama öyle az sunmayacaksın. çok büyük şeyler sunacaksın. yoksa tek başınasın.

kamyonda kimyasal madde yüklüymüş. yağmurlu bir gece yolculuğu esnasında otobüs şoförü, arıza yaptığı için yolda kalan kamyona arkadan çarpmış, yakınlarda bi su birinkitisi varmış kamyondan sızan kimyasal suyla etkileşime girmiş. zehirli bir buhar oluşmuş, onu soluyan, ya da ayakları yandığı için suya giren, o su da zehirlenmiş, 26 kişi ölmüş.

su da ölenlerin tamamı erimiş, 18 kişi, ceset falan kalmamış, çok az bikaç kemik kalmış. o kemikleri de oraya bikaç metre uzağa kazdıkları bi çukura gömmüşler.

öyle ki kurtarmaya gelenler içinde de o zehirli buharı soluyanlardan ağır hasar görenler olmuş...

oraya bir anıt yapmışlar, "trafik şehitliği" diye. ama dikkat ettim, orada sadece eriyen kişilerin isimleri yazıyor.