zaman tüneli

günaydın.

ananın amı artık

karadeniz ot yemekleri.

bilemedim şimdi ama pek iyi olmazdı herhalde. bu durum

sylvester stallone, atatürk (ölmedi ki)

hakan günday romanı. öncelikle kurgusunu çok beğendim diyebilirim. içindeki kasveti, karamsarlığı ve herkes kötüdür fikrini sevmedim. bu yönüyle kinyas ve kayra'ya benziyor diyebilirim. hatta kitabın bir yerinde yolları kinyas ve kayra ile kesişse ne olur acaba diye düşünmedim değil ama o iki it asil'i öldürürdü muhtemelen.

kitap gerçekten etkileyici bir mektupla başlıyor. zihinsel engelli olan asil'in ilginç hayat hikayesi içine düşeceği enteresan yolu beraber yürüyorsunuz. kinyas ve kayra'da zihinsel ölüm saçmalığı vardı. azil'de ise yokavar safsatası: yaratarak yok olmak. neden çünkü bu kitapların karakterleri o kadar zeki ki beyinlerini durdurmanın yolu birinde zihinsel ölüm, öbüründe yaratarak yok olma, yan, yokavar. ama halbuki bu şahısların sadece sosyal zekalarının düşük olduğu, bir arada yaşamanın getirdiği kurallardan ve nezaketten yoksun oldukları, kendilerini özel ve her şeye layık diğer insanlarınsa birer böcek oldukları çünkü hepsinin kötü olduğu, iyilik diye bir şey olmadığı vs. vs türlü safsatalarla yaratılan suni bir kasvet var. yer yer haklı ve yerinde eleştiriler var. ama yer yer de sırf bu kitaba hakim genel kasvet duygusunu verebilmek için içten pazarlıklı ve zorlama bir ittirme hakim.

ha bu arada ben sadece bu kötülük duygusuna kıl oluyorum. onun dışında yazarın kurgusu, olayların başlangıçtaki haliyle geçtiği süreçler ve nihayetindeki finali fana gayet başarılı. anlatımı zaten süper bence. hakan günday kitaplarında en sevdiğim şey kendine has betimlemeleri, benzetmeleri. cümle yapılarını, ifade ediş şeklini seviyorum. oldukça zekice bence.

azil'de yazılan kitapların konuları, çekilen belgesel, para kazanma yöntemleri, yahya ile karşılaşması vs hepsi ayrı birer kitap ve film konusu. tek bir kitapta bu kadar çeşitliliği ele alabilmesi ve bunları başarılı bir kurgu ile kitapta yedirebilmesi büyük başarı. yine kitaptaki toplumsal eleştiriler ve ele alınış biçimleri de güzel.

başlarken çok beğendim. ilerledikçe bazı yerlerinde vay be dedim. bazı yerlerinde öffffffffffffffffffffffffffff be dedim. bazen hak verdim. bazen oha bokunu çıkartmış dedim.bazen üzüldüm. bazen ve genelde sinirlendim. genel itibariyle memnuniyetle bezeli bir olmamışlık, bir yarımlık hissettim. daha yeni bitirdim, belki de sindirmeliyim.

asil yaşayan, adil ölmez.

tatlı bir simply red şarkısı

(bkz: gay bedenler kulübü)

böyle bir kulüp mü vardi.

milli takımımız gelen geçenden gol manyağı yapıldığı 1980lerde gazetelerin manşetiydi. 4 tane'den az yedik mi başarıydı. hele bi 8-0lık 2 ingiltere yenilgisi var. o

günaydın, mutlu bir gün diliyorum ^^

göstermemek

uzun zamandır ilk defa mutlu uyandım nedensizce. bilsem de yazsam keşke.

sayılı saatler kaldı..
uzun uzun yazılar yazmak istiyorum.. konusu olmayan, birbirine hiç benzemeyen cümleler kurmak geçiyor içimden.. belki çiçeğe konan bir kelebekten, belki yoldaki çatlamış kaldırımdan, belki de yıllardır kimsenin fark etmediği bir ağacın gölgesinden bahsedeceğim..
hiç alakası olmayan şeylerden mutlu olabileceğim bir gün bu..
hatta şu dünya denilen, bazen göğsüme karabasan gibi çöken düzenden bile bugün şikayet etmeyebilirim.. hayat bildiğini okusa da bugün hiç birine kızasım yok...

tabi ki sebebi var..

öyle ki..

yavru karga yuvaya dönüş yapıyor bugün..

senol günes bunlardan birisidir.

maldivlere tatile gitmek.

erkeklere yapilan saygisizliktir.

tamamen sovdan ibarettir.

kadınlar daha fazla kişiyle flört ediyorlar denilse daha doğru olur.

45 yaş altı yüz kadından 90 tanesinin telefonu sessizde ve sürekli mesajlaşıyorlar.

işten kaçmak için yapılan bir eylem. işten kaçmak için yapılmıyorsa bariz ucuz bir şov.

valla askerlik ve ev işi olmasa ülkenin okur yazar oranı yarı yarıya düşmezse ben de bir şey bilmiyorum. askerliği tecil ettirmek için profesör olan, evde iş yapmamak için akademik kariyer yapan bir ton insan tanıyorum.

pilavları da lapa oluyor zaten.