zaman tüneli

yamal ve yaşıtları sahneye iner ya...veterjan olur ablalar...sessizlik, akşama rakı balık olurlar.

bugün doğum günüdür.

bizdeki isme bak...az öte kay...

(bkz: roboski)

kabile toplumlarinin bihaber oldugu sey. kabile toplumlarinda linc kulturu vardir. birisi ortaya bisey atar biri sorgu memuru olur oteki savci oteki hakim asar keser hukum verirler. bu toplumlarda amac maddi gercege ulasmak yahut adaleti tesis etmek degildir. amac ya servet transferidir ya kitlelerin afyonlanmasidir. boyle gelmistir ve boyle gidecektir

(bkz: celali isyanları)
(bkz: 1915 ermeni katliami)
(bkz: 1993 sivas olaylari)
(bkz: 2016 darbe girisimi)

bende şimdi gördüm... benim görümcem olamaz zaten, görümce kadınlarda oluyordu dimi?

22 ton kokmuş tavuk stoklayıp cuma kaçırmayan, kadın cinayetinde dünya 1 numarası olan, medyasına, hukukuna güvenilmeyen insanların, kendilerine verdikleri gazla, çok süper bi ahlak !!

ben dünyadaki herkesi tanımıyorum ama tanıdıklarım içinde en rahat yalan söyleyen ve üçkaatçı olanlar müslümanlardır. " almanya'da bi kilo domates 30 euro !!"diyen de başörtülü bir kadındı.

ülkemizde uygulanmayan şey.

helal süt emmiş esnek bi yogacıya kim hayır diyebilşr

ben

gülmekiçinyaratılmış
danışmaya lütfen

kesin biri nik olarak alır bunu

kimlere kaçıncı şansları vermediniz ki ey cemaat-i münafıklar? bu arkadaşa da desteğinizi esirgemeyin, ha destek derken para vermeyin olm kumarda mumarda ezer mazallah, ewed.

türkiye'de erken dönemlerde cinsiyet değiştirme ameliyatını olmuş ve 70'lerin gazino, sahne dünyasında bülent ersoy'dan önce ismini duyurup, ersoy'la da ciddi anlamda mukayese edilmiş transeksüel sanatçı. çift cinsiyetli doğduğu için, bülent'ten iki misli daha kadın, dörtte bir oranda ise daha az yetenekliydi. 12 eylül darbesi'nden kısa süre önce zaten transeksüel ve queerlere sahne yasağı gelmiş, cunta yönetimi de bunu resmiyete dökmüştü. bülent ersoy'un yasağı turgut özal'ın sayesinde 1989'da kalkmışsa da serbülent sultan yurt dışında yaşamaya devam etmiş, böylece ünü sonraki senelere taşıyamamıştır.

suç ispatlanana kadar herkes masumdur. bugün twitter’da birileri paylaşınca gördüm. 16 temmuz sabahında tümgeneral cevat yazgılı darbeci general olarak gözaltına alınıyor şiddete maruz kalıyor. daha sonrasında hava kuvvetleri komutanı orgeneral abidin ünal’ın emri ile hava kuvvetleri harekat merkezinin kontrolünü alması için görevlendirildiği ortaya çıkıyor ve 25 temmuz 2016da serbest bırakılıyor.

aradan geçen on senenin sonunda cevat yazgılının görüntüleri hala internette dolanan videolarda “işte 16 temmuzda gözaltına alınan fetöcü generaller” başlığı altında geçiyor.

edit: rütbe tuğ değil tümgeneral olarak düzeltildi.

ölümünün bir mafya hesaplaşması sebebiyle olduğu söylenir. belki de aklını çelip sevgili olmaktan zevk aldığı evli adamların karılarının ahı tutmuştu.

en yakın arkadaşı seyfi dursunoğlu ( huysuz virjin) imiş. hatta feri'nin öldürüldüğü günün sabahında beraber dışarıda bazı yerlere gitmişler. dönüşte feri cansel kendisini gel bir kahve içeriz diye eve davet etmiş. dursunoğlu yorgun olduğunu söyleyerek evine gitmiş. bir kaç saat sonra ısrarla çalan ev telefonunu açan seyfi dursunoğlu yakın arkadaşının eski kocasınca katledildiğini öğrenmiş. belki o eve girse cinayet işlenmeyecek, belki de kocası o cinnet anında seyfi dursunoğlu'nu da öldürecekti.

üste vazife değil ama, size önemli bir hayat dersi vereceğim.

çocukluğumu tacize uğradığıma inanarak geçirdim. çocukluktan ergenliğe kadar bunun utancı, duygusal yükü ve kaygısı altında büyüdüm. kendime bunu yakıştıramıyor, bu olayın hiç yaşanmamış olmasını diliyordum. durup dururken bu konu aklıma geliyor, beni sıkboğaz ediyor, ben de duruma bir kılıf uydurup zihnimde geçiştirmeye çalışıyordum. ama kaygı çok ağırdı. bu da çok normal, çünkü ben zaten doğuştan okb hastasıyım, yani böyle duygularla başa çıkmak daha zor.

peki olay ne miydi ?

ben 6 yaşındayken, 8 yaşındaki teyzemin kızıyla evimizin balkonunda oyun oynuyorduk. şu tipik evcilik oyunlarını bilirsiniz. ben güya örümcek adamdım, o da denizde boğulan bir kadındı. oyun icabı ben onu boğulmaktan kurtardım. bana dedi ki, örümcek adam kurtardığı kızlarla öpüşür, sen de beni öp. evet şu meşhur toby maguire'nın spider man filminin ilk çıktığı zamanlar. ben tabii o yaştaki bir çocuk olarak bunu ayıp ve utanç verici bir şey olarak görüyor, bunu yaparken bizi biri görürse çok kızacaklarından korkuyordum. ayak diredim, bizi görebilirler dedim, bu ayıp dedim. ama bir şekilde kuzenim beni ikna etti, ve "oyun senaryosu icabı" olanlar oldu.

dediğim gibi, yaklaşık 12 yaşına kadar bu bende bir travma olmaya devam etti. ama ergenliğimle birlikte her şey değişmeye başladı. birden unutuverdim bu olayı. peki ne değişti ?

ben değiştim. evet, artık ergenlikteki bir erkek çocuğu olarak bazı şeylerin farkındaydım ve bunlardan en önemlisi de teyzemin kızı da dahil olmak üzere herhangi bir kızın benim üzerinde bir gücü olmadığı gerçeğiydi. bir kızın, kendi yaşıtı bir erkeği taciz etmesi neredeyse imkansızdı. ben bu olayın içinde kurban değildim. hatta olayı uzaktan birisi görse, kızı kandırıp öpüşmeye ikna edenin ben olduğumu düşünürlerdi.

peki bunun hayat dersiyle falan ne mi alakası var. arkadaşlar konu şu aslında. kafaya taktığımız şeylerin bize kaygı vermesinin sebebi, "onların bizim üzerimizde bir gücü veya etkisi olduğu" inancıdır.

kaygı sadece kafamızın içinde gerçektir. çoğunlukla hayatımızda uzun vadede hiçbir etkisi olmayacak şeyleri çok büyütür, çok endişeleniriz. oysa birkaç sene içinde onu unutacağızdır.

vesselam.