zaman tüneli

bir masada da olmayalım ya.

henüz göremedik armullah hocam yav.

eskiler, gidenler gelenler, revize etmek gerekiyor listeyi.

bir iki fotişle netleştiremeyiz. amatörlük olur. sısıs

şöyle takım elbiseler içinde stockholm'de göt sallamak vardı soğukta. o ışıltılı caddeler, bitmeyen gecenin aydınlattığı bar kaldırımları.

night walk videoları izleyen gurmeler anlar beni.

uzun beyaz bacaklıların arasında ne de mutlu olurdu bu sevimli şeytan efendi. iki yakamda, önümde arkamda, her tarafımda sarışın ve içmekten pes etmeyen şık giyinimliler. bar dolu bir cadde.

en büyük hayali, dünyanın bütün şehirlerinin, gece hayatını görmek olan masum bir şeytanım. gündüzle, milli parklarla, sahil kenarıyla, müzeyle falan işim yok. gündüzler elalemin olsun.

olabilirdi. olmadı hayal etmesi kaldı.

şimdi bunların yerine, normal sözlük başlığında 'sözlük bozdu terk ediyom' şovu okuyorum. hayat. sısısıs

mesaj atmak kolay.

mesele cevap almak.

onun takdiğini verin la allahsızlar.

ölü linklerin efendisi.

taktik falan yapmayın, dümdüz yazın.

gerçi o zaman benim gibi yalnız kalırsınız. içinizden gelen taktiği yapın bari, samimi olursunuz en azından.

#4022203 hemen mehmet şimşeğe söyle. donuna kadar alır. ne renk don giydiğini öğrenmiş oluruz. bak ben de merak ettim donunun rengini şimdi ha..

#4022209 bayram gelir ellere, sevgi verir dillere, ver öpeyim elini, elin girsin gönlüme. içiniz fesat kardeşim içiniz..

#4022231 o fokbadilik teklifi. ben fokum, sen de badisin diyeceksin. kafası karışacak.

#4022235 kılıbık merhabası çok makbule geçiyor diyorlar. kımıl kımıl kılıbık böyle üstelik.

#4022239 biz de onu yapıyoruz hocam. sonuç, sapız. türk kadını etiket aşığıdır. içeriği keko olsa da olur. onu adam etmeye çalışır, olmadı daha da madam eder. kılıbık ve prenses erkek seviyorlar. hele o erkek ateist ve sosyalistse, değme keyfe.

#4022244 o muhafazakar tayfa'da çalışır. ateist kadına onu yazarsan engeli yersin.

ateist olduğu kanısına vardım.

şuanlık
sehpadaki midi klavye

ama poine adlı yazarın tutumuna göre durum değişebilir.
ben sizi haberdar edicem.

evde makası eline alıp ''ya ne olacak altı üstü kakül'' diyerek saça girişilen o korkunç dönem...

toplanın beyler, size geçen gün dededen kalma köstekli saatle uğraşırken yanlışlıkla 1940'lara gidip şu meşhur bıyıklıya verdiğim o destansı ayarı anlatıyorum.
gece saat 3 suları. bağcılar'daki evimin eksi ikinci bodrum katında kaçak çayımı yudumlarken hurdacıdan aldığım eski radyoyu zaman makinesine çevirme projem üzerinde çalışıyordum. son kabloyu da lehimledikten sonra radyodan garip bir cızırtı geldi, etrafı beyaz bir ışık kapladı. gözümü bir açtım her yer gamalı haç, herkes almanca bağırıyor. haritaya baksam bulamam, öyle bir döneme düşmüşüm.
tam neredeyim lan ben, bağcılar meydan'a nasıl çıkarım derken, iki tane dev gibi ss subayı kollarıma girdi. beni yaka paça karanlık bir sığınağa, büyük bir harita odasına götürdüler. masanın başında kim olsa beğenirsiniz? bizim asabi ressam, adolf reyiz.
harita üzerinde bir yerleri çiziyor, etrafındaki generallere tüküre tüküre bağırıp çağırıyordu. beni görünce sustu. o meşhur delici bakışını atıp, baştan aşağı beni süzdü ve was ist das temalı yüksek perdeden bir şeyler geveledi.
baktım ortam gergin, adamın gözünden ateş çıkıyor. ama ben bağcılar çocuğuyum, yer miyim bu numaraları? hiç istifimi bozmadım. subayların elinden kurtuldum, ceketimin yakalarını düzelttim, boğazımı temizledim ve o tarihi ayarı yapıştırdım. bana bak adolf efendi. buralarda esip gürlüyorsun, etrafına adamları toplamışsın führerim de führerim diye şekil yapıyorsun ama biz senin viyana sanat akademisi'nden bunun yeteneği yok, anca bina çizer bu diye kapı dışarı edildiğin günleri de biliriz. iki tane düzgün manzara resmi çizemedin, hocalarına atarlandın diye koca dünyayı yakmaya utanmıyor musun la ergen? kalkmış burada devlet haritası boyuyorsun, git önce suluboyayla düzgün ağaç çizmeyi öğren vizyonsuz.
odada bir anda ölüm sessizliği oldu. yere iğne atsan sesi duyulur. ss subayları korkudan birbirine bakıyor. köşedeki çevirmen titreyerek laflarımı kelimesi kelimesine almancaya çevirdi.
çeviri bittiği an adolf'un o meşhur fırça bıyığı seğirmeye başladı. gözleri doldu, dudakları büzüldü. elindeki kırmızı kalemi masaya fırlatıp, elleriyle yüzünü kapattı ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. aradan boğuk bir sesle sadece biraz anlaşılmak istemiştim perspektifim kötüydü evet dediği duyuldu. generaller adama peçete uzatırken ben ağırlığımı hiç bozmadım.
cebimden radyomun kumandasını çıkardım, hadi eyvallah, resim fırçanı unutma deyip düğmeye bastım ve çayım daha soğumadan günümüze geri döndüm.

bir an çorap deseni sandım. sısıs

töbee.

sonra entryi okuyunca da hafif bi suçluluk hissettim ama 0.1 salisede geçti o his.

annemi kaybedeli 1 ay olmuş, hayatımın durduğunu düşündüğüm, kendimi uzun uzun sorguladığım evre... hiç istemeyerek de olsa işe gelmişim, etrafımda dönüp duran miniklerin varlıkları bir an gözümün önünden silinmiş, annemle olan bağımı düşünüp duruyorum... iyi bir evlat mıydım onun için? ona karşı hep hayal kırıklığı mıydım yoksa? işte tam bunları düşünüp hayatım gözümün önünden geçerken bacağımda bir hareketlilik seziyorum...

renkli zebralar, kalpler, yıldızlar... bana bakıp gülümseyen küçücük gözler, minicik çocuklar.... o an nasıl olduysa hayatın devam ettiğini hatırladım. o renkli zebra bana hayatın devam ettiğini hatırlattı... annem başka diyarlara göçmüş olsa da bıraktığı sevginin hala benimle olduğunu, paylaşınca daha da güzel bi hale büründüğünü hatırladım o gün. ''siz bekleyin, birkaç dakikaya geleceğim, yaramazlık yok...'' diyerek tembihledim o minikleri ve kreşin kapısında hüngür hüngür ağladım.

bacağımdaki o zebra aylar önce beni böyle mutlu etmişti işte.

konusu: kötü ruhları sikmek suretiyle bertaraf eden bir adamı ve kötü ruhları sürekli kendine çeken bir kızı konu alan erotik anime.
hentai değil.

sütyen kopçalarına bile dokunmuyorum artık ne mesajı. s

kimseye yavrumm mıncıklayayım mı diye mesaj atamam şu saatten sonra. uykum gelince şıpp uyurum.

mıncırılmak isteyen kendi atar zaten.

özü sözü yorgun adamız şurada. yaşlandıggg. sısısıs

kimdir nedir nerelidir bilmem (yüzük attılar)

vatandaşlarını severek ülkemizde ağırladığımız, hiçbir zaman ülkemizde nüfuslarının problem yapılmadığı ülkedir.