zaman tüneli

kalbimizin sevgi ile dolup taştığı bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

çok şeyler konuştuk çookkk... ben anlattım o dinledi... küskünmüş bizlere... kırgınmış... ama yine de umudu varmış geleceğe dair.. gençlere selam söyledi..!

özgür iradesiyle seçtiği bu mahlası kullanmaktan utandığı için yazmayı bırakan bir yazar ve ablasının birtanesidir.

bu yaşta yataktan düşüp uyanmak nedir abv. alt kattakiler de uyandı sese. günaydın

bir şeyler yazmak istiyorum. ama artık kendimi ifade edemediğimi fark ettim. insanlar büyüdükçe gelişir, ben geriliyorum gibi hissediyorum. gerilme yaşamam bana da sürpriz oldu yalan yok.

bazen diyorum ki feryad edeyim, yine görüyorum ki sesim kısılmış...

alim...

camide olup ayakkabılarımı
düşünmektense, yolda
yürüyüp allah'ı düşünmeyi
tercih ederim.
ali şeriati

keşke böyle bir sokak olsa, canım çekti. kesin serin, aydınlatması hoş, sakin ve huzurlu bir sokaktır. sabahtan akşama kadar da cennet mahallesi tabii. bu saatteki boşumu da çok görmeyelim.

""tek hurmayla beslenen peygamber' ve 'yamalı cübbe giyen ömer' hikayeleriyle halkı kandırıp, kendileri için saraylar inşa ettiler""
ali şeriati...

üç adım ileri, beş adım geri sonra bir etrafında dön. al sana işte vakit geçirme eylemi.

bir de şatellites tarafından yorumlanmıştır.

bazen sanırım kendini zorlamak gerekiyor. dozajını sen bileceksin. hani baktın sapıtıyorsun hemen kesivereceksin. sonra iki rahatlama, oh iki nefes al ver. bir süredir buraya yazmıyorum. bu bir iç dökme yazısı olsun.

adaptasyon kabiliyetini eğer kullanmazsan bir süre sonra köreliyor.

sonra bir de ne öğrendim....

sandığımdan daha deliyim, deliliğimi uzaktan izlemek ise hiç eğlenceli değil. bu tepeden bakan üçüncü, dördüncü, beşinci ya da birinci ben olmasa şimdiye çoktan kapalı kapılar ardında tırnaklarımı kemiriyor olurdum.

bunun hiç eğlenceli ya da keyif verici bir tarafı yok ve kendimi de değiştiremiyorum bu konuda.

gecenin dördü şimdi, şatellites dinliyorum. son derece gereksiz bir eylem ama artık eylemleri gerekli gereksiz diye sınıflandırmamam gereken zamanları tespit edebiliyorum ki bu değerli.

konuya gelecek olursak.

sürekli götünde ayı bağırıyormuş gibi yaşamaya o kadar alışmışız ki normal ilerlediği zaman bir şeyler şaşırıyoruz.

birazcık olsun bir şeylerin keyfini çıkarabilmeniz umuduyla....

hadi iyi sabahlar.

imkansızdır. kayar gider göz kalemi. buz koyun önce.