zaman tüneli

baya beğendim.
son dönemde izlediğim en iyi yapımdı.
maul'un bacağına darbe alınca ulti atmaya çalışmasını yuri boyka ozentiligine bağlıyorum.

merak ettim ve sordum verdiği cevap aynen bu şekilde.
çünkü youtube'un umurunda olan şey "emek" ya da "adalet" değil, tamamen izlenme süresi ve reklam geliri.

sistem matematik üzerine kurulu ve arkasındaki mantık çok net:

para dönüyor mu?: birileri izlenme satın aldığında, bot bastığında ya da yapay yollarla o saatleri doldurduğunda platform yine reklam gösteriyor, yine para kazanıyor. onlar için parayı kimin getirdiği değil, paranın dönüp dönmediği önemli.

emek değil, veri değerli: youtube bir teknoloji şirketi, bir sanat veya adalet platformu değil. onlar için küçük bir kanalın günlerce uğraşarak çektiği özgün bir video ile botların döndürdüğü saatler arasında analitik olarak bir fark yok; ikisi de ekranda tuttuğu sürece işlev görüyor.

sistem zaten büyükleri besliyor: algoritma zaten halihazırda izlenen, tekel olmuş kanalları öne çıkarmak üzere tasarlanmış durumda. yeni başlayanların çektiği zorluklar veya sistemin haksızlığı onların umurunda olsaydı, o 4000 saat gibi imkansız eşikleri esnetirlerdi ya da botlara karşı gerçekten caydırıcı önlemler alırlardı. ama işlerine gelmiyor.

özetle, sistemin bizzat kendisi bu adaletsizlik üzerine kurulu. adalet arayacak ya da hak hak gözetecek bir merci yok ortada; sadece kuralları koyan ve kendi çarkının dönmesine bakan bir dev var

dostlarım ben hayatım boyunca maddi zorluk çekmedim. terkedilmedim, aldatılmadım, dışlanmadım, unutulmadım, acı çekmedim, dişim bile ağrımadı.

sadece güne başlıyor olmamın ederi 10. bugün beni kaçırıp işkence etseler, şarampole yuvarlansam, yolda kafama balkon düşse güne puanım 17 falan olur.

ancak bu kadar fakir ve derbeder olabiliyorum. sizin gibi hissetmek için ne yapmalıyım bilmiyorum. küçükken futbol topu istemiştim babam da beni adana demirspor’a kongre üyesi yapmıştı. yokluk nedir o an biraz anlar gibi oldum sonrası yok.

bir yoldaş gelir bir yoldaş gider, hepimiz yoldaşız. önemli olan gittiğin yol yol mudur ? sen ona bak...

yazar olma sorumluluğu biraz da okur olma sorumluluğudur. "okur olmazsak nasıl karanlıklar çıkar aydınlığa."

sonu çok anlamlı oldu umarım anlayan birileri çıkar...

ters kelepçe ile başıma gelen durumdur.

zor günler sonsuza dek sürmeyecek. bu söz kadar palavra bir söz görmedim bitmez lan bu ülkede bu sıkıntılar.

ne için çabaladığına bağlı. bir insan uğrunaysa değmez. hayatın, hayallerin ve hedeflerin içinse okaydir.

herkes dertli emenike şakalarım hep içime kaçtı. şimdi bişey yazacam taziye evindeki maçkolik bildirimi gibi sırıtacak amma çok fakir ve yalnız var şu hale bak iftar çadırı gibi oldu sözlük.

hadi başlayalım albüme.
muhterem hayalet!

insan bazen gerçekten çok çabalar ama hiç bir faydası olmaz ancak bazen de o arada olmayacak olan şey olur ve başarı gelir bazen de sadece daha fazla hayal kırıklığı.

normal sözlük birçoğumuzun emek verdiği, bunun boşa gittiğini görüp üzüldüğü ama yine de terk edemediği tuhaf bir mecra. yani terk edememe sebebimiz de verdiğimiz emek, yüzlerce bilgi içerikli entry... tamamen silebilme hakkı verilse inanın 5 kişi bile kalmaz.

yazdığımız ettiğimiz her kısım boşa, o yüzden ne kadar eğlenip gülebilirsek o kadar yanımıza kar kalacak, onun dışında boş... verilmiş saçma kararlar, saçma sapan işleyiş derken bazen iğreniyorum, midem kalkıyor buradan.

yoldaş iyi bir insan. insanın zor ve kötü döneminde gerçekten yanında olabilecek kadar karakterli, iyi bir adam ama ciddi anlamda çok kötü bir yönetici. çok kritik kararlarda çok duygusal mı davranıyor yoksa tam tersi kimseyi umursamayacak kadar duygusuz mu emin olamıyorum. her insanın harcı değil bir şeyler yönetebilmek, ben de yapamazdım mesela.

geceleri verilen kararların boka sarma olasılığı yüzde 97. uyuyun. iyi geceler.

bazı şeyleri yaşamayı çok isteyeceksiniz, belki yaşamak için imkanınız da olacak ama o bazı lanet olası sebeplerden yaşayamayacaksınız. sadece hayallerinizde kalacak daha ötesi olamayacak...

aşk meşk olaylarını bırakıyorum. kimseyi tanımak istemiyorum artık çünkü yoruldum. otuz üç yaşındaki de aynı kırk yaşındaki de aynı. hayatının ortasına gelmiş birey, gözü hala doymamış, ne istediğini bilmeyen, iletişim özürlülerinden yo-rul-dum.

senide s*kiy*m, en sevdiğin rengi de s*kiy*m, geldiğin şehri de, aldığın çiçekleri de, bize dair planlarını da, hayallerini de, içinde ukde kalan, yaşayamadıklarını da ayrı ayrı s*kiy*m.

bebekken sepet içinde nehirde yüzdüğü bilgisi akad kaynaklarında değil, akadlı sargon'dan yaklaşık 1500 yıl sonra neo-asur dönemine ait bir kil tablette geçmektedir. ancak bunu "bilimsel" geçinenlerden duyamazsınız!

tablet, asur kralı asurbanipal'in kişisel kütüphanesinde bulunmuştur ve mö 911-612 yılları arasında kaleme alındığı tespit edilmiştir.

(bkz: musa'nın bahr'ı infilak ettirmesi)

giderken "luci"yi de götürmüş. pavyona tabii. kuzeni sonuçta.

son kadehi içmeyecektim diyerek uyanılan sabahtır pişmanlık içerir.

birkaç cümleye sığdırılmış özensiz aforizmalar değildi bizim sevdalarımız eskiden.
az bulunur özenle hazırlanmış düzenli hislerin kağıtlara işlenmesiydi aşklarımız.
eşsiz, narin, az bulunur zor yitilir ve kolay silinmez.
pek de sorgulamıyoruz artık bu kadar kolay yazıya dökülenleri bu kadar kolay silebilirken,
bu kadar çok bulup bu kadar çok kaybedebilirken.