zaman tüneli

kendi mesleğimle ilgili bile her şeyi bilmem o derece bir cahillik. bana ev yaptırana şans dilerim mesela.

az biraz cıvıtsak mı

eylülde yoldaşa toplu para yatacak
moderasyon alımı yapacak
o zamana kadar at koşturucam
ses etmeyin

kendimde güç gördüğüm zamanlarda ki bu zaman ayda 1 kere filan oluyor tenis. diğer zamanlarda koşu, aerobik, yüzme, step allah ne versiyse yani. yapın efendim spor önemli. hareket etmeyen adam depresyona girer

sene bilmem ne... gecenin bir vakti yataktan yüzü koyun bir şekilde yukarı doğru yükselirken buldum kendimi... ama nasıl bir huzur, nasıl bir mutluluk anlatamam, hayatınızda asla yaşayamayacağınız cinsten bir hafiflik hissi... yukarı doğru yükselirken yanımda uyuyan hatun kişi uyanıp, bağırıp çağırmaya, ağlamaya başladı. arkama doğru bakıp "nolur alma onu yalvarırım bırak" falan diye dövünüyor ama ben halimden o kadar memnunum ki; umrumda değil.. velhasıl tam tavandan yukarı geçecekken birden bırakıldım ve çat diye yatağa yapıştım. yapışmam ile beraber uyandım. uyandım da benim gırtlak yatağın kenarına denk gelmiş ve nefessizlikten boğuluyormuşum meğersem... her boğulayazan canlı gibi mosmor olmuşum, kafam şişmiş, öğürüp kusarak, kan ter içinde attım kendimi yataktan... 10 dakikada falan anca geldim kendime... o günden sonra ölüme yakın deneyim yaşayanların anlattıkları o hafifleme hissini de öğrenmiş oldum çok şükür... ha hatun kişisi mi? osura osura uyuyordu, ben kalkınca o da kalktı. "ne böğurüyosun yahu uykumun içine ettin" dedi ve uyumaya devam etti...

zerdüşt, zındık, mendebur.

bence oylama yapalım. ezici çoğunluk ( kadın-erkek) okey derse mahalle baskısı yok demektir.

atacak olana demokratik zemin sağlayalım.

meme görmek isteyenler?

soyka.

george perec'in aynı isimli romanından uyarlama, bernard queysanne ile birlikte yönetmenliğini yaptığı 1974 yapımı bir fransız filmi. film aynı tarihte jean vigo ödülüne layık görülmüştür.

filmin başlangıcından itibaren ikinci tekil şahıs kullanan bir anlatıcıdan dinleriz kahramanımızın yaşadığı içsel yolculuğu. 25 yaşında paris'te bir üniversite öğrencisinin her şeyi bir kenara bırakıp, durup yaşamı seyretmeye karar verişini izleriz. yaşama dair tüm anlamsızlıkları sindirmesini ve hatta bunu bir iç sıkıntısı ile değil sakin bir kabulleniş ile karşıladığını görürüz. beklentisiz ve kayıtsız bir yaşam sürmek ne denli mümkün? tüm bu karmaşanın içinde durup öylece, yalnızca etrafa bakmak neden hiç aklımıza gelmez? bunu düşündürür bize film. izlemesi zor bir filmdir. zira film boyunca diyalog bulunmaz, renkli film yerine kasıtlı bir şekilde siyah-beyaz çekilmiştir, paris'in boş sokakları, kafeleri, parkları ve yönetmenin çocukluk evi de bu buhranlı filmin içinde görsel bir şölen olarak karşımıza çıkar.

benim de en sevdiğim filmlerden biri olur kendisi. tesadüfen 25 yaşında, başkahramanımız ile aynı buhranlı günleri yaşıyor ve balkondan aşşa kendimi atmamak için bir sebep arıyorken izlemiş bulundum... izledikten sonra atmak daha cazip gelse de bir şekilde kendimi tuttum, böyle güzel filmler izlemeye devam etmem gerekir diye düşündüm. heheh. *

25 yaş krizini hafife almamak lazım. insanın tüm bu anlamsızlığı kabullenip cebinde taşıyarak ve bunu hatırlamamaya çalışarak yaşaması gerektiğini kafasına kakan yaştır 25. bir eşiktir. işte bu film de tam olarak o eşiği anlatan, -benim için- çok özel bir filmdir.

allah hepinizin belasını versin
miim
miim
meme değil
miiim
komikli görseller işte
sapıksınız
sizden tiksiniyorum
mizah yapmaya geldiğim sözlükte şu olanlara bak.

neyse meme atın hadi

keske olsa da sohbet etsem. herkes birbirinden birşeyler öğrendiği harıka masalardır ve masaydı. hepimiz bir yerlere dağıldık.

15-30 arasının ekmeğini yiyoruz.

medyaya yukardan paraşütle inen habercilerden biri dir. son olarak melih gökçek'e ait "beyaz tv" anahaber sunucu/yorumcu olarak görev yaparken "şantaj" suçlamasıyla gözaltı ardından tutuklanan "din ile aldatanlar"a katılan kimse. ilk ifadesinde geçenler ibretlik. bunlar "faiz haram diye kripto hesabı kullanan" dindar insanlar mı şimdi? çok yazık:
haberin tamamı için mynet buradan
akepe "tek parti devleti" sürecinde ahlaki çöküş ve sosyal yozlaşmanın simgeleri* arasına katıldı bu nasipsiz de...

gilles deleuze’e göre "kültürlü insan" olmanın özeti hayattan kopuk hazır bilgiler biriktirmektir. her konuda konuşan ama hiçbir şey üretmeyen kültürlü insan için bilgi sadece bir gevezelik aracı olarak kalır. dolayısıyla ezber bilgiler, insanın kendi özgün düşüncesini geliştirmesini engeller. oysa gerçek bilgi sadece bir sorunla karşılaşınca öğrenilendir ve insan zihninde önceden depolanmış, kullanılmayan hazır fikirler olmamalıdır. yani her şey hakkında bir fikri olan coğrafya, tarih vb konular üzerine her an konuşabilen "kültürlü insan" aslında psüdo entelektüeldir. 1989 yılında kendisiyle yapılan söyleşide bu doğrultuda şunları söyler:

ev de bir şeyler yapıyoruz kendimizce…

çello
ben armullah çellooğlu

her sitede bir paylasan var, eyyy yazarlar bizim neden meme atanımız yok?

bu konuyu ciddiye almamız lazım.

pusuda bekleyip sürekli sayfayı yenileyenler.

bugün orta amerika’da nikaragua diye bi ülke olduğunu öğrendim. bi arkadaşımın dıdısının dıdısının dıdısı nikaragualıymış da bilmem nereliymiş. cehalet seviyemiz yerlerde hshsjsj

beklenen memenin bir türlü gelmemesi.