zaman tüneli

deyyus diye küfrediyorum bazen.

söyleyene bakıyorum ben, kelimeler zaten bazı anlamlara gelmiyor.

erdal beşikçioğlu bir belediye başkanı olmanın yanısıra bildiğiniz gibi çok usta bir aktör. namı diğer behzat ç'dir kendisi. fakat haberlere göre kendisi esr*r kullanıyomuş, yardımcısı k*ka*n kullanıyormuş, rüşvet de alıyorlarmış. açıkçası belediyecilikte particiliğe karşıyım. hakikaten memlekete hizmet edebilen insanlar olursa ben oyumu parti gözetmeksizin o kişiye veririm. ankara'da etimesgut'ta yaşayacak olsaydım hiç düşünmeden bu adama basardım. ağır bir hayal kırıklığı oldu.

yarenler, felaket arkadaşlarım. burada efendi beyler olarak erkek erkeğe toplanmış neylersiniz? böyle şeylere meyletmeyin, bu işlerin sonu sakata bağlar, latife derken başınıza elem verici hadiseler gelir.

şekerleme...

henüz yaşlı diyebileceğimiz bir yaşta olmamama rağmen akşam yemeği üstüne şekerleme yapmak bana 68 yaşında emekli polis memuru ihsan amca gibi hissettirmekte.

erkeklerin şiddet kalkışmalarıyla cinsel içgüdülerini coşturmak ilkel bir kadın tutkusudur.

bir kadın için her şey üreme stratejisiyle alakalıdır. böyle buyurdu evrim. üremek çok mühim.

daha da mühimi sperm seçimi tabii. böylece kendisini sunacağı erkeğin muzaffer olmasını ve bu şekilde de ıslanmış kukusunu ödül olarak vermenin beklentisi onu ele geçerir. doğru erkeğin spermini seçtiğine dair bir şekilde ikna olmalıdır dişi. bir dişi ikna olduktan sonra kimse onu yolundan çeviremez. aşk dedikleri de budur. doğru spermi bulduğuna dair çılgınca bir iman. her iman sahibi gibi, gözleri kör bir şekilde... öylece...

kahramanlık edebiyatının bütün temeli budur. karılar bayılırlar kahramanlara. bazı erkeklerde bayılıyor gerçi. tuhaf.

tırt üreme faaliyetlerinin süslü biçimleri var kendince. ben süs sevmem. kahramanları da ve edebiyatlarını da. hiç etkileyici değil. ergen kız sayıklamaları.

trabzonspor'a gitmesi sonrasında kafamda deli sorular var.

şimdi horona falan dahil edecekler bu adamı. hamsili pilav yerken videolarını falan çekecekler. kötü karadeniz fıkralarına konu olacak. fatih tekke buna "mami koşmiysun" falan diyecek.

bunlardan haberi var mı merak ediyorum. olm bir de nasıl ikna ettiniz lan adamı trabzon'a gelmeye?

retro eskı gibi birşey demek ancak spektifin kelıme anlamına bakacağım. kelime dağarcığı geliştiren yazar.

edit: ingilizce nickmiş.


spektif" tek başına standart türkçede müstakil bir kelime veya terim değildir. büyük ihtimalle eksik yazılmış bir kelimedir. muhtemelen perspektif (bakış açısı) kelimesini, spektrum (renk dizgesi) kelimesini veya türkiye'deki spektif ajans gibi bir marka/kurum adını kastetmiş olabilirsiniz.

normalsozluk.com/entry/4031005

entryden sonra ortamı merak ettim. ben zaten netfix dizilerini de severim. bir gece uyumayayım bari.

biz türk’üz, isterse 8 kolu birden öyle olsun veya.. kara, hava, deniz hayvanı olsun, fark etmez diye düşünüyorum.

hanımıma mesaj atanlarınız var diye işittim. çizerim kestanenizi. agıllı olun.

ablam senin ruhun güzell. şaka şaka bir sürü lgbti birey güzellik olarak standart üstü. eski zamanlar yani onur yürüyüşü yasaklanmadan önce eylemde bir trans birey gördümüştüm vallahi su gibi kadındı.

sana gelince premsess benden 10 puan.

neresini yediğinize dikkat etmekte fayda var. çünkü ahtapotun penisi sekiz kolundan biridir.

sonra bir bakmışsın ahtapot yerine yarra yering.

sevmediğim yazarlara kapalı
gerikalan herkese açık.

ay öyle bir prenses varsa nolursun hemen en acilinden bir paikologtan randevi alsin hanimlar bu adamlar killarini almiyor bi kere?? gereksiz yani herkes kendi guzelliginin farkinda olsun

(bkz: hvannadalshnúkur mountains).

gündüzleri entrylerde millete racon kesen, klavye başında milleti dize getirmeye çalışan o sert profiller gidiyor, gece olunca yerine soğuk bir izlanda fiyortunda, ahşap bir kulübenin kapısında sigarasının dumanını rüzgara savuran o kırılgan adamlar geliyor. fotoğraflarda avrupa art-house sinemasının temeli sayılan o hüzünlü, kabulleniş dolu ve hafif sitemkar gay bakışları görüyorum... tutamıyorum kendimi, sözlük fotoğraf başlığından bağımsız sinemanın en hüzünlü eşcinsel aşk hikayesini kurguluyorum...

gündüz maskülenlik şovu yapan adamların gece saat 00.02'de ekranın diğer ucundan bakarken birden izlanda yapımı bir festival filminin başrolüne evrilmesinden tuhaf bir haz duyuyorum... o maskelerin düşüşünü, o kasıntı pozların altından sızan kırılganlığı izlemek acayip bir tat veriyor.

aslında belki de yazarların en çok kendileri oldukları zaman o an, alkolün etkisiyle rol yapmayı bırakıp kasları çözülüyor... ortam buz kesiyor, minimum diyaloglu, bol rüzgar sesli eşcinsel dramasından fırlamış gibi yazarlar görüyorum... gecenin bir yarısı erilliğini bir kenara bırakmış bu adamların tuhaf bakışıyla göz göze geliyorum, ekrandan her an fırlayıp yanıma oturacaklar, sırtımdaki o ağır yalnızlık yükünü iki kelime etmeden bölüşeceklermiş gibi bir his kaplıyor içimi.

hayri, sana iltifat etmeyip kime edeceğiz. sanki senden önce sırada isveç prensesi var. elimizdeki, asil kan’a sahip tek numunesin.

burada minnoş bir yazar var niki bende kalsın. güzel güzel mesajlar atıyor. beni sevindiriyor ama sonra mesaj alımını kapatıyor. yanıt yazamıyorum.
sağ ol ablammm iyi ki varsın. kalp kalp kalp.

fikir alışverişinin olduğu ortamlarda en sevmediğim davranış. ben birinin fikri hakkında iyi veya kötü bir yorum yapamayacaksam benim için yok gibi bir şeydir. kırmızı çizgimdir diyebilirim. eğer mesaj attığımda gönderilemiyor derse basıyorum engeli, duyrulur...
madem mesajı kapatıyon niye yazmaya devam ediyon. zevkler ve renkler tartışımaz saygı duyarım engeli de basarım teşekkürler...