zaman tüneli

saat tam editors saatleri.

zamanında ygs sınavında tuvalete diye gidip tuvalete sakladigim sigarayı içmiş adamım. baskısı bile soğutur.

edit: ilk ygs vs tarzı sınavlarda güvenlik önlemleri bu denli sıkı değildi.

rossmanda indirimde gidip alabilirler zamlandi diye yakinan bir takim yazarlar

sevgilimi bırakırım. irade önemli.

çok tatlı birisi.

hanım. sısısıs

sözlüğün en güzel kadını. şeytanın yavuklusu oldu. yakında birlikte yaşamaya başlamış olacağız. planlarımız var istanbul'da. bir cihangir parkı sözüm bir de alacağım iğdeler var o'na. hiç yememiş. o da bana et yapacak. seni şişko yapacağım diyor. ekmeksiz götür diyor. nasıl yemem.

hem yaşlı hem de kilolu bir şeytan formuna evriliyorum. şeytanın emekliliği böyle olacakmış meğer.

yanş garip gibi ama fepil de bizden biri gibi? anlamadım gitti.

gay mı? kendımızde olmayanı seviyoruz. olanı sevsek gay olurduk.

sözlükten tanışıp, çift olmayı bırak, evlenenlerin bile olduğunu bilmiyor. olur öyle. herkes her şeyi bilmek zorunda değil elbette. ama oluyor yani öyle.

love is love.

üff nickaltına luci geldi hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. kızçem kızçemm...

çok acayip görüntüler var. çok rezil bir organizasyon, salah'a rezil olduk. hamsiler bu işi istanbul'un büyükleri gibi yapamıyor.

taraftarların inleyerek, uyyy salaaaaah, uuuyyy daaa, haçaaan saalaaaaaah, salaaaaaah dediklerini duydukça yerin dibine girdim ben burada.

tam bir deli yürek.

kimin feyki olay inceleme ekipleri araştırıyor günlerdir, çözemedi.

bir davası var. çok belli o.

en az 2 erkek yazarın kellesini almadan gitmeyecek. huzura ermeyecek gibi.

kimbilir ne yaşattınız önceki nickine allahın belaları. sısısıs

kendi fotoğrafımı koydum ekonovich abi. fake değilim ama gayim. kesin bilgi yayalım.

toplu seks ayini yönetip herkesin kefaretini ödemesini talep ediyorum. arkadaşlığa değer veriyorum.

çok rahat yönetirim o atmosferi. ahmet çakar düdüğü çalarım arada.

günah çıkarırız, gamalı haçlı. feci, kefaret ödetici seks ayinleri biliyom. sısısısıs

arkadaşlıklarımızın temelini böylece atmış oluruz. beton olur çıkarız be. her şey kazlar için. s

kimin fotoğrafını koydu bilmiyorum ama troll gay. birinin feykidir kesin

kafanda kuruyorsun. zatennn. güvensizlik hissiyle ortaya çıkmış bir konunun üzerine abartıyorsun, kafanda kuruyorsun şeklinde karşılık verilen kelimeler kümesi.
ihaneti yaşayana bi kurşun daha...

daha henüz annem ve babam boşanmamışken, beraber annemin babasının, yani dedemin olduğu yere; selim'e gitmiştik.

o sıralar daha 3 yaşındaydım. kaz kadar ancak vardı boyum. ortalıkta öyle yine başıma buyruk geziyordum. annem ve babam beni hiç sıkmaz, kontrol bile etmeden, öylece salarlardı. ben sıkılmaya da gelemezdim zaten. dedemgillerin kazları vardı. bayağ fazlaca.

bir kaz ile göz göze geldik. kaz bana doğru hücum etmeye başladı birden. mecburen kaçtım. koşarken ayağım bir taşa takıldı ve düştüm. öyle yüz üstü. kaz beni yakalamıştı. geldi kafamın arkasına bir gaga attı. acayip bir acı hissettim kafamın arkasında. sonra... sonrası yok işte. kendimden geçmişim.

hayatımda ilk defa ölümle bu kadar yakın temasta bulunmuştum. o kadar da fena bir şey değildi bana göre. ben işte, öyle düşünüyordum.

kendime geldiğimde; dedem kazı tutmuş elinde bana doğru getiriyordu. o an kazın da ölümle yakın temasta olduğunu anlamıştım. dedem intikamımı alacaktı. benim böyle bir talebim yoktu. kaza karşı içimde en ufak bir duygu belirmemişti. ondan nefret de etmiyordum, sevmiyordum da. akıbeti de umurumda değildi. intikam duygum yoktu. dedeme ne dur dedim, ne de durma. öylece izliyordum sadece. kazın kafasını kopardı. boynundan kan fışkırıyordu. dedem onu boynundan tuttuğu halde, aşağıda bacakları ve vücudu boş yere çırpınıyordu. hayatın inatçılığı karşısında bir miktar şaşırdım. eğer kaz elinde olsa başından vazgeçmiş bir şekilde, öylece sadece bedeniyle yaşamaya devam ederdi.

akşamına tabakta onun etini dişliyordum. annem; ya bak, gördün mü, sana dokunan kaza deden ne yaptı diyordu bana. dedemin bu kaz fedası onu çok etkilemişti herhalde. ben sadece kazın damağımdaki tadıyla ilgileniyordum. ona cevap verme tenezzülünde bile bulanmadım. çünkü ben dedemin bu tırt kahramanlığından o kadar da etkilenmemiştim doğrusu.

dedem de gülerek bana bakıyordu. ben de ona bakıp, sırıttım salak salak. kahraman ya da değil, sonuçta dedemdi. güzel gülüyordu hem. çok içten.

bu şimdi aklıma nereden geldi?

çok tatlışka bir insan.