zaman tüneli

günaydın.

daha önce de dediğim gibi, tüm ayrıntısı sadece kuran'da vardır.

zaten bugün elimizdeki tek gerçek kutsal kitap kuran'dır:

www.kurandakidin.com/2011/1...

emre1974tr.blogspot.com/

siyah dalgalı saçları, bembeyaz teni, bal rengi gözleri vardı. gözleri her zaman hüzünlü bakardı, sesi her zaman ağlamanın eşiğindeki o titrek ve boğuk tonda çıkardı.

sanırım doğuştan melankolik bir kadındı. aramızdaki ilişki soğuktu. sevgiden çok saygıya dayalıydı. kadın resmen bana hayrandı. onaylamadığı tek bir davranışım bile yoktu. ben en iyisini bilirmişim, öyle derdi. hayatım boyunca yetecek kadar onayı ondan almışım herhalde ki hiç onaylanma ihtiyacı hissetmedim. kaldı ki babamda öyleydi. tuhaf bir aileydik.

hiçbir şeyime karışmazdı. ne zaman istesem o zaman, ne kadar istesem o kadar yemek yer, istediğim kadar sokaklarda sürterdim. beni hiçbir zaman eve çağırmazdı. istersem giderdim. sabahları uyandırmaz, geceleri uyutmazdı.

sessiz, sakin bir kadındı. kimsenin işine karışmaz, hiç kimseye cırlamazdı, sesi hiçbir zaman çok çıkmazdı, hiç kimseyle kavga ettiğini görmedim mesela. kendi halindeydi.

çok güzel yemek yapardı. özellikle yayla çorbasını bolca yapardı. nerdeyse iki günde bir yayla çorbası yapardı. ne zaman yayla çorbası içsem aklıma anam gelir. patates kızartmalarını da koca koca yapardı, dışı çıtır çıtır olurdu, içi ise yumuşacık.

gider kucağına yatardım, saçlarımı okşarken bana şarkı söylerdi. genellikle azeri şarkıları söylerdi. favori şarkısı ayrılık'tı.

fazla vakit geçiremedim kendisiyle. beş yaşından sonra toplasan 4 kere daha görmüşümdür. o zamanlarda sürekli ağlıyordu kadın. yürürken, otururken, yemek yerken, uyurken, ağlıyordu. hayret göz pınarları da kurumuyordu. hayatımda o kadar ağlayan bir insana daha rast gelmedim, görmedim, duymadım, bilmiyorum.

onu seviyor muydum? bilmiyorum. sürekli ağlıyordu ve beni çaresiz hissettiriyordu. bir erkek için anasının ağlaması kadar tiksinç bir şey yok. elimden bir şey gelmiyordu. susuyordum. içime ağlıyordum bende onun yanında. teselli edilmeyi sevmediğim gibi teselli etmekten de hoşlanmıyordum. ben hiçbir zaman etrafa ışıltılı umutlar saçan biri olmadım. bilmiyorum. ben öyle değildim işte. karanlık o kadar da ürkütücü gelmiyordu bana. yalan söylemek konusunda diğerleri kadar hevesli değildim. benim yalanlarım daha çok tasarlanmamış, anlık ağzımdan çıkanlardı, geleceğe uzananlar değildi, sönüp gidiyorlardı çaresiz.

iyi kadındı rahmetli. mezarına bir kere gittim. teyzemler götürmüştü. bir daha gitmedim, gitmem de. ölülerle takılmayı sevmiyorum. ölünce uğrarım bir ara anacım.

şöyle yukarı doğru bakarak göz teması kurarlar ki biz uzun boylular buna bayılırız*

şu muglar(2 tane var) evime nereden ve nasıl girdi hiçbir fikrim yok.
hayır arkadaşlar falan kahve bardağıyla gelip unuttular mı diyeceğim de, elinde niye bardakla gelsin ki?
var evde 30 tane*
sizin de var mı öyle şeyleriniz?

kısa kes aydın havası olsun şeklinde yazalım.

beethoven ' ın 21. piyano sonatıdır. do majör tonundadır. çok ünlü ve de çok güzel bir sonattır.

çok kazık bir sonattır, 3 bölümlüdür. 1. bölüm çok ünlüdür, 3. bölüm çalması çok güç bir bölümdür.

pollini ve rubinstein bu eseri bence en iyi çalan iki büyük piyanisttirler. ıkisinden de dinleyiniz.

ülkeye ilk "tatlı alkol" deneyimini yaşatan ürün.

kocasının cenazesini ''sebt'' gününe denk gelmesi için midir bilinmez 6 gün morgda bekletip, ardından merasimi, akp karşıtı bir gösteriye çevirmiş hanımefendi. siyasi yaşamında ecevit'i kararlar almada olumsuz etkilediği söylenerek günah keçisi ilan edilse de bence tencere-kapak misali birbirlerini bulmuşlardı. dar, basmakalıp bir dünya tasavvuruna sahip, kindar iki kişiydiler. demirel'in hüsamettin cindoruk'u, tansu çiller'in esat kıratlıoğlu'su varsa, bülent ecevit'in de rahşan'ı vardı.

bence yeter günaydın

uzun zaman sonra sözlüğe geri dönüşümü tatlış bir günaydınla yapmak isterim efenim. hayatım tepeden tırnağa değişmişken yeni bir düzen kurmaya çalışıyorum, umarım başarılı olurum.

ne yalı mı, ewed?

4 cm fazlam ile yaşasın!
iyi ki 170 değilim dediğim boydur.
tüüh be*

yalıda olsa yuvadan uçması gereken insandır. güvenlik tehditi vs yoksa pısırıktır.

hadi günaydın beeeee… buradan deli gibi sıkılmış olmama rağmen hadi günaydın..

yaşasın hafta sonu planları derken geldiğim kahvecide çalışan arkadaş ismimle günaydın dedi bana. hoşgeldiniz x hanım dedi..inceliklere bayılıyorum.. kim bilir kaç kişi ile muhatap olmak zorunda kalıyor bir gün içerisinde.. ama ismen de tanımaya çalışmak.. ne tatlı..

bu ablamızın hatrına günaydın.. size de benden günaydıığğnnn. tüm mistikliğimle aklı kıtlığımla selamlıyorum sizi.. agagagagtahasg.
benden beklentilerinizi bana göre ayarlarsanız hayal kırıklığına uğramazsınız.

öptüm. bye.

çukur dizisinde havalı geliyor şarkısıyla tanımıştım kendisini

günaydın. bugün bir şehirde daha hikayem sona eriyor. yeni bir sayfa açıyorum. bu sefer içim buruk çünkü arkada epeyce beni seven insan bırakıyorum; üstelik sevdiklerini farketmemişken…

gta vice city’deki gece kulübü

insanı terletip nefessiz bırakıyor

hazır pazar, evinizde oturun.
klimanızın nem alma özelliğini aktifleyip camış gibi yatarak güzel bir pazar geçirin.
bugün de sosyalleşmeyiverin*