zaman tüneli

üçü de aynı şey.


aslında asılmak başka bişey ama neyse.

ekşi sözllükten bunlardan biri beni lanetli çaylak yaptı.

sa beyler bayanlar toplanın, bugün size hayatımda bir nesneye verdiğim en büyük, en felsefi, psikolojik dengesini altüst eden ayarı anlatıyorum. liseliler bilmez, buralar eskiden hep yaşanmışlık kokardı.
saat akşam 9 civarı. işten gelmişim, pestilim çıkmış, gözlerimden uyku akıyor. üstümde ince bir yağmurluk var. yağmurluğu çıkardım, dolaptan o meşhur mavi plastik askıyı çektim. askı dediysem öyle marangoz elinden çıkmış marjinal ahşap askılardan değil. kuru temizlemecinin bedavaya verdiği, dokunsan eğilen fukara askısı.
yağmurluğu askıya geçirdim, dolabın demirine asıcam. tam bıraktım... pat. yerde.
neyse dedim, yorgunluğuma verdim. yağmurluğu tekrar kaldırdım, askıyı düzeltip bir daha astım. tam arkamı döndüm pat. yine yerde.
üçüncü kez denerken bu ipne askı ne yaptı biliyor musunuz? kendi kancasını yandaki takım elbise askısına taktı, sarsıntıdan 4 tane ütülü gömleği birden halının üstüne düşürdü. gardırobun içi bir anda ikinci el pazarına döndü.
o an odadaki oksijen seviyesi düştü. odadaki lambanın ışığı hafiften cızırdayarak kısıldı. ben, yağmurluk, gömlekler ve o askı... göz göze geldik.
sakin olmaya çalışarak askıyı dolaptan çıkardım. karşıma aldım, tam göz hizama getirdim. askı bana o bükük haliyle öyle bir bakıyor ki, sanki sen kimsin de bana 3 kiloluk mont yüklüyorsun der gibi bir havalarda.
derin bir nefes aldım ve aynen şunları söyledim: bak ulan ucuz plastik kırıntısı. sen hammadden itibarıyla bir çöp bile olamamış, hurdalık artığı bir gariptin. fırından yeni çıkmış ekmek poşetinin bağlama teli olmaktan son anda kurtulup buraya gelmişsin, kendini gardırobun ceo'su mu sandın?
askı sessiz. zira kendisi plastikten müteşekkil bir cansız varlık ama hissettiğini biliyorum. devam ettim. senin bu hayatta tek bir görevin vardı lan. yerçekimine 3 saniye karşı koyup şu montu tutmak. onu bile başaramıyorsun. ben bu evde kira ödüyorum, faturayı ödüyorum, senin şu gardıroptaki varlığın tamamen benim insafıma kalmış. sen kimin mekanında kime ağırlık yapıyorsun?
sonra askının o ince kancasını parmağımla hafifçe büktüm, tam gözünün içine bakarak noktayı koydum. seni zamanında bir pantolon tutsun diye bükmüşler, şimdi bana dik duruş sergiliyormuş gibi havalara girme. sen en fazla gardıropta yer kaplarsın, benim hayatımda değil.
o an askının metal yorgunluğu yaşadığını gözlerimle gördüm. o kadar sert bir ayardı ki moleküllerine ayrılacaktı az daha.
yağmurluğu aldım, koltuğa fırlattım. askıyı da dolabın en altındaki, hani tek çorapların kaybolduğu o karanlık dipsiz delik var ya, işte oraya fırlattım.
1 haftadır gardırobun kapağını her açtığımda diğer ahşap askıların kenara çekilip saygıyla selam durduğunu hissediyorum. bu da böyle ibretlik bir anımdır.

çok fena gıybet dönen grup.
kim kime yürümüş, atmış olduğumuz aletler ve ölçüleri, enişte, armo diye isimler geçiyor arada.

öldürücülüğünü virüsün kendisine değil dönemin şartlarına ve bağışıklık hücrelerine borçlu pandemidir. genç kişilerde ölüm oranlarının daha yüksek olması savaş koşulları ve bağışıklık hücrelerinin çok güçlü olup aşırı tepki vermesinden ve bunu durduracak antibiyotiklerin olmamasından kaynaklıydı. şayet aynı pandemi 2020 yılında yaşansa ölüm oranı en fazla domuz gribi veya covid kadar olurdu.

#4035507 eyvallah aptal reis. bilmukabele. favlar, beğeniler şelale.

ruslar tamamen ayrı bir olgu. onlar belki de yaratılıştan bu yana insan ırkının üzerinde ittifak yapabildiği tek konu ve kimse kapanmalarını istemiyor.

ben kimsenin giyimine kuşamına karışmam ama aşırı tipsiz hanımların olabildiğince kapanması gerektiğini düşünüyorum.

yazar eylenmesi gerek.
nihal atsız seven tek ben varım şu an burda.
çok yalnızım çünkü.
nick bile değiştim.
artık yek değilim.ss

aynı anda beş yazara yürüyor beşinden de ret yiyebiliyorum.

önce sataşarak yavşayayım dedim, olmadı. sonra yavşayarak sataşayım dedim, yine olmadı. olmuyor yani. sataşıyorsun yavşıyor sanıyor, yavşıyorsun sataşıyorsun sanıyor. alayı sanrılarda.

"leyl akar. hani serin bahçeler,
çılgın, sere serpe, hani köpük köpük
leylaklar? anladım, şehre kabul edilmek’çin,
herkes önce öteki’nde uyuyan çocuğa kıyar.

şair! ya git o çocuğu uyar, ya gel
beni bu tahammül mülkünden kurtar!"

allen carr
sigarayı bırakmanın kolay yolu adlı kitap ile sigarayı bıraktık biz ailecek.

kitap, sanki babinnem, nenem konuşuyormuş gibi hissettiriyor ama ne yaptı ise adam, bunu okuyup sigarayı bırakmayan tek kişiyle karşılaşmadım.

poşet bey sayesinde tanıştım *
o kadar çok insanın sigarayı bırakmasına vesile oldu ki bu kitap sayesinde poşet bey, *
yani poşet bey bayaa bayaaa bi sevap kazandi cukka etti sevaplari. ben tavsiye etsem mesela birine, poset kapiyo sevaplari hopp. niye? cunku o tanistirdi beni diye. komisyoncuyum ben.

birkac tanıdığım, hem bu kitap hem de sigara bırakma şeysi varmış aile hekimlerinde mi bilemiyorum bir sorabilirsiniz her neysr hem de sigara bırakma merkezinde kendilerine verilen ilaç ile beraber destekleyerek bıraktılar. bir kısmı hiçbir ek destek olmadan yalnızca kitap ile bıraktilar.

ama işte herkes bir sekilde birakti işin güzel yanı bu*

işin ilginc kismi çok fazla denemiş ve sigarayı hep aklımda sigaranın varlığı ve eziyet ile bırakmış so ra da geri başlamıştim. bu inanılmaz bir şey ama 8 ay falan oldu sanırim, sanki hic sigara içmemiş gibiyim. boyle bir şey olabilecegine ihtimal dahi vermezdim. kitap bitene dek sigara iciyorsun mesela, hazir olmadan da asla birakma isine girismiyorsun. kitabi hazir olmadan okumustum. her ne kadar birakmak istesem de insan boyle bir seye hazir hissetmiyor. kitabin yarisina 3 ayda geldim bilerek, birakmamak icin. yarisindan sonra ise bir an once sonuna ulasmak istedim buyuk bir heyecanla.

reklam yaptik la. reklam gibi oldu hahahz.
inşallah faydası dokunur valla çok seviniriz.

çok kaliteli bir yazar. uzun uzun yazmaya gerek yok.

bütün dünya kadınların giyinip, giyinmemesi ile ilgili kafayı yemiş gibi gelmiyor mu size de? bu nasıl bir mesele halini alabildi acaba? bir taraf açılmasıyla ilgili fanatizmde, diğer taraf kapanması ile ilgili. iki tarafta kafayı yemiş. size ne? bize ne? bana ne? en iyisini ruslar yapıyor valla. gına geldik kadınların giyim kuşam meselesinden ya. kusacaz artık.

#4035504 bak işte buna yakılır be yamtar alp. göz yaşım pıt.

hissetmiyorum çünkü ben değil o bana bağımlı. az önce cilve yaptı bana ve onu içmek zorunda kaldım...
kurtlar vadisi operasyonu bitmiştir..

bir james gray filmi . başrollerinde adam driver, scarlett johansson ve miles teller’ in oynadığı filmin gösterim tarihi 13 kasım 2026.

zaten yoktu ki.. iran’ı öcü gibi görenler aslında oraya hiç gitmeyenler. burada şunun ayırdını vermek isterim: iran rejimine dair en küçük bir sempatim yok, sadece öcünün dişleri sökülmüş diyorum.

mesela hazar kıyısında gençler alkol alırken yakalandınız, mollaya gidersiniz, kızlara nasihat eder, erkekleri en fazla nezarete atar, genelde de ufak bir para cezası verir.

“yobazlık” mı? esasen kabahatler kanunu’na göre kamusal alanda içmek burada da suç. sadece cezai müeyyide uygulanmıyor. bugün bir video izledim, abd polisi bir kızı plajda içtiği için uyardı, kimliğini kontrol etti (işi uzattı da), kızın kimlik sahte çıkınca taktı ters kelepçeyi. iran sadece, bizden bir tık fazlasını yapıyor.

veya ben meşhed havalimanında başı kapalı kadın görmedim neredeyse.. 10 sene önce.

hele bunlar uçağa bindiğinde, ohooo. bizim kızlar kapalı kalır.

hayır.
kadir kıymet bilmemekle, vefasız olmakla suçlanırım hep ama güzel günlerın yalnızca katkısı olur ne bileyim öğretisi olur ama asla ve asla ananınnnn asla demeyecektik asla aas.. ay.

yani yok, olmaz hatrı.
hatıra ayrı hatr ayrı seydi değil mi?
hatrdan geliyor kökü hatıranın değil mi?
mantik yürütüyom sözlük benim sözluk * değil mi? *
yani hatıra olmuşsundur artık itlik serserilik yapmaycan topram diyecektim abimablam.