zaman tüneli

kadınları bir salın artık da erkekleri konuşalım biraz. toplumda şöyle yapan kadın böyle yapan kadın sözlükte de aynı şeyler. bu dünya düzenini kim kurduysa, kadınların iç güdüsel olarak merhametli ve şefkatli olması sayesinde. sizce kadınların bu özelliklerini çok yanlış amaçlar için kullanmıyor muyuz...

meriç miyim feminist miyim bilmiyorum ama toplumdaki bu davranış yüzünden ben kadınları daha çok seviyorum, özel bir sevgi besliyorum diyelim veya sempati. kedinin bile o koca kafalı erkeğini sevmiyorum o derece...

gece gece neden kaşındığımı düşünüyorum, kum mu tuzlu su mu yoksa duş jeli mi veya sivri sinek ısırığı mı. yada akşam yediğin hamburgerdeki mantar mı. her şey olabilir hehe..

hatırladığım sema soykan. söyleşi ve imza gününe katılmıştık hatunumla, siz neredensiniz biz neredensiniz ne iş yappıyosunuz gibi ufak bir sohbetimiz olmuştu. hatta hatunumun ismini not almıştı, belki yeni romanımda kullanırım diye hehe..

sözlük demek sanat demek ve ben sanat için soyunanlardanım. sanat toplum içindir, soyunmam toplum için bir anlam ifade ediyorsa soyunurum.

bir keresinde gittiğim bir resim veya sanat sergisinde, deneyim odaları olur bilen bilir. çıplak bir kadın ağzı ve gözü bağlanmış üstü başı kir pas, çırıl çıplak ve sessizliğin sesi var odada. öylece sadece duruyordu. videonun sonuna doğru kadın ağlar gibi iç çekmeye başlamıştı. gerçekte ne anlatıyordu bilmiyorum* ama orada yaşadığım hissiyat boğazımı düğüm düğüm yaptı. ağlamamak için çıktım odadan.

işte o gün sanat ve sözlük için soyunabileceğime karar verdim ben, tabi "bir anlam ifade edecekse topluma"...

rauf denktaş.

2003 yılında artvin’e gelmişti, kıbrıs gazisi çocukları iki öğrenci olarak karşılama protokolünde çiçek vermiştik, en güzel çiçekler siz kıymetli türk çocuklarısınız demişti. kanlı noeli, cengiz topel’i, adada yaşanan mezalimi anlatmıştı, mekanı cennet olsun.

japoncada öf ya anlamında kullanılan kelimenin fonetik okunuşu. gerçekten mi, fesuphanallah, saksıya fesleğen gibi oturturum anlamı da çıkar

japonca orjinal adı: honzuki no gekokujou: shisho ni naru tame ni wa shudan wo erandeiraremasen

takip ettiğim animelerde güncele geldiğim için can sıkıntısından random atarken bu animeye denk geldim.
mattaku :/ yine mi isekai diye düşünürken bir de konusunun kitapların altında ezilerek ölen kitap kurdu bir kızın, kitaplara erişimin neredeyse imkansız olduğu bir evrende uyanması olduğunu öğrenince "aha!" dedim, "otomat olarak reankarne olan animeyle kapışır".

böylece ne kadar saçma bir anime olduğunu görmek için ilk bölümünü izledim.
sonra bir bölüm daha, sonra bir bölüm daha...
siz bu satırları okurken ben 3. sezon 1. bölümü çoktan bitirmiş olacağım.

ezcümle çok güzel ve yağ gibi akan bir anime. benim gözümde 8/10 olmayı hakediyor.
hikayenin hakkını vermişler ve anime izlemekten japonca konuşmaya başlayan birisi için bile ilgi çekici bir hikayesi var.

tavsiye ederim.

uykumda vurmayın beni, anlayamıyorum gerçek zannediyorum, hoffff!

içinden geçirirken geçip gidiyor.

telegraph road'u dinliyorum ve mark knopfler öldüğünde günümün nasıl berbat olacağını tahayyül ediyorum.

çıtırından arabesk

ana karakteri 33 yaşına basmış kitap. iyi ki doğdun nazlı!

mahmut tanal

orhun kökçü görmesin

genellikle ünlüleri tanıyıp çıkartamıyorum ben.
yunus bülbül ile restoranda denk gelip tanışmıştım bir keresinde. yerel bi tv de program yapıyormuş.
tuhaf bir takım elbisesi vardı lolipop gibi olmuştu.

2 el lol attım şimdi de reels kaydırıyorum. tamamen boşa geçmiş bir ömür

sabah koşularında motive olmak için yazdırmış olması muhtemeldir

eli ayağı güzel olanın kendi de güzel olur arkadaşlar.
buna fetiş mi dersiniz bilmem ama önemlidir.

elma dilim, kabuklu.
harika olur.