zaman tüneli

dağlıdır, konuşurken elini kolunu eller, bacağına dokunur, kavrar falan, ewed.

biz basit insanlarız. sarma yiyip mutlu oluruz.d yarın yine sarsam öküzlük mü olur acaba.

yok öyle bir şey ya, ewed.

benim olsun hadi herkes duva etsin çabuk.

denizin manzaradan çıkıp yaşam alanının bir parçası haline geldiği ev.
senelerdir denize sıfır evde yaşıyorum. bir artısını görmedim. aksine ev çabuk rutubetleniyor ve her sene boya badana yaptırmak zorunda kalıyorum.
sonrasında birde normalde selam sabah vermeyen akraba takımı (ayak takımı) var. yaz gelince hemen ararlar sorarlar. ayıp olmasın diye davet ederim hemen de gelirler.
geldikleri gibi de gitmezler.
evi otel gibi kullanırlar. yani denize sıfır evin tadını ev sahibi bile çıkaramıyor. böyle bir hayaliniz varsa bunu direkt eleyin gitsin.

ortadaki avel ben oluyorum.

bu eşleşme gösterdi ki bir şekilde şamp ligine girebilirsek parayı indirip 8 maçımızı oynayıp dönüp lige bakıcaz. kadromuz yetenekli, büyük isimlerden oluşuyor ama avrupa'daki atletizme ayak uydurabilecek durumda değil. lyon oyuncusu maçtan sonra diyor ki fenerin yetenekli ama koşmayı sevmeyen oyuncuları olduğunu biliyorduk o yüzden onları koşturmaya çalıştık. bizim hoca da bunun farkındaydı belli ki zira skriniar ve akeyi hep orta saha çizgisinin gerisinde tuttu. bunun sayesinde ileride üç tane tazmanya canavarıyla oynayan lyona bir kez bile geçiş fırsatı vermedik ama takım boyu uzayınca dönen topları da alamadık.

bazen lyon oyun kurarken ikinci bölgede beklemek yerine ön alanda gereksiz basmaya çalıştık. 10 numarada talisca oynayınca toplu oyunda da etkili olamadık. bir noktada takımın tek amacı topu greenwooda ulaştırabilmek oldu top tutan başka adam yok diye. herhalde fred olsa 10 numarada onunla başlardı hoca. bu tür maçlarda orta ikilide kante-ismail, önlerinde gündüz düşünülebilir. defanstaki soruna ise nasıl çare bulunacak bilmiyorum. geçen sene ceza sahasına yapılan her orta tehlike yaratıyordu, bu maçta yine onun devamı gibi bir gol yedik.

ligde bir şekilde yine başa oynarız diye düşünüyorum ama kadro biraz 15-16 sezonunu hatırlatıyor. isimler büyük ama kolektif olarak ortaya bir şey çıkarması zor. 13-14 ve 23-24'te yıldızlarla değil, kolektif futbolla başarılı olmuştuk. ersun yanalın bir röportajını hatırlıyorum van persie nani döneminden, şimdiki isimler daha büyük ama ben kendi dönemimdeki kadroyu tercih ederim diyordu, ismail hocaya da sorsan 99 puan yapan kadroyu bugünküne tercih ederdi herhalde. eldekiyle napıcak görücez.

ekonovich sen son zamanlarda çok yoldan çıktın hakikaten bro’m.. onu ayrıca bir konuşalım, o benim de kafamda..

bu bende kısmen var, kısmen de nefret ederim.

uyanıkken aşırı hoşlandığım bir şey, uyurken ise 20 senedir tek olarak iki kişilik yatakta yatıyorum. zaten oldukça iri bir adamım, vücut ısım yüksek, yazın izmir’deki yazlığa gittiğimde gece beton zeminin üzerine çarşaf serip yatıyorum, birinin bana yapışması fikri kabus gibi.. ben boynumu sıkmasın diye yaz kış pijama giymiyorum, bir de sıcak sıcak dokunma fikri öldürüyor beni.

bir de bunun üzerine, elini kolunu koyduğunu düşün. o da yetmedi, kadınların kendini kozaya sarma huyu var.. o battaniyeyi, yorganı alır; kendini güzelce bir tortop yapar, sen diğer köşede firavun 2. ramses’in mumyası gibi kaskatı kesil, ipinde bile olmaz. bunun temasla ilgisi yok ama yeri gelmişken erkek ırkının bu kanayan yarasına da parmak basmak istedim.

özetle uyanıkken dokunalım, uyuyan adama yılan bile sarılmazmış.

iş bayanı

bazı bölgelerde hissedildi 3.2 şiddetinde
kandilli rasathanesi verilerine göre merkez üssü adalar olan 3.2 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi.

bu sıcaklarda ben kendimden tiksiniyorum, tüy yumağı kızım hala temasa devam ediyor. kedilerin temas bağımlılığı ayrı bir seviye.

biz yüzüyoruz..

gelsin ben artık sıkıldım. yüzemiyorsam hiçbir anlamı yok çünkü.

strip poker ....

o kadar uzun bir süredir bu işlerden uzağım ki, neyi özlediğimi bile hatırlamıyorum.

erkeklerin şarabı sevmeme nedenlerindendir. o kıvrımlı şarap kadehini şarapla doldurup elinize aldığınızda daha bir yudum almadan bir ılıklık hissetmeye başlarsınız.
sonrasında bir yudum alır bacak bacak üstüne atarsınız. lan ne oluyor karı gibi popom dışında bacak bacak üstüne attım gibi psikoz gelir.
elinizdeki kadehe bakarken oha serçe parmağı da havada. iyice ılık oldum aq deyip devam edilir. sonuçta nimet ariye gitmesin.

bonus olarak yaşlılığımı da koyayım:

resimler yamuksa da zaten ekonovich, allah razı olsun, üşenmeyip düzeltiyor.

dikkat edin çoğu anlatısında hep aynı muhabbet dönüyor. kadın bedeni üzerinden kıyamet kopuyor. bekaret desen bela, doğum desen bela, doğurmamak desen şeytanlık. kadın bedeni ne yaşarsa yaşasın hikaye bi şekilde doğaüstü olaylara bağlanıyor. dönem değişiyor, kıyafet değişiyor, ritüel değişiyor ama kadın üzerindeki denetim aynı kalıyor. bu anlatıların en istikrarlı canavarı galiba kadın bedeni.

'küçükken saçım sarıydı' diyebilir miyim bilemiyorum bence tam sınır ton. ama saçımı ineklere yalattığımı hatırlıyorum. sarışın olmaya bilirim ama ruhum her zaman samanşın olarak yalanmaya devam edecek.