temas bağımlılığı

insanı canından bezdirir. dokunacak kimse olmadığından 252562 tane yastıkla uyuyorum.

sabahın beşinde, birakabilirsin.org sitesine yönlendirsem işe yarar mı acaba diye düşündüren başlıktır.

daha üstü gelir mi? sanmam...

gıcık kapıyorum yanımda böyle insanlar olduğunda. temas sevmiyorum çek bacağını kolunu.ayıcık alın bunlara sarılıp dursunlar.

lafta temas bagimlisiyiz ama bilin bakalım ne yok

üyelerinden biriyim ben de. konuşurken, uyurken, yani çoğunlukla sevdiğim insanlara temas ederim. ama bana fazla yapıldığında bunalma özelliğim var.. psikolojik bir alt metni var mıdır bilemem

eski sevgilimde vardı bu bağımlılık yada hastalık.

bi yerde oturursun elinin değmediği yer kalmaz. arabada gidersin oramı buramı tutar okşar.

lafını sözünü yapınca da sütten kesilmiş bebek misali ağlar sızlar üzülür sonra başa dönerdik tam deli işi.

temas sevmeyenlerle zaman kaybedenleri çok üzülür.

temas bağımlısıyım keşke her şey temas olsa.

şımarıklıktır net,

sevgi dili öyle bir şey değildir.

s..rim öyle teması. bi uzak dur denilesi. hayatta nefret edilen şeylerin başında gelir.

no! no!! no!!!

sevmiyorum temas eden insanları. biraz mesafe.

ha tabi eşime temas bagımlısıyım. onu ayrı tutuyorum.

öyle bir temas bağımlısıyım ki, ''ben temas severim.'' diyen adamı bile kaçırmışlığım var.

birden gelip arkadaşının omzuna masaj yapmak suretiyle selam vermenin samimiyet göstergesi olduğu bir dönemde büyümüş şahsımın çok da yadırgamadığı bağımlılıktır. yani .oku çıkmadığı sürece tabi.

ekşiden gören başlığı burada hortlatıyor . *

özellikle yaz aylarında çekilmez ama kediler yapınca sıkıntı olmuyor.

bu sıcaklarda ben kendimden tiksiniyorum, tüy yumağı kızım hala temasa devam ediyor. kedilerin temas bağımlılığı ayrı bir seviye.

bu bende kısmen var, kısmen de nefret ederim.

uyanıkken aşırı hoşlandığım bir şey, uyurken ise 20 senedir tek olarak iki kişilik yatakta yatıyorum. zaten oldukça iri bir adamım, vücut ısım yüksek, yazın izmir’deki yazlığa gittiğimde gece beton zeminin üzerine çarşaf serip yatıyorum, birinin bana yapışması fikri kabus gibi.. ben boynumu sıkmasın diye yaz kış pijama giymiyorum, bir de sıcak sıcak dokunma fikri öldürüyor beni.

bir de bunun üzerine, elini kolunu koyduğunu düşün. o da yetmedi, kadınların kendini kozaya sarma huyu var.. o battaniyeyi, yorganı alır; kendini güzelce bir tortop yapar, sen diğer köşede firavun 2. ramses’in mumyası gibi kaskatı kesil, ipinde bile olmaz. bunun temasla ilgisi yok ama yeri gelmişken erkek ırkının bu kanayan yarasına da parmak basmak istedim.

özetle uyanıkken dokunalım, uyuyan adama yılan bile sarılmazmış.

dağlıdır, konuşurken elini kolunu eller, bacağına dokunur, kavrar falan, ewed.

benim kedimde var olan durumdur. kedi.