zaman tüneli

günaydın günaydın günaydın minnoşlar

yarın flörtüm geliyor. biz kaç yıl sonra birada olscağız. heyecan var.

sizin de heyecanla kapı gözlediğiniz birgün olsun.

kalbimize sevginin dolup taştığı bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

birgun dedim ki kimdir bu tarih sayfalarinda bize bahsedilen dusman askerleri? gordum ki kendisine sorulmadan orduya konmus somurge ulkelerdeki cocuklar. tarlalarinda calisan isciler. koyluler. mulksuzler. serveti olmayanlar. ne zaman savastiranlarin cocuklari en onde gider savasmaya o zaman "vatansever" olurum belki.

henüz anlamadım 2-3 gün sonra arabam olucak o zaman anlarım.

netanyahu denilen savaş suçlusunun, ''türkiye’ye mesaj ilettik, duymadılar, daha iyi anlamalarını sağladık'' sözleri tek kelimeyle hadsizliktir. türkiye, kimsenin tehditlerine boyun eğmez.
güzel, ara sırada olsa bile doğru bir şeyler söyle.

vatandaşın takla atmasını bekleyen idris naim şahin’in bizzat kendisi tam bir taklacıymış.
zaman gazetesi için ne taklalar attığını biliyoruz.
dün gördük. arabasını vermiş, eleman süleymancılar’a da taklalar atıyormuş.

bence, savaş çıkarsa israil yada bir başka devlet hiç değişmez.
bir kaç istisna dışında sözlüğün tamamı herkes gönüllü olarak savaşa katılır.

günaydın

espri zaten full testesteron yüklü bir eylemdir. " nefes alsın yeter" kategorisi kadına öğretilmiş bir çaresizliktir ve bu konuda kendini aşama kat etmeye zorlaması gereksiz bir ekşındır. kadınsan süslen, makyaj yap, iki göt meme göster , bel incelt , ayak bileklerini yağla , tırnak boya yeter .

erkeğin yaptığı espriye de gül. gül ki erkek de seni tekrar güldürmek için bir üst seviye esprilere kendini zorlasın. abuk subuk şeylere de gülmeyin kaliteli espriye gülün yoksa erkekleri de içi "amuğaa goyim" dolu esprilere mahkum ediyorsunuz. sonra siz de bunları espri zannedip olmayan şeyinizle sokup çıkartmaya çalışıyorsunuz.

sözlüğü eğelenceli yapan kalemini sevdiğim bir bacıydı. yolu açık olsun...

aha bana başlık açılmış.

ben bu sözlükte ilk kitap kuponu kazananlardan biriyim bee. nerdeyse ilk açıldığından beri burdayım. gittim, geldim, geldim, gittim. az önce geldim, birazdan giderim. burası böyle bir yer.

bir de @iko naptın yine yazılımla mi oynadin ya? bir şeyler olmuş bu sözlüğe. ben bıraktığımda böyle değildi. zamanında dutluktu buralar. gerçi hala öyle galiba, neyhhse...

bugün o kadar uyudum ki. artık uyuyamıyorum. lanet olsun ki çalışmadığım ve uyumadığım her an düşünüyorum. beynimin kapanina kısılmış gibi hissediyorum. sanki benden alacağı varmış da ben ondan kaçıp duruyormuşum gibi. asıl o bana neler borçlu haberi yok. o yüzden bugün bilincimi akıtıcam buraya. tuketicem onu, her zaman, her şeyi tükettiğimiz gibi düşüncelerimi tüketicem. çünkü... çünkü o beni tüketmeye başlayalı yıllar oldu. bir insanın kendi organı bile ona ihanet eder mi ya? gerçi karar veremiyorum bazen. beynin mi bir vücudu var yoksa vücudun mu beyni? eğer ikisi de değil ve bir ekip çalışmasiysa sikiyim böyle çalışmayı afedersiniz. organlarım bile doğru düzgün çalışmazken, benim sorunsuz ve normal bir hayat yaşama beklentisi içinde bulunmam saçma olurdu herhalde. iyi de ben öyle bir hayat da istemedim ki hiçbir zaman. gerçi yaşamaya çalışmaktan nasıl yaşamam gerektiğini de hiç düşünmedim galiba. amaaan neyse. yine başlamadım antidepresana. belli oluyordur herhalde. ama saçma yani. antidepresana başlamam için önce beynimin onu kabullenmesi gerekiyor. iki yüzlülük gibi geliyor. kendimi kandırmak. mutlu değilken, sırf mutlu hissedeyim diye uyuşmak, zamanla mutluluk da dahil hissizliğin dibini sıyırmak ve hissetmek için daha fazla doz kullanmak. uyusuturucu niye yasak o zaman? çok sağlıklı bir psikolojiye sahip bir insanın uyusuturucu kullandığını görmedim ben. e antidepresan da bir nevi aynı etkiyi yapıyorsa biri illegalken biri niye legal? olm zaten ikisi de kapitalizmin bir oyunu değil mi? ay geldi yine marx. bütün yıl derslerde yeterince kafamı siktin zaten şimdi sal bari. tamam en çatışmacı en sınıfsal olmayan sensin. çıkın lan ütopyalarinizdan. bence her ütopya bir başkasının distopyasidir. komünizm, kapitalizmin; ölüler ülkesi, ilaç firmalarının... mutsuzum ama bu mutsuzluk beni mutlu ediyor. çünkü hayat tam olarak bu. rakıyı bıraktım, sigarayı artırdım. ruhumu sattım borçlarımı kapattım. ben bir yalan uydurdum. benliğimi onunla doldurdum. ben kimdim? sanırım unuttum...

"okay, olgunlaşamadım ama bir yandan kaçtım, bir yandan savaştım
okay, olgunlaşamadım ama kamburlaştım ve mecburlaştım"
no 1. adlı rap sanatçısı yıllar önce durumu böyle ifade etmişti...

benimle uçmak ister misin?

bak şimdi hocam
olgunlaşma sürecim tam bi' komedi. millete sorsan yaş aldıkça oturaklı olduk ama alakası yok. ben resmen dalında unutulmuş ve hayatsal engeller yüzünden toplanamamış şeftali gibi takılıyorum.
dışarıdan iyi de dursak içeride ise bildiğin biyolojik facia var, özüm sıvılaşıp alt kata sızıyor resmen.
​hani böyle bilgece bir duruş falan bekliyordum en azından kendime karşı *
onun yerine gidişatı bira yudumlarken kıkır kıkır izleme kafası geldi. kendi dramımın absürtlüğüne o kadar gülüyorum ki arada gözümden yaş geliyor ama üzüntüden mi yoksa trajikomikliğe mi ağlıyorum qur-an ben de çözemedim.
​hayat bize nur topu gibi bir varoluşsal kriz hediye etti, biz de paketi açıp tekrar kapattık
velhasıl kelam
bayaaaağı bildiğin içerden eriyorum ama dışarıya çaktırmamak için de "iyi" taklidi yapmaya devam ediyorum. neyse en azından çürürken bile başkalarına dert olduk sie dağılın!

hastaneden geliyorum. aşırı yorgun ve uykusuzum. çay, kahve bir şeyler atın üzerime!

ı feel the ever black festering within me

lorna shore
prison of flesh

ı feel like ı m knockin on heavens door.

uyku denen zıkkım bana uğramadı yine. uyuyabilenlere iyi geceler dilerim