zaman tüneli

öncelikle kürt ya da herhangi bir etnik kökenle alakalı ön yargımın olmadığını dile getirmek istiyorum. haberin detayları doğruysa, bahsi geçen vatandaş yanlış ülkede, çok yanlış bir eylemde bulunmuş ve maalesef savunması da inanılmaz derecede yanlış.
ayrımcılığı kabul edemeyiz. bu insan hakları açısından makul ve uygun değildir fakat bu kimseyi öldürmenin meşrulaştırılacak nedeni sayılamaz.

kendisinin hakkında verilecek hukuki hükmü merakla beklemekteyim. japonya çok kuralcı ve toplumsal kurallarından asla ödün vermeyen bir ülkedir. turistler için dahi yaşam ve çevre kuralları esnemez.

uluslararası bir vatandaşın işlediği suçu nasıl yargılayacakları ciddi soru işareti. muhtemelen tekrarı olmaması adına müthiş ibretlik bir hukuki süreç yürütülecek. göçmen nüfusu ve turist ziyaretleri ile alakalı politikalarını sıkılaştırırlarsa şaşırmam. şahsen, sanae takaichi'nin vereceği tepkiyi de merak ediyorum.

üç renk olan kedilerin hepsi istisnasız dişidir. bir bilgi. ewed.

kanatlarım yok ki olm, ewed.

katliamlara üzgünüm. konuya dönecek olursam, mekanlarda çalışan biri olarak yorum yapma hakkına sahibim bence.
dün birisi geldi. işletmemizde köpeklere yasak yok. girebilirler. köpek 1 metre. yanlarına gidiyorum sipariş almak için, üstüme geliyor. köpeklerden korkmadığım halde o an korku saldı içimi. aniden yanımda beliren köpeklerde böyle korkuyorum. yanında sakince dikiliyorum. patileriyle ayaklarıma bastığında tırsmaya başladım. benim ondan korkmamam için onu bebekken alıp kendim büyütmem lazım herhalde. bilmiyorum. aldım siparişlerini, tepsi dolu, o masaya doğru yürüyorum köpek üstüme koşmaya başladı. olduğum yerde durdum, gözgözeyiz. sahibi yanına çağırıyor, gitmiyor. ikimizde kıpırdamıyoruz ama kıpırdasam üstüme atlayacakmış vibe’ı vardı. hem tepsidekiler dökülürdü, hem cam kırıkları ona da batabilirdi. yani tamam getirmişsin. laf söz de dinlemiyor. o zaman tasmasını bağlı tut? bir de dağınık oturdular 4 kişi 2 masa kapladılar + 1 metrelik köpek. diğer masalara giderkende sürekli bana geldi. çalışmakta zorlandım. bazen düşmanlıktan değilde, rahat çalışamıyorlardır belki diye düşünebilseniz, hiç fena olmaz.

mümü bildiğin bro ya hatta bromür anasını satayım, birçok bros, saplar diye özel mesajlarına bakmıyorum, ewed.

#4048757 ben gördüm çok güzel oğlan

#4048752 şu fotoğrafın üzerine ikinci bro sanılmam. kalbim kırılıyo bakın hajxhsj. sis deyin bana.

kedi boku temizleyerek yavuz çetin dinliyorum. nereden baksan güzel bir akşam.

evettttt ponçiklerimmm bugünün fotisi ile son veriyommm. özleyin beni anacımmö. deyze forever.

alerji durumunu göz önüne alıyorlarsa yan masalara sorulup ona göre halledilebilir bi durum. ama çoğu zaman durumun bu kadar iyi niyetli olmadığını düşünmekteyim. hayvan katliamı bu denli artmış ve ceza sistemleri çalışmıyorken normalden daha hassas davranılmalı sanki.

mümü: o neymiş be..

eğer bro’ysan, bizim yüzümüze niye kimsenin bakmadığını anlaşıldı.. yuhhh diyorum.

baş ağrısı. baş ağrım beni ele geçirdi. baş ağrım habis bir varlık. baş ağrım bir ifrit. baş ağrım lanet olası bir birey.

ilk kez bu kadar gri çıkmıştı. yoksa mor.

ekonovich’in insanı dinden imandan çıkaran günlük paylaşımları, zannederim gençlik döneminde özene bezene toparlanan ve emeğe saygı kapsamında shift+delete yapılmaya kıyılmayan 2 tb’lık bir arşive delalet ediyor..

madem bugün şiir konseptiyle başladık, 17. yy’a uzanalım, paylaşımlarına bir şiirle karşılık verelim:

kaşların yay, kirpiğin ok
vurduğunu öldürürsün,
geçme mescid yakınından
çok namazlar böldürürsün.

cano o 4 tane sanki ahahah...

alm. zwischendienst.

gündüz-gündüz sonrası-orta-ikindi-akşam- gece vardiyası aralarında en boktan olanı bence orta vardiyadır. avusturyada restoranda çalışıyorsan genelde sadece orta vardiya vardır. cimri kö..’ pardon patronlar 2 vardiya yapayımda çalışan rahat etsin, onunda bir hayatı var demez. açılıştan kapanışa kadar çalışırsın. genelde 11-22.
allahın belası bir vardiyadır.
öncesinde bu sabah işe gitmeden yüzmeye gidiyim diyemiyorum ben. yetişemem korkusu mecvut. anksiyete zaten, bebeğim olmuş. anca kahve içip, kendine geliyorsun. özbakım, hazırlanma sürecinde bir kaç tiktok, entry vs oyalanıyorsun. zaten başlamadan bir saat öncesinde yola çıkılır genelde. işe erken gelip, saatini beklemiyorsan otomatikmen işini sevmeyen, tembel yaratıksındır. bu tabular yıkılmaz. bu şehirde en azından. neys’… işten çıkayım da eve gitmeden şurada, burada oturayım, keyif çatıp öyle eve gideyim desen yapamazsın. en az 17 bin adım atmışsındır ve yorgunluktan geberiyorsundur. aklın mı? hala o götürmeyi unuttuğun sodadadır.

iki tane.

insan öyle bencil ve riyakar yaratıktır ki kendisi dışında her şeyin yaşam hakkını gasp etmeye yetkisi olduğuna inanır. toplum son birkaç yıldır nereden geldiği belli olmayan bir "hayvan nefretine" sahip oldu.

binbir iftiralarla sokaklardan köpekleri toplattılar. sokağa bırakılan yemlerin içerisine kimyasal ilaçlar karıştırdılar. karıştırdılar ki sırf o yemleri yiyen canlılar ölsün... özellikle bu işte en çok risk altında kalan kediler oldu. apartmanların önüne bırakılan yemleri güvenip yiyen hayvancıklar ölümle burun buruna geldi. bazıları öldü. hayvanlara sopalarla şiddetler uyguladılar...

göz göre göre katil oluyorlar. "katillik" sadece insanı öldürene verilen bir tanımlama değildir. hayvan öldürende katildir. nasıl uyku uyuyorlar, o vicdan nasıl boğmuyor şaşırıyorum.

yetmedi şimdi iyice kitleleştiler. kadıköy tarafında halka açık bir sahile evcil hayvanın giremeyeceği ile ilgili tabela asıldı. iş yerleri hayvanları kabul etmiyor. koskoca dünyaya ufacık canlıları fazla görür hale geldiler. hayvanların peşine bu kadar düşeceklerine, hırsızın- tecavüzcünün- dolandırıcının- itin kopuğun- torbacıların peşine düşselerdi, daha ahlaklı bir toplum olurduk.

henüz evcil bir hayvanım yok fakat hayvanım olsun olmasın fark etmez. bir iş yeri hayvan kabul etmiyorsa, ben de gitmem. müşteri kaybetsin, kapatsın. umurumda değil. hayvanın canını değersiz gören işletmeye para kazandıramam. içlerindeki kötülükle sinek avlasınlar.

pardon- sinekte bir hayvan.

kedim.

birçok ülkede uğur getirdiğine inanılıyormuş.
ben kedimi sahiplendikten sonra ülkemizde ne kadar fazla olduğunu fark ettim. algıda secicilik oldu biraz tabii de yine de millet uğur getiriyor diyor bizim her yanımızda bu canlar nefes alıyor.

uğur mu bilmem ama bana çok şey öğretti bir kedi ile bağ kurmak.