zaman tüneli

sonuca ulaşamayacak erkektir. zira; hiç bir şey yapmamış olması bile başlı başına bir kadını çıldırtmak için yeterlidir.

ütopik bir istektir... içinde yaşadığımız dünyada ağırlıkların birbirini dengeleyen, eşitleyen yapısına inanamıyorum...
bu yüzden iki seçenekten daha iyi olanı istiyorum.

sadece anaerkil bir hayat isterdim. erkek budalalığından yoruldu dünya ve ben.

evet arada böyle sahil kapattırıyoruz.

kulağa küpe olması gereken sözdür.
hanımına layık bir erkek olamazsan, hanımından ayrılırsan hanımın başkalarının hanımı olur. ve senin kıymetini bilmediğin birinin kıymetini bilirler...

her evlilikte muhakkak bir aile büyüğünün erkeğe söylemesi gereken değerli bir nasihattır bu.

ben bu adamı çocukken duymuştum ama metaforik bir karakter zannediyordum. hani böyle belli stereotipleri tarif etmek için kullanılan müstear bir isim gibi. sonradan türkücü dediler ama ne geldiğim kültürde ne de değişik etnik ve siyasi yapılardan edindiğim arkadaşların hiç birinin onu dinlediğini hatırlamıyorum. ta ki babam 2016 başında vefat ettiğinde, evin geniş salonunda dua ve mevlüt yapılırken ben de arka odada sıkıntıdan televizyona bakıyordum. bu adamın kendi ismini taşıyan kanalı gördüm. bir klip ama amcamızın saçı bakır kızılı gibi boyalı, pavyondan alındığı belli iki tane kadının aşkı arasında kalmış. birisi köylü güzeli genç öbürü de konsomasyonda yıllarını geçirmiş belli. klip bitti arkadan bir tane daha verdiler. bu sefer hilmi ağa elinde sazıyla cem evine giriyor, eşiği öpüyor falan. zannedersem az önceki threesome'un günahını çıkartıyor.

neyse agayı kötü anmayalım. ahir ömründe vıttırı vızzık adamlar gibi fenomen bir türkü yaparak ankaralı turgut'un kaymak lazım'ına diss atmıştır.

garibanın yüzü gülür mü

sevilmemek değil de kıskanıldığımı farkettim. daha önce de yaşadım bu durumu diğer sözlüklerde. demek ki boş alan çaycı ların kaderi bu...

"di çavên te yên melûl de
ez xwe dibînim"

beni ekstra seviyorlar. keşke sevmeseler. hayatımda biri var mı yok mu didik didik etme derdinler. reddedersin kezo derler onunla aranda bir şey yok diye fingirdek derler. nefret edin abi benden.

bu kadın durduk yere çıldırmış olamaz, ben ne yaptım da bu kadını çıldırttım, deyip bir iç hesaplaşma yapan erkektir.

olaylara kadın açısından bakmayı denemek, kendine ve davranışlarına dışardan bir gözle bakabilmek her babayiğidin harcı değildir.
kendini eleştirebilen her erkek hanımının beyi olur. hanımını kaybetmez. hanımının kıymetlisi olur.
boşanmalar da azalır işte o zaman...

ilmek ilmek dokunan bir ilişkiyi hoyratça parça parça etmek hiç doğru gelmiyor bana.
nezaket lazım. hanıma sonsuz hürmet ve aşk beslemek lazım. çaba lazım.
aşk budur.

bugün doğum günüdür.

komikli bir görüntü oluşturan erkeklerdir .
genelde yüzlerini duvara doğru dönerler.
okan kankim "nasip et allahım" dedin duydum

hocam gece "erkolara nasıl laf soksam" diye düşünüyor musun yoksa haberlerde sabah programlarında görünce mi aklına geliyor.

karişkosu pazara yollamış olabilir.

saymakla bitmez de biz birkaç tane yazalım.
haluk levent
atilla taş
arif kocabıyık
(bkz: https://www.instagram.com/r...)

altın mı.

nasıl bittiği veya sizin yüzleştiğiniz o kişiyi sevmiyor olmanız, aşk yüzünden canınızın yandığı gerçeğini değiştirmez.
bir zamanlar sevdiğiniz, âşık olduğunuz o kişiyi kaybettiniz.
o büyük aşkı kaybettiniz.
birlikte iyi hissetme hâlini,
sahip olmak için hayaller kurduğunuz o aileyi,
yaşadığınız tüm o büyülü ve masalsı anları kaybettiniz. bu bir süreç.
kimi gün acıdan ölecekmişsiniz gibi geçiyor, kimi gün “gebersin oç” diyorsunuz, başka bir gün “iyi olsun, kendini iyileştirsin” diyorsunuz.
tüm o kaybedilenlerin yası tutulacak ama sonra tekrar, en baştan başlanacak.
eğer aşk acısı çekiyorsanız şanslısınız. hele 30’lardan sonra çekiyorsanız çok daha şanslısınız çünkü ölmeden önce böyle büyük bir duyguyu deneyimleme fırsatınız oldu. evet, ananız ağlamış olabilir ama geçecek. öyle zaman zaman yığıldığınız köşeden kalkmamak üzere yaşamak mümkün değil. hayat beklemiyor. olmuyor yani, keşke olsa. çalışmadan, gülmeden, hayal kurmadan, amaç edinmeden yapabilse insan ama olmuyor. duygular size ait ancak size karşı yapılanlar her zaman sizinle ilgili değil. bazen ne verirseniz verin yetmez.ne kadar sevmiş olduğunuz, aşkınızın büyüklüğü, feda ettikleriniz, kayıplarınız ve onların acısı bile karşı taraf için önem arz etmez.
kendi sırtınızı kendiniz sıvazlamaya alıştıysanız biraz daha kolay olacaktır. çok az.

kaslı vücutların altında ürkek duygusal mikropipi bir premses yatar .

geçen gün çocukların halı saha maçı vardı, ısrar edince kıramayıp gittim. bir bakayım dedim, armut dibine düşmüş mü, çocuklardan azıcık da olsa babasına çeken var mı?
rakip takımın kalecisi gelmeyince "eksik kalmasınlar" diyip kalede ben durdum. bir pozisyonda benim öküz oğlan defansı geçip karşı karşıya gelmez mi? "kıyamaz babasına, topu yavaşça yuvarlar" diye düşünmeye kalmadan bir vurdu... küçük parmağım yön değiştirip emekliliğini ilan etti.
şairlerin anlattığı aşk acısı, halı sahadaki bu evlat kurşununun yanında sivrisinek ısırığı kalır!.