zaman tüneli

oooo varmış senin bir karın ağrın anlaşıldı. uludağ piçisin demek. haydi bakalım. şov başlasın öyleyse. daha çok uğraşacağım günler de var demek ki yaşasın!!!

eko sen ne zaman başlığı hortlatsan bir şeyler oluyor.
içimize doğdu evet.

sanmıyorum.

çok dandik.

yıl olmuş 2026 adamın 1.74'lük boyunu (ki o dönemin şartlarında gayet ortalama, hatta bir asker için standart üzeri bir boydur) diline dolayıp cüce diye başlık açmak ancak vahim bir kompleksin ve sığlığın göstergesidir.

lojistiği yok olmuş, ordusu dağıtılmış, imparatorluk artığı bir coğrafyadan çağdaş bir devlet çıkaran, dünyadaki bütün askeri dehaların saygıyla önünde eğildiği adama boyu kısaydı diye çamur atmak hangi akla hizmetse artık. adam 1.74 boyla koskoca imparatorluğun enkazını kaldırıp, işgalcileri haritadan sildi sen klavye başında başlık açmaktan başka ne yapabildin?

mesele santim meselesi değil, ufuk meselesi. tarihi şahsiyetleri beden ölçüleriyle değil, bıraktıkları mirasın büyüklüğüyle tartarlar. altında kaldığınız o mirasın ağırlığı eziyorsa, o sizin boyunuzun kısalığıdır.

yoldaşı razı ettiğim konu fakat iko 'yazilimsal olarak mümkün değil" diyor.

ben olsam yerleşmek için gitmem.. azerbaycan, tabii kardeş ülkemiz ama ne mentalitesi yüzde yüz uyar ne yemekleri ne de adetleri..

ilk ne zaman gittim, 25 yıl olmuş mudur.. kafamda oturmuş belli düşünceler var, belki de ben onları kıramıyorum ya da kırmak istemiyorum.

bi siktir git amk, kendi kendine bir tavırlara, bir pozlara giriyorsun sözlüğe geldiğinden beri, tavrını belli edecekmiş götüm. ulan sen beni ne kadar tanıyorsun da hangi tarafta olduğumu ne biliyorsun hıyar!? benim atatürk'ü ne kadar sevdiğimi, ne kadar memleketimi, cumhuriyeti sevdiğimi bu sözlük de bilir, beni reelde tanıyanlar da bilir. senin o yanlış anlayan beynini alır başka tarafından çıkartırım, benim hakkımda yorum yapmayacaksın zırt vırt. bir daha da böyle yumuşak yazmam ona göre.

1.57

portekizce'de fotoğrafımı çek anlamına gelen sözcük.

insan, neden görünmek ister?

hüzünlü dönenceler’de altını çizdiğim yerleri gözden geçiriyorum bu aralar. strauss’un brezilya’nın bahia kentinde yaşadığı şu olay, insanın görünme arzusu üzerine düşünmemi sağladı.



çocuklar neden görünmek istiyordu?

fotoğraf makinesinin büyüsüne mi kapıldılar? olabilir. bir gazetede fotoğraflarının yayınlanmasının hayali cazip mi geldi? mümkün.

ancak tüm bunların ötesinde bir şey var:

onların görünürlüğü birileri için “imaj kaybı” ve “utanç kaynağıydı”. bununla baş etmenin en iyi yolu ise görünmekti.

hayatında dayak yememiş bir kardeşin açtığı başlık. evet

o arkadaş da diğer aptalların yanına, haydi tatlım kenardan kenardan.

başlığa tıklamadan bunun ucuz bir trol girişimi olduğunu sanırım herkes biliyor. cüce diye başlık açıp yalandır demek...
kafamda bazı anahtar kelimeler belirdi, izninizle.
annen, dünyanın en eski mesleği, leğen göt, ayrimak, fiiliyata geçmek, şecere...

(bkz: okan buruk’un askeri (yazar))

engellemek candır ya*
birbirini tekrar eden başlıklar, ota boka başlık açanlar, kavgalar gürültüler...
hiçbiri yok mis.

(bkz: troll olacağım derken orospu çocuğu olmak)

ahmet azılı bir atatürk ve cumhuriyet düşmanı kardeşimizdir, umarım burada böyle şeylerin prim yapmadığını yakında anlayacaktır.

bazı başlıklarımda itina ile verdiğim hizmetti. hevesimi öldürdüler vermiyorum artık amme hizmeti.
uzun zamandır türk lokumu yemiyorum.s

içeride ne açıklama yaparsan yap ya da nickin ne olursa olsun biz bu açıklamayı ya da seni başlıkta bilemiyoruz. henüz başlığın üzerine basmadan, en azından kendi adıma konuşayım, nahoş bir tepki veriliyor zaten. gerek var mı? kaç tık alacaksın? büyük bir sürpriz mi yapıyorsun mesela, ülkenin kurucu lideri hakkında saçma sapan bir iddiada “bulunuyormuş gibi” yapıp vazgeçince? çocuğum bunu yapsa çarparım ağzına iki tane, oradan pay biç hareketinin nasıl karşılandığını..