zaman tüneli

bu adam türkiye cumhuriyeti vekiliyken ypg fırat’ın batısına geçecek sen de mal mal bakacaksın demişti.

evet türkiye cumhuriyeti vekiliyken yani türkiye cumhuriyetinin vatandaşları bir dertlerine derman olsun diye kendisine oy verip meclise göndermişken ve edirne’den kars’a tüm vatandaşlarımızın vergisiyle türkiye cumhuriyeti devletinin ayrıcalıklı olanaklarından yararlanırken.

o andan sonra ne açıklama yaparsa yapsın boş artık.

doğrudur, ihtimaller perisi..

zirvede olmanın verdiği yalnızlık.
sürekli göz önünde olduğun için istediğin gibi şimaramama.
haset yazarların gözünün değmesi sebepli nazar boncuğu, cevşen, at nalı takmak.

bu bir barış projesi değil. ypg bitti, neredeyse suveyda’da dürzi ayrılıkçılara karşı diğer dürziler ve suriye ordusunun kalanıyla birlikte operasyon düzenleyecek hale geldiler.. 1 sene önce bu, kimin aklına gelebilirdi?

*kk tasfiye edilecek ve bundan sonra kuzey ırak kürt yönetimlerinin peşmerge kuvvetleri de tasfiye edilecek. nasıl olacak? peşmerge kısmı zorla mı dağıtılacak? hayır. kalkınma yolu projesi’nin bölgesel koruyucu kuvveti olarak merkezi orduya entegre olacaklar, maaşlarını merkezi hükümetten alacaklar ve artık her iki bölgesel yönetimin de ordusu kalmayacak.

türkiye’deki örgütçüler ve sempatizanları henüz şunu anlayamadılar ki, terör örgütlerinin modası geçti. dün yemen hükümeti ilk kez husiler üzerine operasyon yaptı, bizimkiler bırak karasal komşularımızı, sudan’daki ayrılıkçı (bae ve dolayısıyla israil yanlısı) örgütlere karşı hava operasyonu düzenliyor. buralarda artık güçlü ve merkezi devletlerin yaratacağı istikrar fikri benimsenmeye başladı..

bizdekiler hala halı pazarlığı yapıyor ama geçti o işler. ya doğru düzgün sürece yardımcı olur ve kendi başlarının çaresine bakarlar ki, hepsinin mali durumu da çok çok iyi, otelleri bilmem neleri var, ya da tarihin belli bir kesitinin gerisinde kalırlar.

ihtimaller perisi.

üzücü durum.

saçlarına şiirler şarkılar yazılmalık hanım yazarıdır...

tabii ki diva hazretlerimdir. bal rengini bu kızın gözlerinden ve saçlarından almış.
baldan tatlı yüzüne kurban. diva opelina her konuda olduğu gibi bu konuda da rakipsiz.

yapacak bir şeyim yok ki. dışarısı ilgimi çekmiyor. hava sıcak, insanlar aşırı gürültücü, her yerde çocuklu anneler ve bağıran, anıran çocukları. öğk..

bunun haber değeri mi varmış?

çok ilginç ve nedense kürtçü kamuoyunda da ölüye yatılarak karşılanan, incelikli olmakla beraber oldukça eleştirel bir mesaj. 4 ay diyarbakır belediye başkanlığı yapıp 7 senedir cezaevinde kalmakta olan dr. (bkz: adnan selçuk mızraklı) üzerinden metaforik bir anlatımla barış süreci olarak kamuoyuna sunulan projenin aslında bir mgk dayatması olduğunu, kendisinin bu sürece inancının kalmadığını ve konuya adeta ilgisizleştiğini son derece ustaca cümlelerle ifade etmiş.

bilhassa koğuştaki tv'de yayınlanan haber görüntülerindeki melih gökçek üzerinden yapılan benzetmeler son derece etkileyici. nihayetinde bir çok metafor üzerinden konuyu ''irade'' sözcüğüne bağlayan selahattin demirtaş, kapasitesi olan herkesin anlayabileceği şekilde ''abdullah öcalan irademizdir'' sloganını eleştiriyor ve uluslaşmış bir topluluğun etnik temelli haklarının bir kişinin ağzından çıkaracak kabul-ret cümlelerine sıkıştırılamayacağını net bir şekilde ifade ediyor. ne yazık ki x platformunda yayınlanan bu 3 sayfalık hikayeleştirilmiş metaforik metin, kürtçü kamuoyunda hiçbir akis yaratmadı. oysa ki demirtaş net bir şekilde tepeden inme, koşulları muğlak bir barışın neye hizmet ettiğinin belli olduğunu söylediği gibi kendisini katmadan adnan selçuk mızraklı üzerinden kürt hareketinin seçilmiş liderleri kuyu cezaevinin koşullarındayken , nasıl bir barış projesi inşa edildiğini de sorguluyor. işte o mektup.

x.com/hdpdemirtas/status/20...

x.com/hdpdemirtas/status/20...

x.com/hdpdemirtas/status/20...

eskiden pazar günlerinin bir anlamı olurdu. artık bu anlamı da heyecanı da kaybettik. farkında mısınız?

bu bana çok ilginç geliyor. eskiden tüm aile bireyleri pazar olmasını sabırsızlıkla beklerdi çünkü ailelerin beraber aktiviteler yaptığı ve çok mutlu oldukları bir gündü. mangallara gider, dışarıya çıkar en kötü sabah kahvaltılarında veya akşam yemeklerinde buluşurduk.

topluma bir şey oldu. artık hepimiz pazar günlerinden sıkılıyor, bunalıyor ve şikayet ediyoruz. bize çok gereksiz gelmeye başladı. biri çıkıp "pazar gününü iş gününe dahil etse" eminim kimse itiraz etmez. öyle uzaklaştık mutlu olmaktan, aile olmaktan...

bu değişimin sebebi tabi ki var olan güncel türkiye şartları. artık kimse mutlu değil. kimse bırakın sofrasını açmayı, yüreğini bile açmak istemiyor birbirine. farkında değiliz ama konu pazar günlerinden daha büyük.

birbirimize olan sevgimizi ve beraber mutlu olmayı kaybettik.

pazar pazar habire tanım yazan yazırların amacı bu mu:

önce kötü geçen bir kpss, ardından kahve ve mesaiye yetişmek. iş yerinde de aylık bir milyon gibi gerçeklikten çok uzak satış hedefini tutturamadığım için uyarı alıyorum. nereden tutsan elinde kalır bir pazar.

para veriyoz eve. boş boş mu dursun?

500!

beşyüz kere de sıçrarsın. peki

en çok o ne yapıyor diye düşünmedikten sonra gereksizdir. bana ne yahu..

bir kişinin çok kararsız olduğunu biliyorum da diğerleri için bir dm uzaktayım hala.

yetişemedim.