zaman tüneli

favori verebiliyorlar. neden bilmiyorum ama böyle bir şey var.

kızın aldığı karar bizi hiç ilgilendirmez bence.

(bkz: elzem (yazar)) ukdesi.

şehrin çürüyen damarlarında fısıldanan en eski efsane, son bir kaçış arayanların sığındığı o tehlikeli kimyasaldı.
insanlar onu acıyı dindirmek, zihnin hiç bitmeyen uğultusunu kesmek ve sonsuz bir karanlığın huzuruna gömülmek arzusuyla ararlardı. ancak prospektüsü hiçbir kağıda basılmamış olan bu madde, alıcılarına zifiri bir yok oluş vaat etmezdi; tam aksine, onları varoluşun en vahşi, en berrak haline hapsederdi. ölüm ilacı, yan etkisi yaşamak olan yüksek doz bir uyuşturucudur.
dozaj bilince zerk edildiği anda, beklenen o tatlı uyuşma ve karanlık asla gelmez. aksine, zaman kırılır ve gerçeklik keskin bir cam gibi parçalanır. kaçmaya çalıştığın her hatıra, unuttuğunu sandığın her vicdan azabı, damarlarında süzülen zehrin etkisiyle yüz kat daha parlak ve kaçınılmaz bir form kazanır. ölüm ilacı, ruhu bedenden söküp atmak yerine, bilinci var olmanın amansız ağırlığı altına çiviler. kalp ritminin yavaşladığını, dünyanın senden uzaklaştığını sanırsın ama algıların evrenin tüm gürültüsünü emecek kadar genişler. her bir hücren, kendi zihninin içinde uyanık kalmanın dehşetiyle sarsılır.
bu ilacı tadanlar için en korkunç kabus, yok olamamak değil; bilincin çıplak gerçekliğiyle sonsuza dek baş başa kalmaktır. kaçış sandıkları o son kapı, onları kendi varlıklarının en alt katmanındaki bir hücreye kilitler. orada ne uyku vardır ne de unutmanın şefkati.
yaşamak, aşırı dozda alınmış bir maddenin kaçınılmaz semptomu gibi bünyeyi yakar. geçen her saniye, bitmek bilmeyen bir uyanıklık krizidir. dışarıdan bakıldığında beden soğur, etrafındakiler senin bittiğini sanıp yas tutar. oysa sen içeride, bilincin o dar ve klostrofobik koridorlarında kök salmış bir şekilde, yaşama mahkum kalırsın.
karanlığa ulaşmak için içilen bu zehir, insanı sonsuz bir farkındalıkla lanetler. belki de varoluşun kendisi, hiç uyanamadığımız yüksek doz bir simülasyondur ve o ilacı alanlar, sadece bu cezanın gerçek adını öğrenebilenlerdir.

(bkz: çabuk kalktı dikkat edersen)

barbunun böyüğü...lezzet mi? parmaklarınızı da yiyebilirsiniz ama çok pahalı.

kim olduklarını anlatmaları için yazarlara sunulmuş bir fırsat başlığı gibidir.

beni çocukluğuma inerek tanıyabilirsiniz. tüm çıplaklığımla karşınızdayım artık...

#4058351

doğru olmak için kendinden başka bir şeye dönüşeceksen hayır.
çünkü insan karşısındakine hep kendi projeksiyonundan bakar, ne kadar degisirsen değiş tam olarak onun doğru dediği şeye ulaşamayabilirsin.
fromm şöyle der, birinin doğru insanı olmak hedef değil, bir sevme biçimidir.
sadece kendin olarak ve onu da olduğu gibi kabul ederek.

öldüğüm gün edeceğim, söz.

avrupada kariyer yapmak için evliliği bir basamak olarak kullanmaktır...
var böyle hikayeler...

ben yumuşattım ama striptiz kulübünde kariyer inşa edenler olduğunu duymuştum...
benim de herkes gibi akrabalarimin bi kısmı avrupada, işte mahalledeki türklerden birileri memleketlerinden gelin alıyorlar, kadın da allah için çok gösterişli ve güzelmiş filan,
sonra kadın bir gecesi ortadan kayboluyor.
sırp mafyasının sunduğu imkanlara tav oluyor. sırp mafyası da karısının peşini bırakmak istemeyen adamı dayak manyağı yapıyor. ölümle tehdit ediyor. o günden sonra kimse bir daha gelinin peşine düşmüyor.
ben çocukken bu hikayeyi dinlediğimde hep içimden, "gelin de ne gelinmiş be" derdim...

tanımadığım halde aşık olmuştum taaa o yaşta. bir gecesi uykudan önce yemin etmiştim..
büyüyecektim, o gelinin dans ettiği gece kulübüne gidip aşkımı ilan edecektim. sonra o da benim cazibeme dayanamayıp benimle türkiye'ye gelecekti...

ancak bu kadar zalim bir gelin, adamın aklını alabilirdi...

ahahaha, nerden geldi lan bu hadise aklıma şimdi. neyse işte, benim hayal dünyamı anlayın. çocukken böyle bir çocuktum. ne kadar saf yürekli. ehehehehe.

karadeniz mezgiti zaten başka bir alemdir.
o ki denizlerin lezzet tanrıçasıdır.
ama palamut da az değildir şimdi.
ben de ızgarasına bayılırım.

lan bir kişide bulutsuzluk özlemi demez mi?
akın eldes demez mi?

bol ekşili bamya

kişisel zevke göre değişir tabi ki ama müzik kalitesi açısından pentagram gerçekten iyi bir gruptu.
mangayı da müzik altyapısı itibariyle severim bana çok hitap etmese de.
başlığı görünce aklıma ilk gelen ise mfö oldu.

pentagram. dağıldılar maalesef.

trabzona gittim, çok övdüler, şöyledir, böyledir. kayın baba pişirmiş birde....saman daha lezzetli....

he valla yıllardır uzat saçlarını dediler ama dinlemedim. ama bu sefer gönlünüz olsun hadi.
iyi bir karar mı göreceğiz.

bir disney plus dizisi . başrollerinde emmy rossum, lola petticrew ve scoot mcnairy ‘in oynadığı bir seri katil dizisi. ilk sezonun ortalarındayım henüz ama oldukça beğendiğim bir yapım oldu şimdilik .

hemen her tarzın bana göre en iyilerini yazayım
pentagram
mfö
almora
catafalque
black tooth (groove metal)
moribund oblivion (black metal)
metaforya (melodic death metal- kadının ses muhteşem)
the choir and agony ( death-doom metal)
tenebris craft (black-metal)

az önce gördüğüm ve kuvvetli bir alkışla desteklediğim karardır.
evet, saçını uzatıyor... yıllardır bu kararı bekliyorduk. bu mükemmel bir adım. çok doğru, çok yerinde, mükemmel bir karar.

zannediyorum ki, yıldızların hareketinden daha fazla tesiri olacaktır hayatlarımız üzerinde. bir kelebeğin kanat çırpışının bile dünyadaki bir çok olayı etkilediği bilimsel bir gerçek olduğu için, bu karar da çok fazla değişime sebep olabilir bütün sözlük hatta dünya adına.

hayırlara vesile olmasını rabbimden diliyorum. allah bütün ulusumuza selamet versin. amin.

özlemişim... sokak sokak gezdim ve son durak...