zaman tüneli

başka bişi söyleyin.. bunu yaptık

tantuni dinimiz amin.

çok söylemek istediğim şey var. ama anlatmakla da uğraşmak istemiyorum.

sadece su influencer tayfa. bir arkadaşımın eşi hobi amaçlı girdi şimdi ayda 100k kazanıyor. 5k takipçi. yayınlara 2 yaşındaki çocuğu çıkarıyor. şimdi arkadaşım da o ise başladı. ya bizi boşuna mı silkiyorlar üç kuruş paraya merak ediyorum. bir de çocuğa üzülüyorum.

hsstirsin..

bence herkes kendine bir meme seçsin o memeden devam etsin, tamam kabul bazılarına erkek memesi düşecek ama kurtlukta düşeni yerler, yiyeceksiniz mecbur.

belediyeler de sıkışmış herhalde emlak vegi borcu yazısı göndermişler. biraz daha meleyin ipneler

ekonomiden akp'den memnun olanlar sadece faiz yiyen kesim.
geçen bir dindar faizyedi ile sohbet esnasında akp böyle iyi, tayyip çok zeki filan anlatıyor.
dedim " millet aç, yarın birgün evine gelip karın tokluğuna boğazını keserse görürsün iyiyi"

ortam o yöne gidiyor çünkü

2 yıldır ilan yok ilan, işsiz güçsüz takılmamak elde değil çünkü en son fabrikadan maaşlar ödenmiyor diye çıktım. dibe doğru gitmeye devam ediyor.

çok çirkin biri oldum son zamanlarda o yüzden kimse benimle tanışmasın bir süre. eskiden çok daha fazla yazara aşinaydık fakat o canlılık gitti. sadece burası için de değil, her şey kabak tadı vermeye başladı.

edit: anlatım bozukluğu olan, ne dediği tam olarak anlaşılmayan atlamasal bir tanım.

hafıza denilen şey saklamaktan çok eksiltmeye yarıyor. yıllar geçtikçe görüntüler daha bulanık, yüzler daha belirsiz ve en iyi bildiğimiz ses bile daha az tanıdık geliyor. fakat özlem duygusu enteresan bir şey; belli belirsiz hatırladığımız yüzleri, tonunu bile hatırlamadığımız sesleri, unutayazdığımız anları büyük bir şiddetle özleyebiliyoruz. bu açıdan bakınca, ne büyük kötülük! insana elinde tutamadığı şeylerin yükünü taşıtıyor. fakat bir yandan da kalbimizin henüz nasır bağlamadığını, bir zamanlar bir şeylerle gönül bağı kurduğumuzu; insan olduğumuzu, yaşadığımızı ve bu dünyadan öylece göçük gitmediğimizi hatırlatıyor. bu açıdan bakınca da ne müthiş bir şey!
kişisel hayatımda ne yazık ki hep bu meselenin kötülük barındıran tarafında kaldım. içimdeki özlemle büyük bir öfkeyle dövüştüm, geçmişimi ya da birini hiç özlememiş gibi davranmayı marifet saydım. bana bazen görmezden gelebileceğimiz sorunların bir sonu yokmuş gibi geliyor. fakat üstünü örttüğümüz her duygu, hiç beklemediğimiz başka bir yerden patlak veriyor.
​zamanla insan, duyguların alt edilmesi gereken bir düşman ya da halı altına süpürülecek bir mesele olmadığını kavramak zorunda kalıyor. bana kalırsa kendimizi daha az yıpratmanın yolu, o duyguları her zerresiyle sahiplenmekten ve onlarla yaşamayı kabul etmekten geçiyor.
​bunu başarabilmek öyle zor ki! gerçeğin üzerine durup düşünmek, duyarsızlığımızın, kendimize dahi mesafe koyuşumuzun farkına varmak gerekiyor. ahlaksız bir insanın kendine bunu büyük bir samimiyetle, hiçbir bahaneye sığınmadan itiraf edebilmesi başlı başına büyük bir meseleyken bir de bunu düzeltmek istiyorum ve bunun altında yatan sebepleri düşünmem lazım demeli mesela. mümkün mü bilmiyorum fakat henüz öyle biriyle karşılaşmadım. çünkü zor, kişinin davranışlarıyla yüzleşmesi güç.
konu ahlaksızlara nasıl geldi bilemiyorum. özlem demiştim.

ekonovichle samimiyetim ayrıdır ama konudan bağımsız kim olursa olsun böyle hedef gösteren başlıklar falan ? buyuseniz mi artık ? ergenlikten çıkmanız gerekiyor bence.
okanla da polemik yaşadık hala da yaşıyoruz ama böyle nik verecek kadar biz bile küçülmedik.
yapmayın ya. dışarıda bir sürü meme var neyi paylaşamıyorsunuz aq.

tatildeler, o kadar para yemeyeceksen ne işe yarar. azınlık kazanıyor, çoğunluk seyrediyor. olmuyor, olmaz.

kendi alanına ve benim alanıma saygısı olan biriyle bir ilişki hayal ediyorum ben... ya mesela ben istiyorum ki ''iyi geceler canım, bir şey olursa yazarsın kendime zaman ayıracağım.'' yazıp hem kendine zaman ayırsın hem de beni salsın ama yok, yapışık gibi her dakikayı birlikte geçirmek istiyor insanlar...

sonra neden her şey tükendi, anlatacak bir şey kalmadı falan... kalmaz tabi, iki insanın kendi alanında karşısındaki özlemesi lazım.

gazinodan fırlama bir şey olmuşum :)

fabrikasından otomobil sanayisine kadar yaprak kimildamiyor. nakit akışı yok. 28 yaşındayım ilk defa bu kadar kötü bir durum gördüm.
hayır burası sanayi şehri fabrikalar paso küçülmeye gidiyor. normalde yani bu seneye kadar form doldurmayı bilecek kadar okuma yazma bileni sorgusuz sualsiz alıyorlardı şimdi sadece işçi çıkarıyorlar.
normalde aracım için boşta usta bulamazdım aradığım gibi adam gel diyor.
dövme için randevu alanlar iptal ediyor.

ilk defa bu kadar kötüsünü gördüm.

edit: ne alaka la ? para kazanamıyorum. kendi isim olduğu için dövme yazdım.

ihtarın da bir nebze ceza olması; mode on.

(bkz: ekonovich erkek miymiş)

dava ederlerse görürsün kedinin topları.

alışmıştık ama, hadi başlayın. rahat uyuyamayız yoksa.