zaman tüneli

benim sevdiğim 3-5 şarkı var. gün içinde kafamda arka planda çalıyor. gece genelde şopen'in noktürnlerini veya şoştoşowitz eserlerini dinliyorum. bir yere yetişirken battlefield'in main theme var o çalıyor kafamda.

arada imperial march bazen ac dc çalıyor. beynimin arka plan playlist'inin kafası çok karışık yani. mesela dün sabaha kadar müslüm gürses affet ve aşk tesadüfleri sever dinledim ki normalde müslüm gürses hiç dinlemem.

sanırım sonbahar gelince duygusallaştım bilmiyorum.

günaydııınn. telefonum patladı. çok direndim alamamak için ama altı senenin sonunda dedi ki siggaaaaaaaaaaaaagit.

yaz tatilinin sona erip yarın okulların başlayacak olmasındandır.

bizim mahalledekilerin hele şükür sesi kesildi. bir hüzün çöktü hepsinin üzerine. sandılar ki bu rüya hep böyle sürecek.
oooh canıma değsin...
gidin hapishaneleriniz sizi bekliyor.

temalı düğün yaparsam soğuk savaş temalı bir düğün yapmayı düşünüyorum. seçeneklerin içinde olabilir. nikah memurunun karşısına yüksek irtifada seyrederken vurulup düşürülen amerikalı bir pilot tulumu ve kaskı ile çıkabilirim ama akarabalar şakayı anlamaz ve altın takmaz diye korkuyorum.

soğuk savaş temalı vietnam temalı bir düğün olursa da kennedy'i ben vurdum güzel gidebilir.

yavşak, yapmacık, güzel ve cücemsi olmak gerekirdi.

bu dört şartı karşılamayan yallah en arka sıraya.

her şeyden önce film aşırı eğlenceli olmuş. marvel filmlerini sıkıcı bulurum. hattâ hangi filmdi hatırlamıyorum ama okul gezisinde arkadaşlarını kurtardığı macerada o kadar sıkıldık ki ara verince salondan çıkıyorduk neredeyse.

bu sefer sonuna kadar aktı ve bence bunun en önemli nedeni punisher'ın filme katkısıydı.

punisher filmi olarak çekilen filmleri izlemiş biri olarak dümdüz katil bir yerine insani yönlerini de güzel ortaya koyduğunu düşündüğüm için jon bernthal reisi seviyorum.

bazı oyuncular ne çekse izlerim ve jon bernthal de bu grupta. bazılarına b movie gelse de frank grillo filmlerini de severim.

yakın zamanda mayday filmi vardı. sınavdan önceki akşam stres atmak için izleyeyim dedim. filmde u2 casus uçağı pilotlarını anlatıyor bir yerde. içimden dedim ki çağdaş türk ve dünya tarihi konusu bu. soğuk savaş ve ben bilmiyorum. yani nedir niye kullanıldı falan biliyorum ama detayını bilmiyorum. bir bakayım mı dedim ama sonradan da dedim ki çalışma faslını bitirdin kafan iyice çorba olacak, sınav motivasyonu bozulmasın.

adam sınavda u2 krizini sordu ve ben bilmiyorum şaka gibi. bazı şeyler nasip meselesi. yani her şey öyle de işte biz bazen su yüzüne çıkınca daha net görüyoruz titaniğin çarptığı buzdagı gibi.

bu arada film mükemmel. ryan reynolds da ne çekse izlerim ama filmi esas götüren bence kenneth branagh olmuş.

soğuk savaşa dair politik göndermeleri de olan hem eğlenceli hem aksiyonlu güzel bir film. elbette yer yer deadpool tadı da veriyor.

bu arada mayday* fransızca bana yardım et anlamına gelen bir cümleymis.

sevinçten içimizin içimize sığmadığı bir gün olsun dileklerimizle, günaydın herkese.

benden bir beklentisinin olmaması. öyle karşılıklı beklentisiz ve kesintisiz bir ilişki. yani tabii tekrar dünyaya gelebilirsem...
tanım: yazarların çıtalarını çok da yüksek tutmaması gereken konu

tıslayan ağaçları çatlatıyordu yalım -
bir yağmur bekliyorduk; söndüğünü duyalım.

ek bir bilgi vermek gerekirse; ilk önce kırmızı, sonrasında da renkli top sokulması zorunlu. renkli topların puanları ise;

kırmızı 1 puan
sarı 2 puan
yeşil 3 puan
kahverengi 4 puan
mavi 5 puan
pembe 6 puan
siyah 7 puan

ronnie o'sullivan 2000 yılından sonra 7 kez dünya şampiyonluğunu kazanmış tek efsanedir.

bir önceki gün 2 saat uyumam, gün içerisinde 3 saat uyumam, nişanda kahve, akşam eve gelince nescafe içmemden dolayı...

cumartesi diye dışarı çıktık, takıldık ettik falan filan. bi yerden sonra çok kafa açıyor ama bazı şeyler. çok şey yazmak anlatmak istiyorum ama içimden gelmiyor. ulan insanlara anlatmıyorum bari sözlüğe yazayım diyorum onu da yapamıyorum.

aynı zamanda iyi bir filmdir.

#4061485 ondan kimsenin şüphesi yoktur.

(bkz: teke tek kavgada batman'ı tokatlarım)

il olan değil de süperkahraman olanından bahsediyorum.

yani alt tarafı ultra zengin ve dövüşmeyi bilen bir adam, ne kadar kahraman olacabilir? tamam kendi memleketi olan gotham city'de gereksiz herifleri alt edebilir, neticede hepsi npc gibi takılan karakterler. fakat herhangi bir süperhero ile karşılaştırılmaması lazım diye düşünüyorum. yani bana sorarsanız onun tek yenebileceği insan ya hawkeye'dır ya da natasha romanoff falandır. haydi zorlarsak daredevil ve invisible woman'ı da koyayım. gerisi çok gerçekçi gelmiyor bana.

özümde net metal dinleyicisiyimdir. fakat 80-90'lar müziklerini çok severim. ister türkçe pop olsun, ister yabancılar olsun favorilerim arasındadır. eski yabancı rap parçalarını da severim çok nadir de olsa severim. ayrıca 2000'lerin yabancı poplarını da severim, nysnc, backstreet boys falan, britney spears falan. kafa çok dolu olunca dinlerim arada.

çok etkilemişti beni bu roman... hristiyanlığın henüz yeraltında örgütlendiği ve roma'nın ilk hristiyanlar diyebileceğimiz insanlara uyguladığı muameleyi çok acı biçimde anlatıyordu... yer yer nero hakkındaki detayların aslında yanlış bilindiği şeyler bile vardı, misal roma yanarken keman çalması gibi saçmalıklar... bunların aslında olmadığını söylüyordu yazar.

tarihi roman aşığı birisi olarak çok sevmiştim bu romanı ben...