zaman tüneli

bir daire 25 milyon burda evet

yeni bir atıştırmalık çeşiti, kuru çilek çilek kurusu gibi bir şey. yerken çilek reçeli yer gibi hissettim ve hoş duygular kapladı bedenimi. garçekten belirtildiği gibi yumuşak ve leziz çilekler var içinde.

ilginç buldum paylaşmak istedim sizlerle, cips yerine böyle şeyler yiyeceğim artık. bira yancısı oluyor mu bir ara denerim. reklam olmasın diye markayı boyadım. tşkler..

olm bu ne boş bir başlıktır?

hakkında bir sürü teorilerin olduğu,filmleri,oyunları,kitapları çıkmış olan kaliteli bir korku oyunu serisidir.ana karakterimizin terk edilmiş bir pizzacıda hayatta kalmaya çalıştığı bir oyun

hala tam istediğim kıvamda değil. fırtına, sis, sağanak, mümkünse uzun süre güneş yüzü görmeyelim.

ne zaman spheres of time çalmaya başlasa ensem karıncalanıyo... sanki rüzgarın ağzımı burnumu dövdüğü bi kalenin dibinde kalmışım da köyümü düşlüyorum... enteresan yaratıklar, ejderhalar köyümü yakıyo gibi hissediyorum...

128 kbps dip ses yüzünden evdeki tırnak makasıyla ejderha avlamaya kalkacak seviyeye geldim ya... çok tuhaf bi his bu... sıfır bütçe ve bol reverb yüzünden üç dakikada köyümü ejderhalar bastı, sevdiğim adam ormandaki yaratıklar kaçırdı...

ışin içine siyaset falan katmadan dinlerim. her bir yanımız siyaset zaten, şurada da onu kafaya takmak istemiyorum. 3 kez konserine gitmişliğim vardır. canlı performansı da kayıtları kadar tertemiz olan sayılı sanatçılardandır.

spoiler, hikayenin bir sonraki sayfasından haberi olmayan birine verilir; merakı öldürmek, gerilimi piç etmek için fısıldanır. insanın en büyük kibri, kendi hayatını evrende ilk kez dönen bir prömiyer, yukarıdakini de salonda tırnaklarını kemirerek sonraki sahneyi bekleyen heyecanlı bir seyirci zannetmesi. gecenin köründe işlenen gizli günahlar, kimsenin aklına gelmez sanılan sofistike kurnazlıklar (bkz: yahudi aklı) hatta "ben bittim, bundan daha beteri olamaz" diye atılan o görkemli trajik tiratlar... hepsi yönetmenin kulağına eğilip "bak şimdi ne yapacağım, hiç beklemiyorsun değil mi" deme cüretinden ibaret. her şeyi bilene ters köşe yapamazsın; senin hayatının dönüm noktası sandığın o büyük kırılma, onun kurgu masasında çoktan tozu alınmış sıradan bir sahne geçişidir. pazarlık masasına otururken ya da kadere küfrederken takınılan o tiyatral ağırlık bu yüzden eğreti durur. sır sakladığını sanırsın; karşındaki final jeneriğini izleyip salondan çıkalı çok olmuştur. büyük ferahlık tam burada başlar; sahnelediğin hiçbir numarayla onu şaşırtamayacağını, bütün meselenin o sahneyi tüketmekten ibaret olduğunu anladığın an yapay gerilim yerini sessiz bir kabullenişe bırakır. (bkz: kontrol yanılsaması)

ben de seni seviyorum şapşiiiiik, heheh..

violet'in ejderhasıyla xaden'ın ejderhası karı kocaymış. iyi günler.
(bkz: dördüncü kanat)

barça maçını izliyorum.

"küçük enişte" modellemesi olamaz mı?

en zahmetsizi 20 dakikadan aşağı değil.

google israillilerin kurduğu amerikan menşeili bir şirket. tamamen yahudi yanlısı. youtube google'a ait. girdi bu kadar.

buz dağı orduları atlantikte, pasifikte çok değerli işler yapıyor ve bu işlerin devamı tehlikede. amoc(atlantik meridyenal devrilme dolaşımı-atlantic meridionel overturning circulation) bozulursa kıyamet gerçekleşir diyorlar. 2025-2050 arasında bu kıyamet süreci ilerleyecek diyen biliminsanları var.

100 milyonları besleyen avrupa tahıl kuşağı çökecek ve kıtlık söz konusu olacak. bu amoc kesilmesi pasifiği de etkileyecek diyorlar. amazon yağışları bitecek, kuraklığa yol açacak deniyor. amoc pasifik'e böyle yürüyor:

her şey böyle sürecek sanmamalıyız. dünya bizim yarattığımız çevresel kirlenme kaynaklı ısınırken "greenland" eridikçe, bu tatlı su amoc'un kesilmesine yol açacak. küresel ısınma yavaşlatılmalı. nasıl ve ne pahasına olursa olsun. bu gidiş durdurulmalı.

yüzyılın gastronomi icadı değildir belki ama insanın en yorgun, en aç ve mutfağa adım atacak mecalinin kalmadığı o anlarda tek bir su ısıtıcısıyla hayat kurtaran ilk yardım kitidir.

ofis çekmecesinde ya da bekar evi dolabında bekleyen o tek poşet, hazır noodle mantığıyla dakikalar içinde devreye giren en zahmetsiz kaçış yoludur. tencere kirletmek yok, soğan kavurmak yok, tezgaha sıçrayan tek bir yağ damlası yok; tek bir kupa ve kaynar suyla kırk beş saniyede açlığı savuşturmanın konforu hafife alınamaz. gibi (dizi)'ndeki boyacı ustanın ikram edilen kahveyi elinin tersiyle itip ısrarla kupa çorba istemesi boşuna değildir. eli yüzü alçı tozu içindeki adam, oturup kırk saat çay demlenmesini bekleyecek kadar aylak değildir zaten; pratikliğin zirvesi olarak gördüğü o bardağı iki fırça darbesi arasında dikip işine bakar. çorbanın içindeki o üç beş kıtır ekmeğin saniyeler içinde erimesine bile kimse bozulmaz; o an beklenti gurmelik değil, boğazdan aşağı sıcak ve tuzlu bir şeylerin inmesidir. isteyen kimyasal desin, isteyen burun kıvırsın; dışarıda ayaz varken iki elinin arasına alıp avuçlarını ısıttığın o porselen kupa, öğrenci evi samimiyeti denen şeyin ta kendisidir.

yaşıyoruz işte.

elmira rahimova - intizar

geleceği buluyorum ama hiç yaşar olmadım. dursun oldum, duran oldum, izzet oldum, levent oldum.